07-11-09

De waarde van een wijnmedaille.

 

sf-intl-wine-comp-medal-300x300

Wijnen met een medaille. Zelfs de geroutineerde wijnliefhebber laat er zich soms door verleiden. Goud, zilver, brons.
Een bronzen medaille. Mooi. Maar in een loopwedstrijd met drie deelnemers za
l
Hugo Coveliers altijd brons halen. En u wil toch geen wijn drinken van dat niveau?

Zo erg als het aangehaalde voorbeeld is het niet. Maar toch blijkt dat er op een gemiddeld wijnconcours 25 tot 33% van de wijnen een medaille behaalt, ongeacht de kwaliteit van de wijnen.
Dé recordhouder is de
International wine challengevan Londen die 67% van de deelnemende wijnen eremetaal toekent. Men proeft tot 300 wijnen op 10 dagen.
Macon (
Concours des grands vins de Francedoet nog beter. Daar proeft en beoordeelt men 10000 wijnen op één ochtend.
Trouwens de kans dat u een Covelierske (een wijn die brons behaalde) kan vinden wordt alsmaar kleiner. Meer en meer organisatoren schrappen deze ondergewaardeerde kwalificatie en vervangen ze door… zilver. De wijn die de tweede plaats behaalde krijgt goud, en de winnaar krijgt een vermelding in de stijl van
“GRAND OR” , "double gold" of een speciale trofee.

Die medaille of trofee krijgt de wijnbouwer echter niet gratis. Hij betaalt tussen 18,50 en 100 euro voor een pakketje stickers waarop de behaalde ereprijs staat vermeld. Hoe meer medailles, hoe meer de organisator van de wedstrijd verdient… Bij sommige organisatoren moet de wijnbouwer zelfs betalen om de commentaren die zijn wijn kreeg te mogen vermelden op de fles, op zijn site of in de verkoopsruimte. Erger nog, de wijnbouwer dient op voorhand al tussen 42 en 180 euro te betalen om enkel maar z’n wijn op de wedstrijd te presenteren…!
Logisch dus dat men een compensatie verwacht. En dat men zijn allerbeste wijn zal opsturen voor deelname aan de wedstrijd. Of deze cuvée dan ook de wijn is die men in de winkel terugvindt is dan maar weer de vraag.
In 2007 deed
La service français de la Répression des fraudeeen onderzoek waaruit bleek dat 20% van de geanalyseerde wijnen niet conform was met de wijnen die gepresenteerd werden op het concours. De enige wedstrijd waar dit wordt uitgesloten is deConcours général agricole de Paris’. Daar gaat, zoals het hoort, de organisatie zelf in de winkels de flessen kiezen. Alle andere organisaties laten de wijnbouwer zelf beslissen welke cuvées er voor het proefpubliek verschijnen.
Ook de grote wijncritici in Europa en Amerika werken op deze manier. Zij proeven op het domein wat de wijnbouwer hen inschenkt of ze laten de flessen door de wijndomeinen opsturen. Dit is zowat hetzelfde als zou het weekblad
Humo de prijzen voor de Rockrally al uitdelen na het beluisteren van de ingezonden demo’ s. Guy Mortier moet dringend eens met Robert Parker en co gaan praten…

bronnen: RvF, Vins de Québec

11:30 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (25)

03-09-06

1952 Parkerpunten !

Gisterenavond met Gerten wat over de superaanbieding van Bert gefantaseerd. Voor mensen die niet graag doorklikken : Lafite Rothschild 1986, jeroboam ( 5 liter ).

Vraagprijs 8000 euro. Als je elk één glas wil proeven mag je met 50 zijn om de prijs te delen. Na snel rekenwerk (en opnieuw berekenen want het klonk ongeloofwaardig) kwamen we op 160 euro de man.

PER GLAS.

Daarmee koop ik me volgende week in Delhaize dan toch liever 3 flessen ( of 21 glazen ) Cos d' Estournel 2001. Geen 100 punten maar toch 93 van Parker.
En 100 x 1 blijft 100, terwijl 93 x 21... 1953 punten vertegenwoordigt. HAH !

Enige minpunt : om hem in hetzelfde stadium te proeven moet ik nog 15 jaar geduld oefenen...

Maar dan heb ik nóg 1952 punten over.

Als dát geen zaakje is !

11:18 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)