22-12-10

Domaine Boulay Clos de Beaujeu Sancerre 2005

Voor de tweede maal opende ik een fles van deze wijn en, zowaar, ik vond 'm nog béter dan de eerste keer.
Ik blijf dus bij de bevindingen van de originele proefnotitie. De wijn heeft zoals enkele proevers op het forum opperden, inderdaad wel wat tijd nodig om écht open te komen. Maar vanaf dan is ie wel onweerstaanbaar.

DSCN0039.JPG

Lichtgeel, helder, viskeus (dikke, traag aflopende tranen).
De neus is aromatisch en complex. Appel, citrus (zeste), ananas. drop en kruiden (maar geen buxus, eerder safraan en vanille, had zelfs wat marjolein). Uitgesproken lactische toets.
Zeer zachte aanzet in de mond, een verrassende moelleux voor een Sancerre. Mooie lengte, een heel licht bitter toetsje geeft structuur. De zuren zijn opvallend gecamoufleerd maar zijn constant waakzaam en houden de tonus van deze wijn à point. In de lange afdronk sinaasappel, nootmuskaat en hazelnoot (nutella).
92 ptn.


16:32 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (1)

28-11-10

Chateau Tour Haut Caussan

Een budget-Bordeaux gemaakt door Philippe Courrian, auteur van het boek "Vigneron du Médoc".

Ik dronk hiervan eerder al de 1997 (heerlijk), 1999 (nog steeds lucht nodig na openen), de 2000 (nog te jong) en de 2001 (iets minder materie).

Chateau Tour Haut Caussan 2006:

Eerste dag: redelijk gesloten neus, wat peper, zwart fruit, mineraal. In de mond onmiddellijk zeer verleidelijk, strak, evenwicht, complex.
Tweede dag wat ontgoochelend, hout komt wat boven (vanille), minder boeiend. Verder afgebleven dus, een jonge Bordeaux kan rare sprongen maken.
Derde dag: Inderdaad, alweer een heel andere wijn. Een open neus met rood(!) fruit, framboos, aardbei, cuberdons , bloemetjes, grafiet, laurier. Hééérlijk aroma.
In de mond eerst sappig en soepel, vanaf het midden komen tannines opzetten die licht bitter en wat drogend eindigen. Maar daar maalt de ware Bordeaux-liefhebber niet om.
't Is als een prachtige film met een minder happy ending (dat er wel komt in de sequel).

 

courrian.jpg

 

10:55 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

Chateau de Combebelle S Chinian 2006

Dit domein wordt gerund door Chaterine Wallace, gedreven master of wine (in spe). Lees er alles over op de site van het domein:
http://www.combebelle.com/domaine-et-vin...neyard.cfm

Opvallend is het grote verschil tussen de 2006 en de 2005 van dit domein. Opvallend maar niet verrassend, vermits 06 het eerste jaar is wat door Wallace zelf werd gemaakt (op natuurlijke wijze- meer en meer biodynamisch zelfs).
Terwijl de 2005 krachtig is, eerder stug met rijpe maar opvallende tannine, een bijtwijn voor de liefhebbers, is de 2006 eerder van het 'aerienne soort (sorry, geen nederlands woord dat me even geschikt lijkt- of het zou luchtig moeten zijn)
De 2006 had in de neus cassis, bloemen, en eigenaardig genoeg een lichte azijntoets (iemand zei zelfs ajuin) Misschien zat deze wijn op het randje van de azijnsteek (nét het goede randje), een andere fles had er minder last van. Resultaat van de beperkte chemische interventie... In de mond een soepele, sappige, verfijnde wijn. Licht maar toch gestoffeerd. Mooie fruitige afdronk. Zeer boeiende wijn voor zijn geld (9€).
Een ontdekking van Steven van Wijnhuis Tinto.

10:43 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

04-09-10

Haarstijl: steilrecht

Wanneer kreeg u voor het laatst nog eens de goosebumps? Kippenvel? Haartjes recht over het hele lichaam?

Ik had dit onlangs bij het drinken van een Riesling van Ulrich Franzen. De Calmont 2009 (Moezel) is gemaakt van druiven die op één van de steilste wijngaarden van Europa groeien. De helling heeft een stijgingspercentage tot 65%. Voor het harde labeur op zulke flanken heeft men drie personen nodig. Eén man/vrouw die de druiven plukt (of de bladeren snoeit,..), een andere die het touw vasthoudt waaraan hij/zij is vast gemaakt, een derde die ondertussen wat kan uitrusten. De wijn vertoont naast aroma' s van appel en citrus een enorme mineraliteit in de neus. In de mond is hij dan weer bijzonder fruitig, zeer rijp maar toch strak genoeg om telkens weer het verlangen naar een volgende glas te versterken.
Oogstjaar 2009 is jammer genoeg het laatste jaar dat gemaakt werd door Ulrich Franzen zelf. Hij overleed begin deze zomer na een jammerlijk ongeval met een traktor in één van zijn wijngaarden.

Uiteraard geeft dit een speciale dimensie aan het drinken van deze wijn. Maar ik moet eerlijk toegeven dat het kippenvel er pas kwam door de muziek die me doorheen deze wijntrip begeleidde. Ik had vijf cd' s in de lader gestoken, waaronder de laatste van The Dears. Die had ik al een poos geleden gekocht, maar ik had nog niet echt de tijd genomen om hem te beluisteren. De shuffle-functie was ingeschakeld en bij het begin van het nummer "Saviour" werd m'n aandacht al getrokken. Ik keek even op uit het glas. Maar het was pas vanaf minuut zes, het moment dat het kinderkoor invalt, dat ik de wijn zowaar vergat. En elke wino weet dat iemand die erin slaagt je een wijn te doen vergeten, van heel goeden huize moet komen...

13:39 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

30-08-10

Blind vertrouwen

“Hier, Jo, die moet je maar eens blind proeven.”
Vinama overhandigde me de zorgvuldig ingepakte fles en ik beloofde plechtig dat ik ze pas zou uitpakken nadat ze was uitgeschonken.
Leuk idee trouwens. Iemand een fles offreren maar hem de kans geven de fles blind te proeven. Zo leuk, dat ik besloot de fles mee te nemen naar de anderhalvemaandelijkse bijeenkomst van de Syntra-Sommeliers.

 

rosemount.jpg

De wijn had al behoorlijk wat evolutie in de kleur, maar het aroma was verrassend jeugdig. Een mooie kruidigheid, zwart rijp fruit, kersen en nog enkele andere geuren die ik niet noteerde en aldus vergeten ben. Maar één geur herinner ik me maar al te goed. Dé geur die me telkens naar een welbepaald land leidt.
Inotiol. Jawel, de zinkhoudende poepzalf.
De mond was heerlijk versmolten, bijna fluwelig, met een bijzonder mooie lengte en complexiteit. De tafel was algemeen in zijn oordeel: Een uiterst knappe wijn. Maar welke?

Iemand dacht Piemonte.
Een ander beweerde Zuidelijke Rhone.
neen, zei nog een ander, Noordelijke!
Of… een Bourgogne, poneerde alweer een andere andere.
“Neenee jongens” zei deze jongen. Ik weet wat het is. Vinama gaat het nooit geloven dat ik ‘m er blind heb uitgehaald.
Grote ogen en vragende blikken.
’t Is een Zuid-Afrikaan, dat ruik ik gewoon. Die typische inotiol-geur, daar heb ik me nog niet veel in vergist.
Ja, nu je ’t zegt, daar kan ik inkomen… reageerde een gereputeerd proever.
Amai, da ’ s straf! Klonk het unisono.
Nooit eerder was ik zekerder van mijn stuk. Een Zuid-Afrikaan, moe nie twijfel nie!
Fier avant la lettre ontblootte ik quasi-erotisch de mysterieuze fles.

Ik kneep m'n ogen wat samen, las het etiket en zag dat ik er slechts een goede tienduizend kilometer naast zat.
Een hele afstand in the real world, een boogscheut in het glas... Stoer



rosemount estate 2.jpg

Rosemount Estate Balmoral Syrah 1994, Australia.

 

23:16 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

23-08-10

Hartverscheurende wijn van duizelingwekkende genialiteit deel twee

Noblesse oblige. Wie bij de grootste Bandolofiel uit deze vlakke Vlaamse contreien op visite komt krijgt enkele Mourvèdremonsters voorgeschoteld.
Uiteraard wou ik het gezelschap overtuigen van de kwaliteit die er in de appellatie wordt gemaakt, maar tevens trachtte ik aan te tonen dat er tussen de domeinen onderling een groot verschil kan zijn qua karakter van de wijnen.

Chateau de Pibarnon ligt op 300 meter hoogte en bevindt zich daarmee zowat aan de top van de appellatie (in beide betekenissen van de uitdrukking). De wijngaarden liggen verspreid op de helling en zijn aangelegd in terrassen. De zon is maximaal maar door de hoogte is de temperatuur wat gematigder en ’s nachts is er een snelle en goede afkoeling. Op die manier kunnen de druiven traag rijpen, wat, net zoals bij vele andere kwaliteitsdruiven, essentieel is voor Monsieur Mourvèdre.
Kenners doen soms wat neerbuigend over Pibarnon, vooral omdat het domein zich de grandeur van een Chateau uit Bordeaux aanmeet en daardoor minder traditioneel lijkt dan vele ‘paysan-wijnboeren uit de streek. Ik kan dit wel begrijpen, maar wat telt is de wijn die je in je glas krijgt. Ik mocht al de 1993, 1998, 2000, 2001, 2002, 2003 en 2004 drinken en ben nooit ontgoocheld geweest.

Chateau Gaussen is zowat de tegenpool van Pibarnon. Hier geen prestigieus kasteel met sjieke ontvangst, wel een huis met uitgebouwde veranda en ontvangst tussen de bottelmachine en de dozen met etiketten. Aan de gezellige toog krijg je makkelijk 4-5 jaargangen te proeven.
Jean Pierre Gaussen runde tot 1996 met zijn broer Chateau de la Noblesse, maar na een geschil in de familie ging elk z’n eigen weg. Met iets meer succes voor de fanatieke Jempie, die ondertussen bij Bandolkenners zowat een cultstatus heeft verworven.
Gaussen maakt in topjaren een cuvée Longue Garde, die zijn naam meer dan waar maakt. Toen ik Jean Pierre, bij mijn eerste bezoek in 2004, vroeg hoelang zijn 1997 nog mocht blijven liggen antwoordde hij met guitige blik: “Mes vins sont eternels!”.

Van beide wijnen schonk ik de 2001, en het verschil lag zoals verwacht in het karakter, eerder dan in de  kwaliteit. Men proeft als het ware in de wijn wat men ook ziet bij bezoek ter plaatse: Pibarnon toont zich iets terughoudender, nobeler, meer aroma’ s van zwart fruit en peper, ik zou dit echt de Bordeaux-stijl durven noemen (met rijpe tannines dan wel :-)).
Bij Gaussen ligt de nadruk meer op het animale en de wilde Zuiders-kruidige toetsen. Toch vertoont ook de JPG dat mooie zwarte fruit dat de wijnen uit deze prachtige streek zo kenmerkt.

DSCN9600.JPG

Tijd vooreen écht Bordootje dachten we zo, en we plaatsten een Malescot St Exupéry 1999 naast een Chinon van hetzelfde jaar. De Margaux was zeer mooi maar werd nog overtroffen door de 100% cabernet franc van Charles Joguet.

 

DSCN9601.JPG

 

Ik vergat bijna te melden dat we de rode wijnen begonnen met een Trilogie van Le Pin. Dit in een poging om notoir merlothater PeterVdV te overtuigen van het feit dat deze druif wél hoge toppen kan scheren.
Groot was mijn verbazing (én respect) toen hij meldde dat de wijn in de neus schitterend was, maar dat hij in de mond iets…merlot-achtig had wat hij niet 100% kon apprecieren…
Nochtans was het nu net de zachtheid, rijpheid en finesse van de mond die in combinatie met de lengte voor mij de grootsheid van deze wijn bepaalde…  Collega blogger Erik beschreef dit eerder al mooi op deze plek.


Vooraleer we eindigden met een stukje Comté en de Chateau Chalon Vin Jaune van Peltier 1966 die Vinama meebracht(zeer hoog in zuren bij aanvang, daarna verbazend fris en jong!) proefden we nog een slokje  Rieussec 2001.Jammer genoeg leek die ons nét iets te zoet, getuigend van té weinig zuren om van een grote Sauternes te gewagen. Misschien een mindere fase? Of zaten wij zelf al in een mindere fase?

DSCN9606.JPG


Oeps.
Een stemmetje dat verdacht veel lijkt op dat van Peter Vdv fluistert me in het oor dat ik nog iets vergeten melden ben.

Ah, ja, de rosés!
Uiteraard schonk ik ook een Bandolrosé, namelijk de frisse maar toch volle Chateau de la Rouvière 2008 (van Bunan), zoals alle Bandolrosés gemaakt via pressurage direct.
Pvdv zette daar vervolgens ook een rosé naast die verrassend genoeg dezelfde kleur vertoonde. De geur was echter totaal anders, ik zou (volledig) blind bij een witte wijn hebben gezworen. Ook in de mond een ander gevoel, meer dominante zuren maar toch heel evenwichtig en mooi gemaakt.
Niemand van de proevers kon deze wijn ook maar enigszins plaatsen, en groot was onze verrassing toen bleek dat dit een Belgische (Vlaamsche! BdW. Berchem) wijn was. Gemaakt van de mij (en ik vermoed ook u) totaal onbekende druif Siegerrebe door Den Houwaert, het domein dat in 2009 vier plaatsen bezette in de top 5 van beste Belgische wijnen. Peter krijgt les van de wijnmaker zelf, vandaar ook deze fles...

Even later had Peter ook nog een rode wijn voor ons in petto. Een mooi, rijp aroma met zwart fruit, fijne kruidigheid. In de mond deed de wijn koel aan, maar toch met een zachte rondeur. Iemand dacht aan een Noord-italiaanse wijn (genre dolcetto), een ander zocht het in Portugal.
Ah, gekscheerde Vinama, seffens zegt hij ons dat dit ook een Bélgische wijn is!!
“Als dat waar is ga ik persoonlijk, met de broek naar beneden, op mijn blote knieën bij die wijnbouwer ‘Hosanna’ gaan roepen” reageerde iemand met een vuil Gents accentje.
Een ander sloot zich daar, met WestVlaamse tongval, volmondig bij aan.

Of de wijnbouwer zelf, Joeri Röttger van Den Houwaert daarmee opgezet zal zijn is nog maar de vraag…


logo.png

14:20 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (12)

18-08-10

Hartverscheurende wijn van duizelingwekkende genialiteit

Wat krijg je als je drie wijnbloggers en een professioneel wijnlurker rond een tafel plaatst?
Veel flessen, veel glazen, veel genot, de occasionele blote reet, maar vooral… veel te weinig tijd. De tijd vliegt in zulke omstandigheden namelijk nog sneller en meedogenlozer dan we in ons gewone leven al ervaren…

Het begon onmiddellijk goed. De champagne van Boulard (Les Rachais 2004) raakte ons diepste gemoed. Vinama vergeleek deze parelende parel met een iéts lichtere versie van de Bollinger Grande Année die hij op het domein ooit dronk. En ook voor mezelf was deze knaller een sensatie. Nooit zulk een complexiteit gevonden in een schuimwijn. Aards, nootjes (niét oxidatief), zacht en lang in de mond, te lekker om uit te spuwen maar ook te lekker om in te slikken. Dus liet ik hem maar smelten op de tong.
Een 96/100, er zijn minder mooie starts gekend in de geschiedenis van de wijnproeverijen (ik denk hierbij aan die ene keer dat een slok van de eerste rode wijn werd uitgespuwd in de karaf van de volgende)

We hadden niet verwacht onmiddellijk dit niveau nog eens te halen, maar dat was buiten Vinama gerekend. We kregen een witte wijn met aroma’ s die duidelijk richting sauvignon blanc gingen, maar dan zo compex en rijp (limoen!) dat we gingen twijfelen of hij wel Frans was. Een Nieuw Zeelandse topper? De wijn bleek Nieuw noch Oud –Zeelands maar was wél een topper.
Op 19 december 2008, de dag nadat Didier Dageneau stierf ten gevolge van een dramatisch ongeluk met een ULM –vliegtuigje, was iemand zo pienter om snel enkele van zijn wijnen te bestellen – in de wetenschap dat deze behoorlijk prijzige sauvignons al snel nog duurder zouden worden. En bij het degusteren twee jaar later bleek de Pur Sang 005 een waar genot en vormde hij het bewijs dat de cultstatus van deze wijnbouwer meer dan terecht is. (94/100)
De Fieuzal Blanc 05 die de enthousiaste Peter V ons daarna aanbood, nochtans een klassieke Pessac van zeer mooie makelij, had het wat moeilijk na de vorige klepper. Maar wanneer juffrouw Hanssen voorbijkomt na de passage van Dina Tersago valt ook Evi’ s schoonheid wat minder op… (89-90/100)

Volgende keer: De bleke rosés, de blinkende rode en de blote reet.
U bent gewaarschuwd.

 

pur sang.jpg

 

 

23:00 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (9)

10-08-10

Happiness is easy

sociando 2003.jpg

 

22:35 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

05-05-10

Heerlijk en geheel harmonisch geheel

Onlangs gedronken:
Een meer dan behoorlijke, subtiele Chateau Bouscaut Pessac 2006 (87+), een verrassend lekkere Chateau Marquis de Terme Margaux 2004 (91), een mooie, héél typische  Marsannay 2006 van Trapet (
putje van de beste kwaliteit, 89) en een Pauillac waarvan ik dacht dat het een (weliswaar lekkere) Chileense cabernet sauvignon was (Chateau Croizet Bages 2005, 87/100)

O ja, en ook nog een té jonge Labégorce Zedé Margaux 2005 (88++) veelbelovend maar zéér hoog in zuren en een kruidige en bijzonder strakke Chateau Maucaillou Moulis 2004 (89+)

En dit clipje heeft nog minder met wijn te maken dan Pieter de Crem met gezond verstand, maar het pakte me ternauwernood even veel als de waarlijk fantastische Chateau Cos d 'Estournel 2002 (97/100!), een wijn van een zeldzame, gebalde elegantie en klasse die een bijzonder goede ziel me onlangs uitschonk. 

Begint wat stug en stroef, maar mondt uit in een
heerlijk harmonisch geheel.
Net als een goede Bordeaux dus.

 

16:08 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

07-02-10

Les Trois Rhones ofte de clou van de Clos.

 

 

De Chateauneuf “Les Deux Rhones La Ferme du Mont 2007” werd door wijnschrijfster Jancis Robinson met 19/20 een half puntje beter bevonden dan de Clos des Papes van hetzelfde jaar en op gelijke hoogte gesteld met Chateau Rayas, het illustere domein dat onlangs door de RVF werd uitgekozen als beste Chateauneuf tout court.
Uiteraard wekte dit bericht m’n nieuwsgierigheid, maar toen ik de wijn proefde bij Dirk Grandry kwam hij me redelijk zwaar en alcoholisch over. Misschien was dit te wijten aan het feit dat net daarvoor de fantastische, frivole en sappige Cotes du Rhone van Domaine des Tours letterlijk mijn tong had gestreeld, maar ik had toch wat twijfels. Die groeiden nog toen later bleek dat op het etiket van de geleverde flessen geen extra vermelding stond bij het label “Les Deux Rhones” terwijl het huis wel degelijk twee cuvées maakt. Ik verwittigde de Oelegemse leverancier. Een hele uitleg volgde, in- voor een OostVlaming amper verstaanbaar- ABA (Algemeen Beschaafd Antwerps, een taal waarvan ook Crets en Van den Begin lijken te veronderstellen dat de hele wereld ze begrijpt smilie5). De explicoatie was te ingewikkeld om hier uit de doeken te doen, en tegelijkertijd niet duidelijk genoeg om me gerust te stellen.
Zekerheid verkrijgen kon slechts op één manier.
Een vergelijkende test.

De komst van twee beroepsdrinkers met hoge alcoholtolerantie was de ideale gelegenheid om dit experiment uit te voeren.
Ik schonk drie wijnen van 2007 blind (ook voor mezelf, de schenkvolgorde werd dus door toeval bepaald), twee toppers uit de streek (een Gigondas en een CH9) én de Deux Rhones.
De zes vorige wijnen die we achter de kiezen hadden konden naar ons slechts matig beïnvloede oordeel ons beoordelingsvermogen slechts matig beïnvloeden
 ack2

De eerste fles vonden we een mooie fraicheur hebben, een goede structuur en dito afdronk. Ik dacht aan de Gigondas.
De tweede zat ook mooi in elkaar , hetzelfde karakter als de eerste, misschien nog iets mooier van bouw en evenwicht.
De derde was een stuk alcoholischer en wat zwaarder op de hand dan de vorige twee. Hm, die herkende ik precies…
Na het proeven van de drie wijnen was ik eigenlijk al zeer tevreden. Geen enkele wijn viel uit de toon, en in de wetenschap dat er een Clos des papes 2007 tussen zat was dit een geruststellende gedachte. Maar de clou moet nog komen.
Ik was redelijk overtuigd van mijn keuze. Zowat met zekerheid durfde ik te stellen dat, door het intensere alcoholgevoel, de derde wijn de Deux Rhones was. KK leek hieraan te twijfelen, hij opperde zelfs dat dit wel eens de Clos des Papes zou kunnen zijn. Nu moet u weten dat KK een topwijn herkent van kilometers ver, maar toch deed zijn oordeel me niet twijfelen. Venne was ondertussen aan het checken, dubbelchecken en driedubbelchecken maar kon niet anders uitbrengen dan “Dedju da zijn lekker wijnen man…”
’t Werd tijd voor de onthulling, we waren heel curieus.
De eerste wijn was… Les Deux Rhones. Véél minder alcoholisch dan ik me herinnerde en een zeer aangename verrassing. De tweede was de befaamde Gigondas "Prestiges des Hauts Garrigues" van Santa Duc. Ik gokte bij deze wijn op de Clos des Papes, blij dus dat ik er nog drie flesjes van heb liggen.
De derde wijn, u raadt het misschien al (ik onderschat mijn lezers niet smilie3), was dus wel degelijk het paradepaardje van de familie Avril.
Nice. We konden met gerust gemoed de betrokken flessen aan verdere testen onderwerpen...

clos des papes

21:58 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

11-02-07

FLINKDRINK !

Iemand vroeg me wat info over de wijnopleiding waarvoor ik me inschreef….

 

Wat begon als een leuk tijdverdrijf werd een hobby, een passie en plots zit je terug op de schoolbanken tussen gelijkgestemden van alle slag.

Ik volg momenteel het 2de jaar sommelier-conseil bij Syntra.

Groot verschil met vroeger is dat alles waarover men het heeft je nu interesseert, dat maakt de studie stukken aangenamer.

De cursus is niet goedkoop, 450 €/jaar, maar daar wordt wel een deel van terugbetaald via de opleidingscheques. Daar komt wekelijks nog eens een 10tal euro per les bij voor de geproefde wijnen. Pas donné, zoals onze Zuiderburen zouden zeggen, maar je krijgt er heel wat voor terug. De lessen worden gegeven door enthousiaste wijngeeks, sommigen van hen zijn professioneel met wijn bezig. Het eerste jaar behandelt men vooral de vinificatie van de verschillende soorten wijn en de druivensoorten. Het tweede jaar behandelt men alle appelaties van Frankrijk. Dit land wordt in deze cursus nog steeds aanzien als de basis en het mekka van de wijn, sommigen betwisten dit, ik ga er eigenlijk wel mee akkoord. 

Het derde jaar behandelt men de wijnen uit de rest van de wereld. Maar belangrijker is dat jaar de week stage die elke student moet lopen in de Franse wijnuniversiteit te Suze la Rousse mét bijhorende examens. Indien je daarvoor slaagt behaal je een authentiek Frans staatsdiploma.

Het leukste aan het volgen van deze cursus is echter…de kennismaking met mensen die even bezeten zijn van wijn dan jijzelf. Ik maakte ondertussen al enkele dikke vriendjes, en dit hoeft u niet letterlijk te nemen.

Je leert bij Syntra ook wijnen beschrijven, maar niet per sé op deze manier :

 

Dit opende en dronk ik vandaag met m’n vrouwtje leeg om het afscheid te vieren van enkele neusepitheelverdovende bacteriën :

 

Chateau Duhart Milon Rotschild Pauillac 2001 :

Kleur : typisch Bordeauxrood, niet zeer intens maar nog weinig evolutie.

Neus : Een potloodpunt gedopt in een bord  geplette aardbeien met kristalsuiker ( zoals ik ze kreeg in mijn kinderjaren ).

Grafiet en rood fruit dus, maar ook zwart fruit en cederhout.

Een heel evenwichtig mondgevoel, mediumbodied, eerder fijn dan krachtig, zeer fris, met op het einde een nauwelijks merkbare bitterheid van zachte tannines en een mooie afdronk.

Een Bordeaux zoals ik er wel pap van lust ( Bordolese pap ), gekocht in wijnfestival Auchan 2004 voor 18 €.

 

En de dagen ervoor was deze fles open :

 

Rust en Vrede Shiraz, Stellenbosch 2001 :
Geopend omdat wijnmaatje EV een fles opende van hetzelfde lot die jammer genoeg last had van de gevreesde TCA bacterie.

Ik had meer geluk…

M’n notities van woensdag : Ik heb hier voor me een mooi glas wijn met een diep intense, lichtjes matte rode kleur.

Ik steek m'n neus erin en ruik vanalles uitgezonderd...

KURK.

Oef.

Want hell, I like this ! 

Een ongelooflijk dierlijk aroma stuift uit het glas, als dit geen paardenstal is, dan is manège de hoefslag in Zwijnaarde een parfumerie.

Rubber en rijp zwoel zwart fruit vullen de intense reukaroma' s mooi aan.

Bij proeven een zoetige aanzet, gevolgd door goed gestructureerd sap, met ruim voldoende zuren en aanwezige maar zachte tannine.

Een mooie afdronk van 6-7 seconden.

Donderdag, vrijdag : Ik steek m’n neus erin en ruik…niks meer !!!

Ik heb een knappe neus, echt waar, maar hij is zo verdomd gevoelig ! Bij het minste wat je er tegen zegt slaat ie dicht ( vooral als je tijdens het spreken een aantal besmette speekseldeeltjes in z’n richting spuwt ).

Zaterdag : de rest van de fles in één keer leeggedronken, niet omdat m’n honger zo groot was na twee wijnloze dagen, maar vooral omdat deze wijn nog zo fris en lekker was, nu kwam het fruit zelfs veel meer opzetten dan de eerste dag. Wijn met toekomst dus, en zowat de eerste keer dat een Zuid Afrikaanse wijn me in die mate kan bekoren.

Soals men segh in Suid - Afrika, een flinkdrink !

 

23:07 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

30-11-06

Hugo Coveliers naakt

Blijkbaar zit half mannelijk Vlaanderen dezer dagen voor z’n pc op zoek naar Dina Tersago in uitgepakte versie. Zij staat ruim aan de leiding voor wat betreft de zoektermen waarmee je op deze blog verzeild raakt ( dinsdag 25 hits !!). Sedert kort staat Lien van de Kelder op een eerbare tweede plaats met gemiddeld 15 aanvragen.

Woensdagochtend om 8 uur waren er ook al DRIE mensen die hier op die manier terecht kwamen ( Tersago naakt ). Ofwel zijn dit surfers die hun knoert van een ochtenderectie willen kwijtraken, ofwel zijn het mensen die nog steeds deze site niet hebben gebookmarkt en deze zoekterm intoetsen om hier terecht te komen. Perfect mogelijk hoor, er zijn al maandenlang enkele wijnliefhebbers die deze praktijk toepassen, maar dan met minder beladen woorden zoals “ kinderkwis” en “binnenpretparken” ( probeer maar ).

Toch blijven het de BV’ s die de spits afbijten. Vooral nadat ze op min of meer erotisch inspirerende wijze op de cover van een magazine pronkten ( Dina Tersago heeft al haar hits te danken aan haar opmerkelijke verschijning op de cover van de gratis Oxfambrochure ).

Vandaar dat ik in de titel van dit postje al vooruitloop op de vertwijfelde pogingen van een Vlaams politieker om nog enigszins in the picture te staan. Binnenkort in z’n blote kont op de cover van Knack.. 

 

Maar vooraleer BDC weer aan m’n oren trekt dat het hier niet over wijn gaat, snel deze proefnotitie :

 

Chateau Prieuré Lichine , Margaux 2003 ( eergisteren geopend om de glorieuze return van m’n volle reuk- en smaakvermogen te vieren ) :
heldere, kersenrode kleur, niet zo intens. In de neus onmiddellijk rokerige toetsen,  rijp zwart fruit, krieken, aardbei. De mond is in eerste instantie ook gedomineerd door het hout, toasty en redelijk scherp. Na een tijdje in het glas plooit de wijn echter mooi open en onthullen de fruitsmaken hun talenten. Zuren en tannine zitten goed maar hebben nog wat tijd nodig om in evenwicht te komen.

Goede wijn, maar mist het body en de verfijning van Lafon Rochet uit hetzelfde jaar.

Voor de prijs die ik betaalde ( 15 €  dankzij een 2+1 én 10% actie in een plaatselijke GB ) is dit meer dan oké. De volle pot ( 24 € ) zou ik er niet voor geven.

 

Ps : Om mensen die hier vanwege een bepaalde zoekterm terecht komen niet meer te ontgoochelen ( of ontgooglen ) plaats ik vanaf heden steeds wat de titel belooft.
Alsjeblief

fat naked guy

     

20:19 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

18-11-06

Cabernet Franc Full Force !

De superenthousiaste wijngek Venne schreef dit artikeltje in sneltreinvaart neer. Het enthousiasme en de passie druipen er van af en het leest als... een sneltrein. 

1. Rivaner - Elbling: Mosel-Saar-Ruwer Weingut Dostert, zeer droge wijn, bijna geen neus, heldergeel, eerlijk wijntje om de druiven te ontdekken zonder veel blabla, weet dat de Elbling de oudste witte druif van Duitsland is en enkel nog te vinden is in omstreken van Nittel. Ze maken daar zeer lekkere sect van!! Voorgeproefd en daarna overnacht bij Weingut van Mr Dostert in Nittel... Als wijnliefhebber moet je zeker de Moezel eens bezoeken, vooral wit en top rieslings op 200 km van huis !
Rivaner is een kruising tussen Riesling en Gutedel of bij ons hier in het Hageland te bewonderen als Muller Thurgau. Bezoek mijn vroegere overbuur maar eens in zijn wijnhoeve Boschberg ( www.boschberg.be ), zijn wijnen zijn zeker het proeven waard !
2. KK sleurde hier iets uit zilverpapier dat op een bourgogne fles leek....vooringenomen dacht ik dat het pinot noir was. In het glas leek het daar direct op, de neus ook maar ik had even twijfels. Toch dacht ik dat het PN  was, wat een neus, fruitig , zocht naar het "putteke" en was zeker aanwezig maar toch..... Wat is dit ??? Rood fruit en dan de stevige tannines en een laaaaange afdronk.. Na een tijdje opening in glas een volle mond met stevige aroma's van groene versgesneden paprika, stevige zuren, tannines.... waw, doe da zilverpapier weg.... : het was een Chinon 1998 van Charles Joguet. Cab Franc full force van de Loire, een ontmaagding voor mij !
3. Dan haalde ik mijn fleske maar boven, totaal andere stijl, KK ontdekte direct de Syrah en dacht aan een stevige top Languedoc, tot ik zei dat er ook cabernet sauvignon inzat, hij zei: vandaar de witte peper.... Deze wijn paste goed bij de wokschotel !! Er zat zelfs wat petit verdot in, stevig spul dat zeer aromatisch was, medicinaal ( apotheker) -spicy - maar zeer rond en mooi gemaakt voor een.... Carabantes van Van Siebenthal 2002  , (
Dag Marc – V- ) deze wijn haalde wat gouden medailles, Chili.
4. Als laatste ging een flesje klei open, wat een terroir, ge proeft de grond in uw glas, champignons vlogen uit het glas en de dieren ook. Beide kwamen we tot het besluit dat FR toch echt mooie terroir wijnen kan maken waar je altijd dat beetje meer kan in vinden, dus was deze van La Douce France?? Deze wijn kreeg ook een gouden medaille, het was de Chateau de Mercues , Cahors 2003. Gelukkig heb ik nog twee flesjes die ik nog  jaren kan laten liggen. Ik wil wel eens weten of die boetseerklei van de kleuterklas nog zo mals en zacht gaat zijn na wat jaartjes kelder.

Om het verhaal af te sluiten de druiven die in de laatste fles zaten, en zo het wijngelul wat beter te begrijpen: Auxerrois (Cot), Merlot en Tannat. Gezien de Tannat aanwezigheid nog even de Elbling uit de frigo halen 
Je zou er dorst van krijgen....


Venne

 

11:48 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

06-11-06

Ik heb je klief...

Houtklieven les 1 :

Bij het houtklieven is het de bedoeling dat het houtblok in twee stukken vliegt en niet de steel van de bijl.

Vooral wanneer de bijl eigendom is van een ( tot voor kort ) vriendelijke buurman.

Tot daar de eerste ( en meteen ook laatste ) les houtklieven.

 

Gelukkig ben ik beter in wijn drinken…

 

Chateau Lafon Rochet, St Estephe 2003 :

Eerste dag : na openen , kijken , ruiken : Oh Oh Oh….MMMMMMMMM…..

Kleur  : Bijna ondoorzichtig kersenrood

Geur : Oh Oh Oh... Eh, ik bedoel, zalig zacht aroma van zwart fruit met gematigd geroosterde houttoets, wat vanille , zo mooi, zo rijk , zo rijp,zo lekker !

Mond : Schitterende vulling, superlang, complex en zuiver, niet jammy maar toch zwoel en rijp fruit, Mooi mooi mooi .

Afdronk is hemels, blijft lang hangen.

Tweede dag even goed, nog meer fruit  en nog meer uitgebalanceerd, maar nu : wel wat uitdrogende tannine op het eind.

Eigenaardig, dit werd ik nooit eerder gewaar, een wijn die bij openen perfect evenwichtig leek die dan toch na  zuurstof een ( piep)klein foutje vertoont.

Maar laat u niet misleiden : dit is TOPwijn, PUUR genieten. Ik blijf erbij dat enkel Bordeaux zoveel genot kan schenken ( maar ik ken niets van Bourgogne, dat geef ik toe )
Hoe dan ook, Médoc 2003 ( en zeker St Estephe ) begint me meer en meer te charmeren.

92+

Ik had hier eerst 12 flessen van maar verkocht er domweg 6 aan mijn buur.

Niet die van de kliefhamer jammer genoeg…

 

 

( Hier staan nog enkele recente proefnotities )

23:01 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (18)

25-10-06

BMW ( BumperklevenMagWél)

Tijdens m’n dagelijkse portie autostrade kwam ik tot de volgende bevindingen : 

1. Sedert de afschaffing van de superboetes vliegen de BMW’ s me weer langs alle kanten  voorbij. En u mag dat ‘ langs alle kanten ‘ letterlijk nemen.

2. Men zou een aantal chauffeurs ( sorry , meestal vrouwen ) eens moeten bewust maken dat een autostrade oprijden aan 70 km. per uur NIET veiliger is, integendeel. Het is cruciaal dat u zo snel mogelijk de snelheid van het aanstormend verkeer aanneemt. Dan pas kan u veilig inschuiven.

Zo. Tot daar m’n korte commentaar op de huidige verkeerssituatie op Vlaamse wegen.


Nu snel ( niet té snel, 125/uur ) terug naar el vino, het vocht dat mijn glazen vult en mijn beurs leegt.  
 

Vorige week gedronken : 

Chateau Garreau, Cotes de Bourg 1998 

38 hl/ ha is de lage opbrengst van dit wijndomein. Dit uit zich in kwaliteit in het glas.

Donker kriekenrood, nog weinig evolutie in de kleur.

De neus is onmiddellijk heel aangenaam, zeer rijp en zwoel, een warm allegaartje van zwart fruit, zoethout, amandel en (licht) vanille.

Heel harmonieus in de mond misschien zelfs iets té vlot. Alweer tonnen zwart fruit, rijpe pruimen en vijgen. Zoete kruiden en een fluwelig-St Emilion-mondgevoel, heel zachte tannines, redelijke lengte. Volgens mij perfect op dronk, kan nog minimum twee jaar mee.

Een tweede, derde en zelfs vierde glas zijn moeilijk te vermijden.

88 ptn.

( 27 09 06 ) gekocht bij Portovino, 15 euro. 

 

Chateau Franc-Maillet, Pomerol 2001 :

Gekocht in Carrefour wijnfestival aan 18 € - 15 % = 15 €.

Een heel donkere,bijna zwarte kleur. In de neus aanvankelijk wat groene kruidigheid, maar na opschudden exotisch fruit, munt, chocolade en toast. Heel lekker en lang in de mond, zeer mooi gestructureerd maar toch soepel met tannines die als een jong poesje zachtjes in je verhemelte bijten. Na inslikken volgt een klein bittertje, naast mokka en koffie. Deze smaken blijven een stuk langer hangen dan de gemiddelde bezoeker van café “ ’t Verschraalde Bier “ .

De volgende jaren groeit deze wijn door naar z’n hoogtepunt. Misschien nog verkrijgbaar in sommige Carrefours, in dat geval niet twijfelen.

90 ptn.

18:37 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (10)

20-10-06

Wijn van den burgemeester

Gedronken tijdens Anderlecht - AC Milan :

Casa Mayor 2005, Chili Cab Sauvignon ( Colruyt ) : Heel mooi, redelijk intens kleur. Bij ruiken dacht ik in eerste instantie aan een Languedoc, zeker niet aan een Cabernet Sauvignon. De paprikatoetsen vielen me slechts op toen ik reeds wist welke wijn ik dronk. Daarvoor had ik enkel veel rijp fruit en een lichte kruidigheid ontdekt.

In de mond vertoont deze wijn een heel mooi evenwicht, soepel maar niet simpel, zachte tannines en mooie zuren. Afdronk niet bijster lang, maar da’ s geen erg, je neemt gewoon een nieuwe slok. Een New Worldwine die niet te zwaar overkomt en steeds doet verlangen naar een nieuw glas. Dát was nieuw.
Proficiat Gerten voor het vinden van deze wijn met een PRACHT prijs kwaliteitsverhouding ( < 5 € ) ! 83

 

Domaine Louis Grèzes, cuvée Treesor, Piemonte Cévenol Duché d’ Uzes 2004. Een hele mond vol dit etiket uit de Vin de Pays Grand Duché d’ Uzes ( Cévennes )en dat mag je van de wijn ook zeggen. Gemaakt door Belgen Luc en Trees Lybaert ( vandaar "Treesor" ) vertoont deze wijn een schitterende kersenrode kleur met dikke tranen veroorzaakt door de 14 ° alcohol. In de neus aanvankelijk gesloten, na opschudden rijp rood fruit. In de mond ondanks de 14° alcohol niet zwaar of lomp, een harmonieus geheel met een behoorlijke lengte, veel fruit en garrigue. Peperachtig en fris, wat bitter op het eind. Mooi maar iéts te duur voor z’n kwaliteit ( 12 €, terwijl 10  perfect was geweest ). Gekocht bij Divino. 85  

Chateau Martinat, Cotes de Bourg 2001 : Een terechte Coup de Coeur in Hachette2004 , gekocht voor de luttele som van 9 euro in Carrefour wijnfestival 2004. Een zeer fijne Bordeaux, met mooi hout, ceder en muchos Frutos. De tweede dag echt boterachtig en zacht. Vintage Bordeaux86

14:05 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

01-10-06

Hedendaagse hedonisten

Tot middernacht op je terras buiten zitten op de dag dat de herfst z’n aanvang neemt is even verrassend als aangenaam..

Als dat dan nog gebeurt in het gezelschap van enkele flesjes heerlijke wijn én twee even jonge als sympathieke hedonisten, dan is een staat van opperste gelukzaligheid niet meer veraf. 


J
e hebt zo van die wijnliefhebbers die honderden goede flesjes liggen hebben maar het verdomd moeilijk hebben om er ‘ns eentje open te doen. Ik hoorde onlangs van een man van in de 70 ( de vader van een niet door wijn gepassioneerde vriend ) die alle grote wijnen van Frankrijk in z’n kelder liggen heeft maar er niet in slaagt om ze te openen. Zo drinkt hij elke dag een wijntje van 3 à 4 euro, terwijl hij in z'n kelder veel te veel goede flessen liggen heeft om in de tijd die hem in dit ondermaanse nog rest op te drinken.

Eigenaardig toch, hoe sommigen meer genieten van het bezít van bepaalde wijnen dan van het drinken ervan.

KK en TV, de twee levensgenieters waarmee ik enkele leuke uurtjes doorbracht, hanteren een volledig tegenovergestelde filosofie. Zij willen gewoon alles eens geproefd hebben, en malen er niet om een flesje meer of minder te ontkurken.

Meestal gaat het om een flesje meer.

Zo ook de donderdagavond van de herfstinval. 

artwine

Chateau La Louvière, Pessac Léognan 2001 ( wit ) :

Redelijk doorzichtig, heldergele kleur, wat groenig aan de rand. Een neus die onmiddellijk de grassige Sauvignontoets benadrukt, niet zeer intens, wel aangenaam kruidig met citrus en wat groene appel., ananas en mango ( c° Vee )

De mond contrasteert  met het aroma, vermits de wijn voller smaakt dan je zou verwachten. Toch nog redelijk gedomineerd door de zuren, vertoont de smaak ook mooie fruitnuances en wat vanille van het hout. Blijft na doorslikken eventjes lekker hangen.

Ik dronk reeds enkele malen een witte Pessac en moet toegeven dat ik altijd lichtjes ontgoocheld ben geweest.  Hoewel deze wijn correct en lekker was, gold dit ook deze keer. Maar misschien ligt het aan mij en ben ik gewoon een hardleerse, Tobbackiaanse roodliefhebber.

Gelukkig betaalde ik hier geen 20 ( normale prijs ) maar 12 euro voor ( wijnfestival 2004 Auchan.)

85 ptn. 

artwine 6

Colli Euganei Riserva, Veneto 2001 :

Een mooie Italiaanse Bordeauxblend  met een matig intense neus, mooi zwart fruit, caramel, zachte tannines en genuanceerd hout. De dag erop smaakte deze wijn FANTASTISCH bij ons broodje gehakt met aardappelen en appelmoes. Zowel KK als TV hadden gerust 17 euro over voor deze ( blind geproefde ) wijn. Voor die prijs krijgen ze in Colruyt echter twee flessen !

87 ptn, 90 prijs kwaliteit. 

artwine 3

Chateau Monbousquet, St Emilion GC 1997 : een wijn gemaakt door Gerard Persé van Pavie. Het zogezegd mindere wijnjaar ’97 viel voor enkele goede wijnmakers enorm mee. Zo ook voor deze wijn, die van Parker 90 punten kreeg.

Dat vond ik achteraf te veel eer. De wijn was té sterk gedomineerd door het hout. Zeker in de neus had ik het moeilijk om naast toast en geroosterde tinten ook nog andere aroma’ s te ontdekken. De mond deed het iets beter, vooral vanwege de mooie structuur en lengte, maar ook daar was het hout te dominant. Hetgeen in de fles overbleef dronk ik de dag daarop uit. De wijn was totaal veranderd, jammer genoeg niet echt echt verbeterd. Hij rook en smaakte naar een wilde Bourgogne en vertoonde een animaal karakter . Slecht was dit zeker niet, maar ik had véél meer fruit verwacht.

Vandaar, geen slechte wijn, maar een toch kleine ontgoocheling. 86 ptn. 

artwine 2

Na de kleine ontgoocheling volgde de grote verrassing.

Chateau Cap Leon Veyron, Listrac 1990 ( ! )

Een  old time favorite van KK, en mensen, wat een wijn ! Was hij in de neus nog wat verlegen en teruggetrokken, in de mond openbaarde dit supersap zich als dé revelatie van de avond, meer zelfs, de revelatie van het jaar ! Een heerlijk harmonieus geheel van geëvolueerde smaken zorgde ervoor dat je elke slok wel eeuwig in de mond wou houden.. Blind geproefd  had ik deze wijn zeker als een geklasseerde Médoc beschouwd. 91 ptn.

Meester, wat hebben wij nu bijgeleerd ? Wel jongen, dat we in topjaren ( zoals nu ook 2005 ) wijn moeten kopen van goed(koper)e domeinen uit minder bekende appelaties ! 

artwine 5

Chateau Bellevue, St Emilion Grand Cru Classé 2003

Dit domein is gedegradeerd van Grand Cru Classé naar gewone Grand Cru. Net nu ik er me zes flessen van aanschafte !

Het declassement is eigenaardig, vermits de laatste jaren dankzij de inbreng van het wonderduo Thienpont- Derononcourt  deze wijn zeer hoog wordt aangeprezen door zowat alle wijnschrijvers.

Op de Colruytdegustatie kon ik even praten met de zus van Nicolas Thienpont, die aan de tafel van Chateau Puygueraud stond. Zij vertelde me dat die degradatie het gevolg is van het feit dat men de wijn beoordeelde op 10 jaar : van 1991 tot 2001.

Vermits N Thienpont en S Derononcourt deze wijn slechts in handen hadden vanaf 2000, scoorde Bellevue veel slechter dan wat z’n huidige toestand zou doen verwachten.

Want geloof me, wij dronken de 2003, en er zijn weinig GCC’ s die me  zo konden bekoren. Hoewel ik na opening even vreesde dat de wijn gekurkt was, bloeide dit glas Bellevue na een tijdje open tot een ultra geraffineerde fruitbom. De woorden verbazend, concentratie, evenwichtig, fluwelig,zuiver, zijde en zacht schieten me voor de geest als ik terugdenk aan deze wijn.

En inderdaad. Chateau Bellevue 2003 is ondanks z'n verbazende concentratie een evenwichtige, fluwelige, zuivere en zijdezachte wijn.

Ideaal vertier dus voor hedendaagse hedonisten. .

artwine 4

 

10:35 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

23-09-06

 En u ?

Vroeger, toen ik een verwoed muziekliefhebber en LPkoper was en wijn enkel werd gedronken op zon- en feestdagen, was ik steeds nieuwsgierig naar wat anderen kochten of waarnaar ze luisterden. Telkens ik een gozer zag met een geel Bilbozakje of een zwart-wit van Musicmania, was ik curieus naar wat er in dat zakje zat ( een gozer, ja. Ik heb geen enkel beeld opgeslagen van een meisje of vrouw die met een geel of zwartwit zakje rondliep. Blijkbaar is platenkooplust bijna exclusief mannelijk ).

Ik diende me soms te bedwingen om ze niet aan te spreken en te vragen wat ze hadden aangeschaft, welke nieuwe ontdekking ze hadden gedaan. Zou het de nieuwe Costello zijn ? Of is het eerder een Prefab Sproutfan ? Toch geen Metallica zeker…

 

Wel, u kan het al raden. M’n interesses zijn wat verschoven. Hoewel ik nog steeds cd’ s koop ( onlangs nog de nieuwe Lambchop, schitterend, én de laatste van The Dears, ferm groeiplaatje ), heb ik tegenwoordig de neiging om in winkelkarretjes te rommelen om uit te vissen welke wijn iemand koos. Of wanneer ik bel , of ik loop iemand tegen het lijf, gebeurt het zelden dat ik vergeet te vragen welke wijn ze onlangs dronken, of ze nog iets nieuws hebben ontdekt, welke flesjes ze nog kochten.

 

Op Amerikaanse wijnforums stelt men periodiek de vraag :

 

What are you drinking ?

 

Ik stel ze hier dus ook..

 

Wel ? 

 

 

09:29 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (16)

17-09-06

Bert joint de club

Ik weet niet of er nog bloggers zijn die zich in mijn comfortabele positie bevinden.

Mijn blog wordt namelijk mede onderhouden door een aantal enthousiaste collega- wijnliefhebbers. Vorige week mocht u al genieten van bijdragen van Marc, PvdW en Gerten, vandaag is het de beurt aan ons jongste wijnkonijn, Bert.

Hij had het genoegen een vergelijking te kunnen maken tussen een heel oude en een piepjonge jaargang van één van de toppers uit Moulis : Chateau Maucaillou.

 

Maucaillou 2003 vs. 1985

 

Samenstelling

* 62 %  Cabernet ( grootste deel Cabernet Sauvignon), verantwoordelijk voor het grote bewaarpotentieel van de wijn.

* 32 %  Merlot,die zorgt voor het zachte en elegante karakter. 

* 6 %  Petit Verdot, een moeilijke druivensoort die zo rijp mogelijk dient geplukt te worden en die zorgt voor een rijker kleur en body. Deze cépage versterkt ook de tannines en geeft een specifiek aroma aan de wijn die vele liefhebbers charmeert.

2003

De 2003 is in het glas dieprood gekleurd met een licht paarse rand.

In de neus geeft deze wijn niet veel weg: de waargenomen geuren van rood en zwart fruit en een toets hout blijven ingetogen, alsof een sluier de wijn afschermt.

Ook in de mond zijn de smaken niet uitgesproken aanwezig. Let wel, met de wijn is allerminst iets verkeerd. Een evenwichtige wijn. Mooi rond, maar ingehouden: moet nog open bloeien. Je zou vermoeden dat Merlot hier de meest vertegenwoordigde druif is.

In een later stadium laat deze Maucaillou veel fruit achter op de tong en schenkt een lange afdronk vooraleer de zijkanten van de tong droog achter te laten. ( misschien toch wat onrijpe tannines ? –Vinejo- )

De dag nadien is de wijn bijna niet geëvolueerd; de neus is nog steeds even gesloten.Waar in eerste instantie alles eerder een gestroomlijnd geheel was is het fruit er nu wel veel makkelijker uit te halen.

 

1985

Minder dieprood dan de 2003, met een oranje rand.

Net na het ontkurken van de fles wordt de neus al meteen geprikkeld door een bom van zwart fruit. Wat een weelde! Leder en een toets hout.

Enkele uren later in het glas krijgen we diezelfde overvloed onder de neus.

Een poos later denk ik What the f*/-, want ik ruik… marihuana (en nee, ik had niét eerst aan een joint gezeten…). Als ik na het noteren daarvan, enkele minuten later even wil verifiëren (omdat ik toch wel even denk te flippen) ruik ik… geroosterd vlees. Bij een volgende poging wordt mijn reukzin verwend door de frisse geur van een mix van vers gesneden paprika’s.

Deze Maucaillou wil geen geheimen meer met zich mee dragen want hij geeft meteen alles prijs, en hoe. Een permanente evolutie.

Later op de avond wordt de geur muffer (stoffig) en evolueert hij zelfs naar een mest-/rioolgeur.

In de mond wordt aanvankelijk al gauw duidelijk dat we te maken hebben met een volwassen wijn, die er bij een eerste impressie misschien nét iets over is. Gelukkig moet ik een tijd later die mening herzien en op het einde van de avond zelf weglachen.

Het volle, mooi afgelijnde, gestructureerde van de 2003 is hier niet te bespeuren. De primaire  geuren worden bevestigd in de mond door deze complexe twintiger. Bij het proeven van een slok krijg je in tweede instantie meer zuren - waar de 2003 ‘gewoon’ droog was – maar die worden minder nadrukkelijk in een later stadium.

De weelderige smaak blijft lang in alle hoeken van de mond hangen, is zeer intens en wordt met het uur beter.

Aanvankelijk kwam de wijn in de mond agressief en niet geordend over, maar 10 uren na opening laat hij zich van een zachtere kant zien.Qua smaak dan, want de geur blijft even overweldigend.

Een dag later is de storm gaan liggen…

 

Conclusie

2003  heeft veel potentieel maar is nu nog te ‘proper’.

1985 laat je best niet té lang meer liggen: Geniet nú van deze rijke wijn.

 

Bert

13:30 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

15-09-06

Grote kleine Bordeaux ?

De Van Hove-files (part II)--- by Gerten

                

Ondertussen opende ik de resterende twee wijntjes die het Culinaire Orakel besprak als zijnde grootse kleine Bordeaux 2005, onder het motto "het goede weer is van iedereen". Toegegeven het gaat enigszins crescendo. 

 

Ch. Le Peyrat, Graves 2005 (Colruyt 3,95 €) 

Van Hove: "Goede kleur maar toch wat licht. Kruidige verse neus die onweerstaanbaar een rhône doet denken. De smaak is vlezig en rond en met grote lengte. Wijn voor bij stevige schotels zoals lamsnavarin."

 

De kleur valt inderdaad verdacht licht uit. Putjesgeur, aards. De eerste slok leert alvast: dit lijkt wel wijn. Goed evenwicht. Meer body dan de 2 vorige. Fruit dat vlot overgaat in een bittertje met iets dat verdacht op een afdronk lijkt. Al wat meer concentratie. Voor deze prijs best een aardig product, maar na twee glazen eentonig. 

 

Ch. L'Eglise, Bordeaux 2005 (Colruyt 3,94 €) 

Airwick: "Wat licht van kleur maar wel met een fijne niet-diepe neus met veel elegantie. De smaak is goed evenwichtig en gezond,  meer getekend door finesse dan door concentratie. Goede wijn voor bij fijne vleeswaren zoals gekookte ham van goede origine." 

(Terzijde: dat Herwig bekend is met de fijne vleeswarenzaken op de Kortrijksesteenweg blijkt uit zijn ervaring met hammen van goede origine en plaatst meteen de eerder vermelde salami in een juist perspectief.)

 

Sterk vergelijkbaar met de vorige wijn maar iets beter op alle vlakken. Goede structuur en evenwicht. Zeer correct en mooi gemaakt.

  

Ik vraag mij af wat deze wijnmakers met dergelijke prijzen eigenlijk nog kunnen verdienen. Dit kan alleen maar gecompenseerd worden door risicoloze massa-productie. De 4 wijnen hebben globaal een (te) lage concentratie en de groene smaak komt onmiskenbaar voort uit zeer recent aangeplante wijnstokken of een te vroege oogst.  

Wat betreft de wijnrubriek van Van Hove is de meerwaarde toch wat zoek. Echt plezier valt maar te beleven aan wijn uit het iets duurdere gamma dat in Château Simple zelden of nooit aan bod komt.  

Wat betref mijn budget, hiermee ben ik toch maar +15 € kwijt die voor een groot deel in de pompsteen verdween, voor hetzelfde geld had ik 1 Chasse Spleen. 

 

Gerten

21:09 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

05-09-06

Er was is..Errazuriz (by Marc)

 

Errazuriz Syrah Cabernet Sauvignon 2000
Gekocht in 2002 bij
De Heerlyckheid in Berchem toen aan 6,95 euro, de prijs die men nu nog steeds vraagt, weliswaar voor de 2004.
Baksteenrode kleur met beginnende evolutie: randje wordt bruinrood.
Mooie neus van cassis, met prikkelende alcohol. Vanille, garrigue, hout en wat wild. Wijn heeft dus nog fruit maar begint ook qua boeket wat in evolutie te komen.
Echt lekker in de mond. Mooi breed geschakeerd, vol en sappig met (zoet) fruit. Zwoel alcoholig. Tannines zijn erg fijn en versmolten, niet ruw of overheersend.
Afdronk is lang, lekker, breed. Dit is echt een mooie wijn.
Deze Errazuriz is eigenlijk één van mijn lievelingswijnen. Een Chileen not-like-the-others. Zonder het overdreven nieuwe-wereldse, zonder vermoeiend te zijn. Eerder op franse stijl gemaakt, en goed gemaakt.

Ik ken via De Heerlyckheid het wijnhuis Errazuriz al verschillende jaren, en ik heb ze weten evolueren van baanbrekend tot supercommercieel. In 1992 was Chileense wijn nog niet zo normaal als nu, en Errazuriz was één van de eerste die me kon overtuigen dat ook aan de overkant van de Grote Plas goede wijn kon gemaakt worden.
Hun paradepaardje Don Maximiano Cabernet Sauvignon haalt steevast 90+ noteringen bij onze vriend Parker. Ik durf deze wijn te vergelijken met een grote uit Bordeaux. Mijn laatste 1989 dronk ik in 1996, en was toen echt top :
"Mooie gevulde kleur, vrij weinig evolutie. Zeer geurig: nog wat fruit, maar ook tabak, chocola, zeer complex. Romig, met tannine mooi versmolten, en veel sap en smaak. Evoluerend in het glas en in de mond. Fantastische fles, perfect op dronk."

Later werd Errazuriz gewaar dat er met wijn maken ook geld te verdienen viel. Het aanbod verbreedde, druiven in andere Valleys werden aangeplant of aangekocht, en een goedmenende wijnliefhebber zag door de bomen het bos niet meer. De Heerlyckheid voert nu 22 verschillende wijnen van Errazuriz in zijn assortiment !! 22
! !
Bij een recente proeverij mocht ik vaststellen dat ook hier de vervlakking zijn tol heeft geëist. Het goedkopere segment is nog steeds goed, maar niet meer boeiend, Dagdagelijkse wijnen die vlot wegdrinken.
Het is pas vanaf de "Max"-reeks dat er terug wat spannends in het glas komt. Maar dat is dan nog steeds zeer goed, nog steeds op Franse wijze gemaakt, en doorstaat moeiteloos de vergelijking met een goede witte Bourgogne (Chardonnay Max Reserva) of mooie Bordeaux.
De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat ik de Carrefour/GB Errazuriz nog niet heb gekocht, laat staan geproefd. Uit loyaliteit tegenover mijn vertrouwde wijnhandel, die me al zoveel jaar plezier heeft verschaft. Wat ik van de GB niet kan zeggen.

Marc

23:11 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

03-09-06

de Van Hove-Files( by Gerten)

Ondertussen heb ik twee kleine Bordeaux geopend die geachte Heer Herwig besprak in Knack.

Ch. Le Menaudat, Premières Côtes de Blaye 2005 (Colruyt 3,35 €).
Volgens Herwig: “Goed gevulde kleurconcentratie en een neus van zacht "voorwaarts" en gezond fruit. De smaak is soepel met een goede tanninestructuur van in het begin tot op het einde. Heel smakelijke, kleine wijn voor bij voorgerechten”.
Inderdaad mooie kersenrode kleur. Eerste mondgevoel niet onaangenaam en fris. Daarna overheersen rode vruchten. Daarna overheerst niets meer. Geen tanninestructuur. Eendimensionale wijn voor de wijninstapklas. Dunne wijn, gebrek aan elke vorm van concentratie. Bij de pizza smaakte hij als een glas huiswijn in de eerste de beste pizzeria van achter de hoek. Ik had nog een restje Gigault, Premières Côtes de Blaye 2004 (Colruyt +/- 9,5 €) staan dat na deze wijn hemels smaakte, wat meteen de grootste verdienste was van deze Menaudat.
Chateau Le Raït, Bordeaux 2005 (Colruyt 4,95 €)
Herwig:Goed gevulde kleur met wat spanning en een gezonde neus met veel primair, druivig fruit. De smaak is getekend door verse eclatante tannine, van in het begin tot op het einde. Wijn voor bij stevige gerechten en terrines.”
Wat meer body en tannine dan de vorige wijn. Purperen kleur. Zurige wijn. Bij het konijn dat we deze middag aten was hij enigszins te pruimen. Dit is echter evenmin als de vorige geen drinkwijn die doet verlangen naar het volgende glas. De zuren staan te zeer op de voorgrond en van nasmaak heeft deze wijn geen last.

Er is niets echt fout aan deze wijnen, maar lang geleden kocht ik dit soort wijn bij gebrek aan kennis en was ik steevast ontgoocheld tot ik eens een fles van 15 à 20 € kocht.
Toen pas werd ik echt wijnliefhebber.
Gerten

 

Morgen op deze blog : De eerste namen van het wijnfestival in Auchan

18:28 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

01-09-06

Confession to make

Gisteren op televisie een politieman horen zeggen : “De man heeft verwondingen aan de borst en buik en is momenteel overleden.”

V en ik moesten daar meer om lachen dan om komisch bedoelde programma’ s.

Urbanus revisited !

 

Maar dit gaat hier over wijn, weet u wel.

 

Chateau La Confession, Saint Emilion Grand Cru 2002.

Deze garagewijn ( 2,6 ha, opbrengst 33 hl/ha, 9000 flessen/ jaar) wordt gemaakt door Jean-Philippe Janoueix , ‘wine-maker of the year’ in 2003 en ook maker van o.a Chateau Mouton, Chateau de Chambrun en Chateau Croix St Georges in Pomérol.

Ik dronk hem over drie dagen, de derde dag was hij gewoon briljant.

Ik hoorde ( en las hier ) dat deze wijn in een blinde degustatie ooit Cheval Blanc overtrof.

Jammer genoeg kon ik hier de proef  op de som niet nemen, maar het is wel één van de mooiste Saint- Emilions die ik ooit dronk. De eerste dag vertoonde hij al onmiddellijk een  aangenaam bouquet van heel mooi zwart en rood fruit. In de mond dezelfde fijne fruitigheid met wat vanille en chocolade, maar in het midden leek hij wat weg te vallen.

Dit veranderde de tweede en vooral de derde dag. Schitterende mondvulling, superzacht en bijna chewy, met mooi afgeronde tannines en een lange afdronk. 92 punten !

La Confession, Le Cheval Blanc pour les pauvres !

 

 

10:26 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (9)

09-08-06

2002 en tóch PRIMEUR !

Zoals beloofd volgt nu een betaalbare ( namelijk gratis ) primeur :

"De eerste proefnotitie van wijnkompaan Bert op deze blog ! "

Château Cantemerle, GCC Haut Médoc versus Les Allées de Cantemerle, Haut Médoc

Jaargang 2002

Encépagement:

50% Cabernet

40% Merlot

5% Petit Verdot

5% Cabernet Franc

De wijnstokken van de eerste wijn van het château, Château Cantemerle, hebben een gemiddelde leeftijd van 30 jaar. De wijn gist 28 tot 30 dagen in de gistingskuip. Voor de rijping op vat worden 50% nieuwe (eiken) vaten gebruikt.

Jaarlijkse productie: 300.000 flessen.

Prijs 2002: ca. 17€

De tweede wijn van dit château, Les Allées de Cantemerle, gist 20 tot 25 dagen en de gemiddelde leeftijd van de wijnstokken is 10 jaar. Voor de rijping op vat worden 20% nieuwe (eiken) vaten gebruikt.

Jaarlijkse productie: 150.000 flessen.

Prijs 2002: ca 10.50€

Les Allées de Cantemerle heeft in de neus meteen de geur van zwarte vruchten, leder en gerookt hout. De wijn smaakt ook sterk door, een beetje agressief zelf, droog en kruidig.

Het aroma van Cantemerle is net als de smaak, minder open, rond en subtieler -alsof alles een iets meer ingehouden wordt. De grote broer vertoont ook een merkelijk langere afdronk.

De dag erna is in Les Allées de Cantemerle het agressieve in geur en smaak ingetoomd. Bij Cantemerle is het leder in de geur zoek geraakt maar heeft plaats geruimd voor de prominente, aanwezige geur van drop. In de mond nog steeds het evenwichtige en subtielere samenspel.

Beide wijnen werden relatief jong geproefd en kunnen ongetwijfeld nog een tijd liggen, al zal Cantemerle allicht meer en langer evolueren in de volgende jaren.

Naar mijn mening is prijs/kwaliteit momenteel de tweede wijn wel de winnaar.

De Cantemerle had te weinig extra te bieden om uitgesproken beter te worden bevonden.

Misschien is het verschil in verhouding binnen pakweg 10 jaar veel groter?

Bert

17:18 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

07-07-06

Op de glasmat

Frankrijk Italië

 

Een mooie wedstrijd hier op de glasmat ten huize Vinejo.

De opstellingen van beide flestallen :

De Fransen spelen met 8¨% Merlot en 18 % Cabernet Franc, de druiven zijn afkomstig uit Montagne Saint-Emilion. Ploegleider is niemand minder dan Francois Thienpont ( tóch een Belgische bijdrage in deze droomfinale ), de veldtrainer is de befaamde oenoloog Dérononcourt.

Italië doet het met een mix van 40% Cabernet Sauvignon én Cabernet Franc, en 60% Merlot. Deze jongens komen allen uit de provincie Veneto rond de stad Padua.

 

Het matchbegin is voor de Fransen, dankzij de soepele en snelle Merlot. Ondanks enkele houterige bewegingen is het spel van de Fransen harmonieus en vlot. Toch zorgt  Cabernet Franc voor genoeg ruggengraat om les (raisins) bleus niet te licht te laten uitvallen.

De Italianen laten eerst wat betijen, maar komen plots opzetten met hun superfijne en technisch perfecte spel. De Franse touch is echter merkbaar aanwezig, niet verwonderlijk, gezien alle opgestelde druiven genaturaliseerde Fransen zijn !

 

De wedstrijd was bijzonder spannend en eindigde na schitterende verlengingen in een gelijkspel.

Dankzij een grotere maturiteit won Italië met strafschoppen, maar we zijn ervan overtuigd dat de Fransen pas binnen enkele jaren op hun sterkst zullen zijn.

 

Voor de niet-voetballiefhebbers : Twee schitterende wijnen, ontdekt in Colruyt door talentscout Gerten, voor een spotprijs.

Clos Daviaud, Montagne St Emilion 2003 : 9,95 €

Colli Euganei Riserva, Veneto 2001 : 8,75 €

 

 

Check it out !!

20:39 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

28-06-06

California op de proeftafel

INTRIGEREND artikel uit de Standaard Magazine :
 

U kan zich wel voorstellen dat deze jongen zich als de wieder weerga(**) ( schrijf u in voor het steuncomité ter bescherming van deze uitdrukking ! ) naar VINAM repte om aldaar beide wijnen uit de schappen te rukken.

De sympathieke verkoper-sommelier - oenoloog-lesgever-derdejaarsyntra, de heer DeSmet, liet me weten dat ik...de 430ste was die na lezing van het artikel de jacht op deze wijnen opende. Nog 300 flessen Big Mountain, nog 36 Blue Valley.

Ondertussen proefde ik ze allebei.
Mijn verdict volgt.

(**)zie reacties

13:09 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (21)

06-06-06

Goede wijn, zoete prijs



Voor één keer geef ik de heer Herwig van Hove ( vandaag geciteerd door Duijker ) volmondig gelijk :

 

“Een ronduit goede wijn heeft een lengte die goed complex gevuld en geknoopt is, vanaf de eerste sensatie in de mond tot en met het eind.

Wijn moet vooral beoordeeld worden op zijn structuur, niet op de vluchtige aanwezigheid van fruit- of bloemenaroma’ s. ”

 

En… al zéker niet op zijn etiket. Een fout die velen soms maken, deze jongen incluis. Zo ben ik hier af en toe al laaiend enthousiast geweest over een aantal Sauternes ( terecht ! ), maar ook in kleinere appelaties ( Loupiac, Caddillac, St Croix du Mont ) maakt men schitterende zoete wijnen, voor een fractie van de prijs van een Sauternes.

Dit ervoer wijnkompaan Marc  bij het degusteren van volgende wijn : 

 

Lousteau-Vieil 1990 Ste Croix du Mont 
Van de rechteroever, tegenover Sauternes, maar ook hier soms pareltjes.
Zoals deze wijn uit de Sainte Croix-du-Mont, gekocht om ter gelegenheid van de 16de verjaardag van mijn oudste dochter te kunnen openen. Twee weken geleden was het zover.
Helder donker goudgeel.
Mooie neus van zoet tropisch fruit. Ananas-blokjes! Meloen en lychee. Daarachter de Sémillon toets: hintje van verbrand rubber, teer.
Pourriture Noble is niet te herkennen.
Zoet zonder kleverigheid, met fraaie zuren. Blijft lang na met zelfs een klein bittertje.
Wijn is nog op zijn hoogtepunt.
Twee volle weken later: laatste slok: nog beter geworden!
In de neus nu ook amandel en mandarijn, 4-vruchten confituur. Heel fijn. Fris zoet in de mond, snoeperig maar niet plakkerig, blijft heel lang en evoluerend natalmen (±45 sec na doorslikken, en een vijftal minuten later komt hij terug boven. Gewoon schitterend.). Groots. 95+

Gekocht op het domein in 1992, voor 285 bfr (omgerekend ongeveer 7 euro). Het lijkt een grap maar is het niet.
Een mooi stukje proza over deze wijn vind je
hier ( klikken en lezen, interessant ! - Vinejo -)
Citaatje: "Een echte Sainte-Croix-du-Mont heeft dan nog een lange weg te gaan, want hij mag vlotjes vijtig, zestig of zeventig jaar oud worden zonder zijn oorspronkelijke frisse toets te verliezen."
Dit lijkt voor deze wijn méér dan haalbaar te zijn. Ik ken geen enkele andere wijn die twee weken geopend in de koelkast kan blijven om dag na dag nog zoveel wijngenot te schenken.
Het was een opgave om steeds te moeten stoppen na een klein glaasje, ik geef het toe...
   

Marc 

 

15:29 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

30-05-06

WINES OF THE YEAR !



 Vervolg :

 

Mondot, St Emilion Grand Cru 1994: Nog verrassend donker en ondoorschijnend van kleur, aards en kruidig in de neus, in de mond zoet fruit maar vooral secundaire toetsen, mooie zuren en een heel mooi evenwicht. Behoorlijke lengte, een heel mooie tweede wijn uit een onderschat Bordeauxjaar waarin Christine Valette een topTroplongMondot maakte.

Mondot maakt je allesbehalve monddood…88 ptn.       

 

Labégorce Zédé, Margaux  1994 : Ook deze wijn, gemaakt door onze Belgische familie Thienpont, is, gezien z’n leeftijd,  redelijk dens van kleur en heeft  een mooie neus met redelijk wat bosgevoel. In de mond zit, zoals bij ons Dina, alles heel mooi op z’n plaats. Een verrassend mollige maar evenwichtig, klassieke Bordeauxsmaak met wat appelsien, mooie structuur, redelijk complex. We hadden zelfs het gevoel dat deze wijn nog een jaartje kon verbeteren. Bedoeling was om de Médoc van de St Emilion te onderscheiden, maar de Margaux vertoonde minder verschil met de Mondot dan je zou verwachten ( en wat bleek na enig opzoekingwerk :Labégorce is een Médoc met uitzonderlijk veel Merlot ( 35 % ), vandaar misschien dat het voor de blinde proevers niet meteen duidelijk was welke wijn van de linkeroever afkomstig was ) 88ptn.

 

Chateau Troplong Mondot 1988: Mooi rode tot roodbruine kleur, een volle, zoetfruitige neus, chocolade en zoethout, ondanks de evolutie zeer complex. Een wijn met een schitterende rondeur, heel wat smaaksensaties,veel finesse, een ongelooflijke lengte en lange afdronk. Alle proevers beweerden stellig dat deze wijn nog járen meekon, één proever vond hem zelfs nog tamelijk gesloten. Na 18 jaar ! Welke winkel kan zich dát permitteren ?.

Noot : deze wijn, die volgens de wijnpers allang Premier grand cru classé had moeten zijn, kocht ik onlangs op de wijnveiling. Ik betaalde 30 euro ( kosten inbegrepen). Kopen op een veiling is altijd een risico, maar in dit geval was het een voltreffer : de kurk was pérfect, de wijn was schitterend geëvolueerd en moet ideaal zijn bewaard. 93 ptn

 

Chateau Rieussec , Sauternes 2001, 37.5 cl :

Vorig jaar beschreef ik deze wijn als volgt, en ik neem er niets van terug :

Te jong, maar hij moet toch eens jong geproefd worden, en volgens de wijnpers is hij ook jong al delicieus.

De neus is lekker maar niet ongelofelijk, typisch Sauternes, zonder veel meerwaarde. Hier heb ik wél iets aan toe te voegen : de neus is ondertussen al heel wat aromatischer, explosiever, met citrus, ananas, amandel, honing,…

Maar dan die eerste slok. Man Man Man …

Wat een dikte. Wat een concentratie. Hij is zelfs krisperig, alsof het fruit echt in je mond zit.

Ogen toe en genieten.

En blijven genieten.

Na het inslikken nog 1 minuut extra-time.

Dit is inderdaad topwijn, beïnvloed door de boekjes of niet.

Wat wordt het moeilijk om mijn andere flesjes lang te laten ouderen…97+

De eigenaar van dit wijngoed zegt dat dit één van de grootste wijnen  is die ooit gemaakt zijn op dit kasteel. Er werkten 70 plukkers mee in 2001 om de oogst binnen te halen.. Deze gingen vier maal de wijngaard door ( “tris” in het Frans ) om enkel de allerbeste druiven in de ‘grand vin ‘ te verwerken.

 

Ik heb nog enkele ( halve ) flesjes liggen, zal ze moeten verzegelen en op een niet bereikbare plek laten wegzetten door mijn vrouw, of misschien moet ik ze bij heel vriendelijke niet-wijnliefhebbers (mét een kelder) stockeren…

Kandidaten ?

19:46 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)

29-05-06

Bandol, de Provencaalse Bolgheri



Dit weekend had ik plots zin in een avondje met 5 wijnliefhebbers en 8 wijnen : En kijk : had ik niet toevallig 8 flesjes liggen ? En... als bij wonder belden er dan nog plots 4 wijnliefhebbers aan !

Wat een gelukkig toeval !

Time for hedonism !

Niet zomaar uiteraard, miscemus utile dulci... 
Het programma zag er als volgt uit :

  1. Champagne
  2. 3 wijnen blind, twee Italiaans en één Bandol : dit om te bewijzen dat Bandol op z’n best  heel gelijkaardig is aan en kwaliteiten van topItalianen vertoont. En inderdaad, deze wijn was van hetzelfde niveau en karakter dan de twee gelaarsde glazen.
  3. 3 wijnen blind, bedoeling was om de streek te herkennen ( waar iedereen vlot in slaagde ), én het verband te zoeken tussen de wijnen ( een Médoc – vooral Cabernet Sauvignon-- en een Libourne—vooral Merlot -uit hetzelfde jaar, de Libourne was de tweede wijn van de derde wijn – bent u er nog ? )
  4. Een mooi dessertje, eten en drinken in één.

Ziehier mijn herinneringen ( aan zoveel mooie dingen..) :

 

Champagne Roguet ( Mailly), Pleur des Anges : De topcuvée van dit huis, gemaakt van enkel blauwe druiven ( Pinot Noir en Pinot Meunier ). Een fijn parelende, zeer frisse maar toch volle Champagne, zijdezacht in de mond, heerlijke afdronk. 90 ptn.

 

Valdipiatta, Vine Nobile de Montepulciano 1999 ( Delhaize, 16,90 €) : De Vine Nobile wordt gemaakt van de druiven Prugnolo Gentile ( Sangiovese ) en Canaiolo, de druiven worden geoogst met de hand. De wijn rust 6 maand op Frans en 12 maand op Slavonisch ( jawel, Slavonisch, geen Slovenisch, Slovaans of Sloffevandendees ) eikenhout. Lichte evolutie in de kleur, redelijk intense neus met naast wat zwart en gedroogd fruit ook al secundaire tonen, heel sappig in de mond met naast de mooie zuren ook nog duidelijk aanwezige tannines. Mooie wijn, 86 ptn.

 

Chateau Vannières, Bandol 1998 : 90% Mourvèdre, 10 Grenache : Iets meer getuilleerd, helder uitzicht, in de neus wat kruidigheid maar vooral dierlijke toetsen, leder, wat exotisch fruit en cederhout, een vol en soepel mondgevoel. Hele mooie lengte. Na doorslikken komen de door- en droogtrekkende tannines in sneltreinvaart opzetten, wat wijst op nog  toekomst voor deze wijn ( zou ook wel logisch zijn, vermits het een Bandol betreft uit een topjaar ). 88 ptn.

 

Valdipiatta Vine Nobile Reserva 1995 : de Reserva, afkomstig van oude stokken, rust 1 jaar op Franse ( Allier ), en nog 16 maanden op Slavonische vaten.

Zeer mooi helder granaatrood, een intens aroma dat onmiddellijk na openen eerst wat stofferig leek,maar na korte tijd openbloeide, met zoeterig fruit, bos, leder  en humus. Ook in de mond heel rond en elegant, medium bodied met fluweelzachte tannine. Perfect op dronk maar allesbehalve op zijn retour. 90 ptn.

 

Wordt vervolgd...

23:36 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

28-05-06

wijnwalhalla


Later meer...

10:52 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)