09-04-18

Wat is Chateau Belgrave waard?

Chateau Belgrave is 1 van de vijf Grand Cru Classé s in de Haut Medoc.
Net als La Tour Carnet blijft deze wijn een van de weinige betaalbare Grand cru classés op linkeroever. De laatste jaargangen schommelt de prijs tussen de 26 (voor de 2013) en 32 (voor de 2016) euro (Bron: Topwijnen).
Deze wijnen kunnen veelal even goed ouderen en na pakweg 15 jaar even klassevol zijn dan veel duurdere en bekendere Grand Cru Classés uit de vier topgemeenten (Pauillac, Margaux, St Julien, St Estephe).

Is dat zo?

Wel, wij hebben dat getest.

We zetten zes opeenvolgende jaargangen van Chateau Belgrave telkens naast een illustere Grand cru Classé uit een topgemeente.
We dronken uiteraard blind en hebben trachten ontwaren of de challengers (die minstens de helft- maar soms tot driedubbel -zo duur zijn) wel degelijk beter zijn dan de Belgrave. Ook interessant is een follow up van de wijnjaren van 1998 tot 2003. Is 2000 werkelijk beter dan 2001? Kan 2003 alweer verrassen en heel evenwichtige wijnen geven? Bevestigt 1998 als onderschat Medoc-jaar?

Dit was de line up. De duo s werden in willekeurige volgorde geschonken zodat er ook lustig gegokt kon worden op het oogstjaar.

Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 1998-Chat. Malartic Lagraviere GCC Pessac 1998
Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 1999-Chat. Grand Puy Lacoste GCC Pauillac 1999
Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 2000-Chat. Lafon Rochet GCC St Estephe 2000
Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 2001-Chat. Lagrange GCC St Julien 2001
Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 2002-Chat. Montrose GCC St Estephe 2002
Chateau Belgrave GCC Haut Medoc 2003-Chat. Lafon Rochet GCC St Estephe 2003

Belgrave haut medoc

 

Een klein verslagje van ons wedervaren onder een prachtige lentezon.

Als aperitiefje dronken we een gekoelde spatburgunder 2015 van Richter. Men dacht aan gamay, pineau d aunis, maar Olivier herkende plots de spatburgunder-touch. Heerlijk fris drinkgenot.

Tijd voor het ernstige werk. De wijnen werden de avond ervoor geopend en onmiddellijk weer gesloten en koel geplaatst. Een uur of 4 voor de degustatie werd er een klein slokje uit elke fles gegoten. Voor sommige wijnen was deze voorbereiding zelfs nog te voorzichtig.
De wijnen werden per duo gegeven, in niet - (chrono)logische volgorde. Na elk duo gaf elke proever punten aan de wijnen en trachtte men een gok te doen op oogstjaar en Chateau.
Een eerste bemerking: er was niet echt een lijn te trekken in het karakter van de Belgrave. Waar bij de vorige degustatie (Heevie Teusted) de Sociando meermaals herkenbaar was, kon hier moeilijker van een zekere typiciteit gesproken worden.

1/ 1998
*Belgrave 1998: Evolutieve neus, tertiair karakter, leder, bos, mist wat fruit. Ook in de mond herfstig, mokka, wel mooie balans maar nogal dun in het middenstuk, wat puntig, licht droge afdronk. Wijn die moet gedronken worden. 88
*Malartic Lagraviere 1998: Wat een verschil. Een heel rijke, volle, rijpe neus. Pakken zwart fruit, krieken, vanille. Krachtig in de mond maar met een zijdeachtige structuur, heel breed en sappig, pure klasse. Kan zeker nog 5 a 10 jaar mee. 92

Het begin dus slecht voor Belgrave, het verschil in deze wijnen was immens.
Ik gaf onmiddellijk daarna de 1999, kwestie van niet voorspelbaar te zijn (had niet chronologische volgorde aangekondigd ;-) )

2/ 1999
*Grand Puy Lacoste 1999: schitterende, frisse, typische Bordeauxneus met tabak, leder, zwart fruit, nougat en mineraliteit. Ook in de mond is de fraicheur opvallend, heel elegante maar toch krachtige wijn met wat lichte tannines naar de afdronk toe.
Kwintessens van Bordeaux volgens Olivier. 92
*Bellegrave 1999: Deze wijn had dan weer een totaal atypisch aroma en smaak. Chemisch, bloemig, bijenwas, geconfijt fruit, bloed. In de mond lijkt dit eerder een lichtere Rhonewijn, met rood fruit en zachte tannines. Ik vond dit persoonlijk een afknapper maar de groep kon dit beter appreciëren. 89

Alweer toch een groot kwaliteitsverschil, hoewel evengoed bij de Belgrave iets was misgelopen, moeilijk om te beoordelen.

3/ 2003
*Bellegrave 2003: Animaliteit in de neus, cassis, kers, mineraal. Heel toegankelijk in de mond, vlot en fris, eerder ingetogen voor een 2003, mooi evenwicht, lichte droogtrekking.
De eerste Belgrave die indruk maakt, kreeg 91|100
*Lafon Rochet 2003: Een topjaar voor dit huis (zie ook mijn post van 2006: hier ) en na 15 jaar nog steeds even hedonistisch. Krachtige en kruidige neus met kruidnagel, grafiet, cacao, zwart fruit, mokka. Mooie concentratie in de mond, mannelijk, vlezig maar fris, laaaaang, complex. Bittertje (cabernet) op het einde. 93

Een heel knap duo wijnen met een zeer sterke prestatie van Belgrave maar hij stond jammer genoeg tegen één van de (betaalbare) kleppers van de jaargang en delfde aldus weer het onderspit. Wat hier dus wel opviel is de enorme toegankelijkheid van Belgrave (cfr. opmerking van Jean).

4/ 2001
*Lagrange 2001: Geparfumeerde , fijne neus met zoethout, pruim, ceder. Vrouwelijke elegantie in de mond, een heel mooie spanning, lang en evenwichtig, incrachable. Hemelse afdronk ook. Wat een wijn. 93 (zelf noteerde ik zelfs 94)
*Belgrave 2001: Maar wat presteerde ook de Belgrave mooi in deze jaargang! De wijn was verrassend gelijkaardig qua karakter**, met iets meer mineraliteit (natte leisteen volgens Jari - en die is bodemdeskundige dus t zal we waar zijn ;) ). Ook heel mooi maar dan toch iets minder complex in de mond. 91

Ook hier presteert Belgrave uitmuntend maar alweer moet hij het afleggen tegen zijn opponent. Deze laatste behoort volgens mij dan ook tot de top van Bordeaux, ondanks zijn relatieve betaalbaarheid.

**achteraf viel mijn frank, echt waar: Belgrave wordt gescheiden van Lagrange door een beek die de grens van aop St Julien afbakent... straf!

5/ 2000
*Lafon Rochet 2000: licht lactische toets in de neus, boter, peperkoek, deed sommigen aan Pomerol denken. Het lactische vinden we niet terug in de mond, perfecte rijpheid wel, een wijn die kan gedronken worden maar nog heel wat toekomst heeft. 91-92
Belgrave 2000: Tabak, eucalyptus, ceder, bos. Lijkt wat rijper bij de aanzet, plooit mooi open maar vertoont nog wat droge tannine op t einde. 91

Close call hier, maar de Lafon was toch nog nét iets completer.

6/ 2002
*Belgrave 2002: Hier schreef ik enkel "Toegankelijk, zeer mooie wijn voor Belgrave in een moeilijk jaar" 90
* Montrose 2002: Deze wijn was de absolute winnaar in één van onze vorige degustaties maar presteerde deze keer iets minder goed. Weliswaar werd hij beter in het glas, wat me deed vermoeden dat ik hem langer had moeten karaferen of reeds meer lucht had moeten geven bij openen de dag ervoor. 91+

De meest verrassende challenge, waar bij t begin een aantal mensen blind zelfs de Belgrave verkozen boven Montrose. Na een tiental minuten in het glas toonde de Montrose echter pas zijn klasse en aldus moest Belgrave voor de zesde maal zijn meerdere erkennen in de uitdager.

Naar t einde toe werden we wat vermoeid maar we konden toch duidelijk besluiten dat Belgrave sedert het jaar 2000 werkelijk heel mooie wijnen produceert die dan wel iets toegankelijker en ietwat minder complex zijn dan duurdere buren (letterlijk ook, Lagrange bijvoorbeeld ligt er net naast) maar die voor de prijs enorm veel drinkplezier geven.

Ik zou zeggen try it out!

IMG_0187.JPG

 

20:13 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)