13-05-18

Grote tegen kleine broer

Tweede wijnen in Bordeaux zijn de laatste jaren zeer populair geworden. Eerst en vooral omdat de eerste wijnen van sommige huizen voor de gewone sterveling niet meer te betalen zijn, maar zeker ook omdat de kwaliteit enorm is gestegen. Hoe verhoudt de tweede wijn zich tegenover zijn grote broer? Is er een duidelijk herkenbaar kwaliteitsverschil? Of kan een tweede wijn voor sommigen gewoonweg béter zijn dan zijn grote voorbeeld? Lijken de wijnen trouwens op elkaar? We dronken ondermeer Pontet Canet, de grote ster uit Pauillac die vandaag op gelijke hoogte staat van zijn buur, Mouton Rotschild.
We proefden deze keer echter niet enkel Bordeaux, we onderzoeken ook 4 wijnen uit de Zuidelijke Rhone. Een van de allergrootste namen uit de streek, Beaucastel, is zelfs een van de weinigen die een échte tweede wijn heeft (én een zeer goede), namelijk de Coudoulet de Beaucastel.
Verder dronken we ook een Chateauneuf 2006 van Charvin (zeer goed jaar) naast de Cotes du Rhone uit 2007 (topjaar waarin de gewone CDR Chateauneuf- allures kreeg aangemeten).

hemelse wijnvaart line up.png

Elf dorstige zielen schoven aan om 13 (uiteindelijk 17) wijnen aan een grondig onderzoek te onderwerpen. Elke wijn werd een dag op voorhand geopend en net voor uitschenken gekarafeerd.
Alle proefkonijnen werden op de hoogte gebracht van het Forum-puntensysteem en pasten dit meticuleus toe op de stalen die hun glas vulden.

70-74: Drinkbare maar zeer flauwe wijn
75-79 Middelmatige wijn
80-84 Degelijke wijn
85-89 Goede wijn
90-94 Zeer goede wijn
95-99 Sublieme wijn
100 Absolute topwijn, enkel voor de ondernemende apothekertjes van deze wereld.


De scoreformulieren konden worden aangevuld met enkele trefwoorden die de aangeboden wijn karakteriseerden. Op basis daarvan werden hier de proefnotities neergeschreven.

0/ Ijkwijn: Chateau Belle Vue Haut Medoc 2010
Donker kersenrood met nog violet rand, blauwe bes, gerookte toets, grafiet, warme gloed, volle soepele aanzet met veel sap, een warm mondgevoel maar mooie zuurtjes, wat tannine naar de afdronk toe, te jong maar toch al lekker. 89,2
De ijkwijn diende als referentiepunt voor de volgende wijnen. Het gemiddelde van de groep werd nadien vergeleken met het gemiddelde op CT en wat bleek? Slechts 0,1 punt verschil. Onze groep bleek dus al meteen zeer representatief voor de mondiale wijnwereld. Cool

Duo 1

Domaine Charvin Chateauneuf du Pape 2006
Fijne, kruidige neus, bloemetjes, zoethout, aardbei, bessen, bos. In de mond krachtig doch zeer elegant, enorm fris, versmolten, kruidig, verrassende tanninestructuur. Heel mooie afdronk. 90,8
Domaine Charvin Cotes de Rhone 2007
Heerlijk rijpe neus met pakken bosfruit, braambes, gelei, laurier, viooltjes. Veel body in de mond, vlezig, bijna mollig, rijp en warm. 91,4

En hup, al meteen de eerste verrassing. Twee totaal verschillende wijnen, 4 proevers verkozen de Chateauneuf, de 7 anderen vielen voor de gulheid van de CDR.

Duo 2

Fiefs de Lagrange St Julien 2003
Geëvolueerde kleur,zwarte bes, munt, peper, grillé, zoethout, ceder. Heel zacht en versmolten,, mooie lengte, fruitige afdronk, vintage Bordeaux 93
Chateau Lagrange St Julien 2003
Florale toets, rood fruit, koffie, mokka, pruimen, cassis. Iets complexer nog dan vorige wijn, rijp maar fris, lang, iets meer tannines, lange afdronk. 93,54

De eerste wijn haalt het nipt van de tweede. Eén proever vond beide wijnen even goed, 4 proevers gingen voor de Fiefs, 6 proevers verkozen de eerste wijn. Fiefs de Lagrange bewijst weer zijn ongelooflijke kwaliteit en doet zijn status van een van de allerbeste tweede wijnen alle eer aan.

Toen vond Bert het tijd om iedereen bij het pietje te nemen. (Inderdaad, het was een 100% mannelijke groep #sorry#metoo#machos#zuipschuiten)
Heel geheimzinnig liet hij drie geblindeerde flessen rondgaan.
De eerste wijn had een wat gemaquilleerde neus met caramel, koffie, rijp rood en zwart fruit, zoethout. De meest geëvolueerde kleur van de drie trouwens. In de mond een mooie lengte, iets minder harmonieus, wat tannines in de afdronk. 89,9
Wijn twee had een heerlijk fris aroma met bosbes, munt, grafiet, calisse. In de mond een sublieme balans, fraicheur en fruit, lange, zachte afdronk. 92,3
Wijn drie had een echt cabernet-neusje, met peper en cassis, wat stal, mineraliteit (ijzer). Heel sappig in de mond met zachte doch volgens sommigen ietwat drogere tannines. 91,5

En, Berrrrt, wat hadden we gedronken? (schallende stem)

Wijn1: Lagrange a Pomerol 2003
Wijn2: Chateau Lagrange St Julien 2003
Wijn3: Fiefs de Lagrange St Julien 2003

watte

De oooh s, de aaaah s en de gdvrmme ge hebt ons bij ons pietje s vlogen in het rond.

Drie zaken die opvallen:
1/ De Lagrange haalt het twee maal van de Fiefs maar het verschil is miniem.
2/ Bij de tweede reeks Lagrange/Fiefs halen beide wijnen elk een punt minder.
3/ Niemand had door dat we dezelfde wijnen dronken als die van vorig duo.


Duo 3

Chateau Malartic Lagraviere Pessac 2012
Heerlijke neus met pakken zwart fruit, kruiden, drop, complex! In de mond piepjong maar zeer soepel met schitterend rijpe tannines, heel lang en fris, een waar genot om drinken. 92,5
Reserve de Malartic Pessac 2012
Animaal, peper, gebrande toets, bosbes, ook heel mooi maar zowel in neus als mond iets monolitischer, minder boeiend, meer evolutie. 91,18

Bij dit duo was het klasseverschil duidelijk. Echt een voorbeeld van wat het verschil tussen een eerste en tweede wijn kan zijn: Lengte, complexiteit, afdronk, bewaarkracht. Toch verkozen 4 van de 11 proevers de Reserve boven de eerste wijn

Duo 4

Chateau Pontet Canet Pauillac 2006
Enorm geraffineerde neus met zwart en rood fruit, tabak, grafiet, gebak, ceder, amandel. In de mond nog compact maar een subliem evenwicht, enorm veel materie, mooie zuren, perfecte tannines. 93,18
Les Hauts de Pontet Pauillac 2006
Meer evolutie in kleur en geur, rood fruit, cassis, gerookte toets, zoethout, cacao. mooi versmolten in de mond, balans, minder complex maar bijzonder aangenaam. 90,68

Slechts één dissidente proever vond hier de Hauts de Pontet een puntje beter dan de Grand Vin. Wellicht iemand die houdt van wijnen op dronk.

Coudoulet de Beaucastel CDR 2007
Champignon, rode bessen, caramel, koffie, vijgen, soepel en heel zacht, lange afdronk. Hedonistische wijn. 93,18
Chateau Beaucastel Chateauneuf 2007
Zelfde type wijn, krachtiger. Had eigenlijk alles van de vorige maar nét iets meer. 93,59

Twee schitterende wijnen die door twee proevers evenwaardig werden bevonden. Drie proevers verkozen zelfs nipt de Coudoulet, de andere zes gingen voor de Chateau. Voor een derde van de prijs kunnen we hier echter wel vragen stellen bij de meerwaarde. De eerlijkheid gebiedt ons te stellen dat 2007 voor de wijnen met 'mindere pedigree' echt wel een topjaar is geweest (cfr ook de eerste challenge van deze degustatie).

Chateau Bouscaut Pessac 1982
Rokerig, koffie, truffel. Start fluwelig, zuurtjes even voelbaar maar eindigt mooi met versmolten tannines. 91,36
Chateau La Louviere Pessac 1982
Munt, bos, vanille, heerlijk boeket. Zacht en lang in de mond, iets meer vulling dan vorige, mooie balans, verfrissend zelfs. De kwintessens van een gerijpte Bordeaux. 92,90

De niet geklasseerde wijn wint het van de Grand Cru Classé. Waarbij de premisse van deze proeverij perfect werd aangetoond. Het is niet steeds de duurste of meest gerenommeerde wijn die later het meest genot schenkt.

Voor wat betreft de tweede wijnen was er in de meeste gevallen wel een klasseverschil te bemerken, maar ook hier kan de vraag worden gesteld of het kleine (en voor sommigen onmerkbare) verschil in kwaliteit het grote verschil in prijs rechtvaardigt.

We sloten af met een VDP 2013 van Des Tours bij een heerlijke kaasschotel en konden aldus nog even nagenieten van onze Hemelse Wijnvaart.

hemelse wijnvaart.jpg

07:49 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

Nogmaals dank voor deze unieke ervaring ! Top !

Gepost door: Ludo | 13-05-18

Het was een ongelofelijk leerrijke; lekkere, plezante middag !!!

Gepost door: Sven | 13-05-18

Post een commentaar