28-06-17

Open boek, Open fles: Aflevering 2

Het boek:

Koen Strubbe: Kruis en munt

Na de zware dobber van Cormac McCarthy had ik zin in wat lichtere kost. Een thriller of zo, vooral iets dat makkelijker leest dan de opeenvolging van beschrijvingen en metaforen in Blood Meridian.
Ik vond hiervoor het perfecte boek.

Enige tijd geleden kreeg ik een pakje toegestuurd van uitgeverij Manteau. Het was een "ongecorrigeerd vooruitexemplaar" van het eerste boek van Koen Strobbe, Kruis en Munt.

Koen Strobbe werkte eertijds voor Woestijnvis en werd in 2000 directeur van het tijdschrift Bonanza.
Dit blad was slechts een kortstondig leven beschoren, en  Koen zocht een andere uitdaging in het Zuiden van Frankrijk.
Bij Uzés, tussen de Pont du Gard en de Cevennes, realiseert hij ondertussen de droom van vele wijnliefhebbers: hij verbouwt er zelf zijn wijn.

Wat ik niét wist toen ik het boek in handen kreeg, was dat ik al één van zijn wijnen had gedronken. Meer zelfs, ik had deze wijn al lyrisch besproken op het forum. Marc Roovers (van de blog Vrienden van de riesling) bracht in de wijnles een fles mee ter gelegenheid van de BYOB en scoorde er bijzonder hoge punten mee. De Domaine Perdix-Lasouche "XII Nuits" 2009 charmeerde elke proever en deed me zelfs denken aan een wijn van ... Reynaud. Zowel Marc als ik bespraken de wijn op het forum (zie hier).

Een andere passie van Koen Strobbe is dus literatuur, maar hij houdt het niet bij lezen alleen. In 2015 stuurde hij een kortverhaal in voor de Aspe Award en won meteen de hoofdprijs. Dit motiveerde hem om meteen een volledig boek te schrijven.
En ook hier slaagt Koen Strobbe erin om een boeiend product af te leveren.
Kruis en munt is een thriller die zich afspeelt in de Rhône streek, met in de hoofdrol de eigenaar van een zeer gerenommeerd domein in Chateauneuf. Hij helpt een jonge vrouw die op zoek is naar haar spoorloos verdwenen vriend. Veel meer ga ik niet over het verhaal vertellen, dit zou alleen maar het leesplezier bederven.
Hier en daar is er wel een verwijzing naar wijn maar het boek is niet specifiek  voor de wijnliefhebber geschreven. Het is geschreven voor iedereen die zin heeft in een knappe, boeiende thriller die je enkele dagen in spanning houdt (want langer zal je er niet over doen, gezien je telkens wil weten hoe het verder gaat).
De vlotte schrijfstijl breng je als het ware in een vakantiestemming, maar het boek bevat ook een aantal dubbele bodems en hier en daar een heerlijke cynisch-humoristische touch (hoofdstuk 21, schitterend).
In deze blogpost bespreek ik jammer genoeg geen wijn van Domaine perdrix-Lasouche, maar een vergelijking dringt zicht toch enigszins op: naar mijn herinnering vertoonde het product dat Koen niet van woorden maar van druiven fabriceerde dezelfde mooie spanning als het boek (dankzij de frisse zuurtjes) en dronk hij minstens even vlot dan het boek las. Enige verschil is misschien dat de wijn toch iets complexer in elkaar zat en dat ik eerder de wijn nog eens opnieuw wil drinken dan het boek te herlezen. Maar dat zal u niet verwonderen. smile

IMG_0555.JPG

De wijn:

Domaine Lous Grezes: Yu Wei Wun 2008

Gezien van Koen Strubbe geen wijn voor handen was zocht ik in mijn kelder een andere geschikte wijn om bij dit boek te drinken. Plots vond ik de ideale stand-in! Ik hád namelijk al enkele flessen liggen van een Vlaamse wijnbouwer uit de streek. Meer zelfs, van een wijndomein dat op een steenworp ligt van Perdrix Lasouche.
Sedert 2002 maakt Luc Lybaert heel bijzondere wijnen in Domessargues, bij de Cevennen. Hij werkt "natuurlijk" en brengt verschillende cuvées op de markt.
De fles die ik opende draagt de naam Yu Wei Wun. Dit is de naam van de ex-vrouw van Kamagurka, die in 2008 met de fiets verongelukte. Lybaert werkte al een tijdje samen met Kama, die enkele etiketten voor zijn wijn ontwierp.

ART-000305.jpg


Deze wijn wordt gemaakt van grenache, syrah en...merlot.
Beetje Bourgognerood kleur, iets intenser wel. De neus is redelijk krachtig maar elegant, met bij aanvang vooral wat bosgeur, bloemetjes, ceder, 'putje', cacao.  Het fruit is eerder zwart, met cassis en blauwe bes, later komen echter wat rode bessen piepen. Een heerlijk, zuiver aroma.
In de mond komt het rode fruit nu terug, de wijn is heel soepel, met veel sap, mooie zuurtjes, verrassend licht en fris voor zo' n Zuiders product. De wijn drinkt (hier komt ie!) ongelooflijk vlot maar vertoont meer dan genoeg spanning om het boeiend te houden.
Op de tweede dag is de wijn nog niks van zijn kwaliteiten verloren, enkel in de afdronk smaak je nu de typische creozoottoetsen die vele natuurlijke wijnen vertonen.
Deze wijn was een mooie compagnon van het boek maar is vooral een heel mooi eerbetoon aan de betreurde Yu Wei Wun.

 

23:01 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar