20-05-08

Glansloze glazen


"Zoals de tijd geruisloos langs je heen jaagt, honderd keer sneller dan de tgv naar Parijs, sneller dan een raket op weg naar de planeten, sneller dan een willekeurige gedachte, zo holt het leven in struikelende haast zichzelf voorbij: amper de baarmoeder verlaten, waait je het oudemannengrijs al van het hoofd en springt de wolf in je tanden, zijn er groeven in je gezicht gekrast en als met een ploeg nog diepere voren in je ziel.
Voor je het goed beseft is de herfst definitief in je botten getrokken, nog even en daar rijst de dood al voor je op met haar stopwatch en bebloede zeis, op haar ene ingevallen perkamenten wang een zonnetje, op de andere een sterretje, haar maakt het niet uit of het dag is of nacht. Kom jij maar mee, armzalig creatuur, het is je tijd, zegt ze met geluid dat ergens uit haar dorre buik omhoog komt kolken. Nu al? kerm je als Elkerlyc, maar daar krijg je geen antwoord meer op, het is voorbij, opeens is alles al ten einde, terwijl je juist zo’n beetje aan het bestaan begon te wennen."


Uit:

 

DatumlozeDagen


 

18:48 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (10)