16-05-16

Clash Toppers/Uitdager Bordeaux

Beste wijnwetenschappers,

Morgen gaan we zoals gepland eens uitpluizen of het werkelijk de moeite loont en het geld waard is om soms flessen te kopen die dubbel of driedubbel zo duur zijn dan andere.
Niet dat we bij dubbele prijs dubbele kwaliteit verwachten, zeker niet. Net zomin als een versterker van een peperdure high-end installatie het geluid evenredig met de prijs mooier en zuiverder zal maken, verwachten wij van een duurdere wijn een evenredige kwaliteitsstijging.
Maar toch zou er een verschil moeten zijn. Althans, dat denken we. Van de icoonwijn verwachten we iets extra. Een magic touch. Meer finesse. Meer lengte, complexiteit. Langere afdronk.
Persoonlijk durf ik vermoeden (en hopen) dat dit het geval is.
Ik ben dan ook bijzonder nieuwsgierig naar de resultaten van deze degustatie.
Uiteraard drinken we alles blind.
Interessant, maar niet makkelijk. Want we zoeken niet echt naar de lekkerste wijn. Alle wijnen zullen namelijk lekker zijn. We zoeken wél naar de wijn die iets meer heeft dan de andere. Iets mysterieus. Meer balans. Diepgang. Ontroering misschien..?
Breng alvast een doosje kleenex mee

Tot hier een extract van mijn wervende mail voor zeven bereidwillige proefkonijnen.
Het doosje Kleenex is wel degelijk van pas gekomen. Of het gediend heeft om tranen te wissen of om andere zaken droog te deppen moet u bij gelegenheid maar eens aan BDR vragen...

Een uitgebreid verslag van de proeverij kan u binnenkort op het forum lezen.
Hier alvast enkele vaststellingen.

Eerst en vooral, het was een genot om nog eens voluit te gaan voor Grand Cru Classés uit Bordeaux. Door de heisa van de laatste jaren rond de prijszetting en de totaal manke prijs-kwaliteit ratio zoekt elke nuchtere (sic) wijnliefhebber in deze constante crisistijden zoveel mogelijk naar andere streken en landen om zijn drankzucht nieuwsgierigheid te bevredigen.
Op den duur vraagt men zich zelfs af of het nog wel de moeite loont om soms nog eens voor Bordeaux te kiezen.
Op deze vraag konden wij ja antwoorden, driewerf ja!

image.jpeg

Tweede vaststelling heeft rechtstreeks te maken met vorige stelling: de wijnen waren allen heel erg mooi op dronk. Met uitzondering van één wijn bevond elke wijn zich in dat heerlijke stadium tussen fruit en tertiaire toetsen, tussen kruiden en bos, met versmolten hout en dito tannines. De (nogal experimentele) preparatie van de wijnen bleek dus ook behoorlijk succesvol (zie forum).

En dan de vraag waarrond deze degustatie werkelijk draaide: zijn de icoonwijnen, die veelal drie maal zo duur zijn dan de uitdagers, echt een stuk beter?


Voor twee wijnen was dit voor mij zeker het geval. Ik moet nog de scores optellen, maar vooral de Cos d Estournel torende qua mondgevoel eh... torenhoog uit boven zijn uitdager Lafon Rochet. Ondanks een klein foutje in de neus waren de lengte, de fraicheur, het evenwicht en de afdronk van deze wijn echt wel uitzonderlijk.

De andere topper was Leoville Las Cases, die ik 94 scoorde, maar daar was dit oordeel minder unaniem. Niet dat andere proevers deze wijn veel minder scoorden, maar uitdager Branaire Ducru scoorde dermate goed dat het in de eindscore wel eens heel spannend zou kunnen worden. De Las Cases gaf mij nochtans hetzelfde mondgevoel als de Cos (enorm lang) maar was, ondanks zijn ultieme zachtheid, nog iets minder op dronk: de nuances in smaak en aroma zaten nog wat verstopt.

image.jpeg

En dan de triomf van de uitdagers.
Niet echt verrassend was alweer de prestatie van onze forumfavoriet, Sociando Mallet. Die troefde Pontet Canet af zoals Club op hetzelfde moment met Anderlecht de vloer aanveegde. Nu moet wel gezegd dat de opmars van de Pauillac slechts begin 21ste eeuw echt is begonnen, zodat hier misschien niet echt sprake was van een absolute topper in vergelijking met de andere duo s. Pontet Canet was ook de meest geëvolueerde wijn van de avond, vooral in de neus waren de tertiaire toetsen dominant (dode bladeren). Sociando was z' n eigen zelve, mooie Bordosissen peper, paprika en cassis in een perfect evenwichtig en knapperig glas wijn.

Dé knaller van de dag was echter de glansprestatie van de andere Pontet, die letterlijk zijn naam waar maakte: Gránd Pontet. Hoewel de Troplong Mondot ook algemeen hoog werd gewaardeerd (de totale scores van de wijnen zullen dicht bij elkaar liggen) vond ik op basis van het mondgevoel de Grand Pontet de topper. Er werd al meteen gesproken van een gezamenlijke bestelling van deze wijn, liefst uit een goed jaar weliswaar.

image.jpeg

We eindigden in schoonheid, met opnieuw een duo waar de kwaliteit enorm dicht bij elkaar lag: zowel de Malartic als de Smith Haut Lafite konden ons heel erg bekoren en mochten voor ons allebei met het predikaat "topwijn" pronken. Persoonlijk scoorde ik de Malartic zelfs 94, waar de SHL het moest doen met 92+.

De Sauternes waren heerlijk bij de kazen (vooral de stilton uiteraard) maar daarover meer op het forum.

We kunnen terugkijken op een behoorlijk unieke proeverij, waar vooral werd genoten en gelachen, en waar de meningen soms eens verdeeld maar eigenlijk vooral verrassend gelijklopend waren. Er was echter over slechts één ding algemene consensus: We dronken op Pinksteren 2016 allesbehalve Bordoorsnee wijnen..!

image.jpeg

13:06 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

Commentaren

Dag Jo nogmaals bedankt voor het vele werk en geduld om tot zo een mooie line up te komen! Zelf als niet direct de grootste Bordeaux liefhebber ... heb ik mogen ervaren hoe mooi de wijn kan zijn en idd verrassend overeenkomst in het punten geven (lange leve de ijkwijnfles) ! alles tussen 89 en 94 dacht ik ? Laten we dit regelmatig herdoen, om te kijken of er evoluties zijn :-) Ik zou zeggen have fun met de wijnresten maar ik vrees dat er geen meer zijn.

Gepost door: Sven Vlerick | 16-05-16

Jo,

Ik keek reikhalzend uit naar de resultaten van de degustatie.

Was dit een blinde degustatie, met beoordeling en scores bij elke ongekende wijn waarbij enkel op het einde de wijnen kenbaar werden gemaakt volgens hun volgorde?

Het prijskaartje van vele van die wijnen voor bv de jaren 2009 en 2010 gaan ruimschoots boven de 100 Euro en ik weet niet hoe je zo iets nog kan goedpraten.

En dat Grand Pontet een zeer goede wijn voor mij is wist ik reeds lang.( Dronk de 88,90,95,2000 en heb nog de 2005,2006 2009 en 2010 )
En om je wat water(wijn)achtig te maken, de 2005 kocht ik aan 12 Euro per fles.

Gepost door: Don Quichotte | 16-05-16

De wijnen werden per duo volledig blind geschonken. Enkel ik zelf wist telkens om welk duo het ging maar ik wist niét in welke volgorde ze werden geschonken. Bedoeling was dus vooral te ontdekken of we zonder de etiketten te zien de duurste wijn beter zouden vinden. Niet dus. De prijskaartjes zijn dus inderdaad niet goed te praten, maar da s de werking van de vrije markt zeker..?

Gepost door: Vinejo | 16-05-16

Heel erg mooie degustatie, dito beschrijving. Dit maakt me wel benieuwd naar de (jouw) 'blinde' punten. Dergelijke degustaties maken ook duidelijk dat je in de price range 20-40 EUR nog wijnen vindt die zich meten met de 'echte' top. En dat alleen al stemt me wel gelukkig, gezien ik van een generatie kom, voor wie deze toppers niet meer betaalbaar zijn en dus waarschijnlijk zelden of nooit zal proeven.

Gepost door: Fre | 16-05-16

't was weer een mooie tasting, Jo, merci! Misschien ook nog even toevoegen dat de ijkwijn, Beauséjour Bécot, ook een zéér mooie wijn was. Voor mij ook één van de betere van de avond. En lang leve Grand Pontet! :)

Gepost door: Olivier | 16-05-16

@Fre inderdaad, wie goed zoekt vindt betaalbare wijnen die heel dicht aanleunen bij de absolute top.
@Olivier: Die Beausejour had ik hierbij moeten plaatsen, vergeten... Nochtans top 5 voor mij, schitterende wijn en beste Beausejour ooit gedronken. Een wijn die tijd nodig heeft (ook volgens zijn maker)

Gepost door: vinejo | 17-05-16

De commentaren zijn gesloten.