24-12-13

Chateau Maris, Minervois. Met Ongeduld gedronken.

Een boek lezen kan verstrooiend zijn. Het kan ook inzichten geven. Of troost brengen. Stefan Zweig schreef in 1938 Ungeduld des Herzens, een verhaal over een cavalerist aan het begin van WOI die een stommiteit begaat en dit door te snel te handelen enkel erger maakt.
"Vervolgens probeerde ik mijn blunder goed te maken , maar wanneer je al te haastig een radertje in een horloge wilt repareren, breng je doorgaans het hele uurwerk in het ongerede."
Zweig pleegde in 1942 samen met zijn vrouw zelfmoord uit diepe teleurstelling over de teloorgang van de cultuur van zijn “wereld van gisteren”

Hier nog een prachtig fragment uit het boek "Ongeduld,
geschreven in 1938(!) maar... verbazend actueel.

(Zweig stapt een restaurant binnen)

“Meteen al aan het eerste tafeltje bleek een kennis te zitten die met alle blijken van oprechte, zij het door mij niet even onstuimig beantwoorde vreugde opstond en mij uitnodigde bij hem plaats te nemen. Het zou onjuist zijn te beweren dat dit ijverig heerschap op zich een onaardig of onaangenaam mens was; hij behoorde alleen tot het slag dwangmatig sociale lieden die net zo naarstig kennissen verzamelen als kinderen postzegels, en die derhalve op elk exemplaar van hun collectie bijzonder trots zijn.”

 Facebook, anyone...?

Wat echter nog meer troost kan bieden is een fles goede wijn. Een wijn die je even je dagelijkse sleur doet vergeten, die je gevecht tegen de zinloosheid zin geeft, die aanstormende misantropie in toom houdt. Een fles wijn die je helpt de beperkingen van jezelf en je medemens te relativeren.

Deze wijn vond ik deze week in Chateau Maris, Minervois. Net als Zweig is wijnbouwer Robert Eden een denker, een filosoof zelfs. Iemand die breder kijkt dan zijn vakgebied, die verbanden legt en dan ook actie onderneemt om zaken te veranderen. Samen met Kevin Parker tracht hij zijn wijndomein volledig energieneutraal te houden. Hiervoor liet hij onder meer een volledig nieuwe chais bouwen, gemaakt van hennepblokken. Verder werkt men volledig biodynamisch.

De wijn heeft een intens donker kleur, een zachte kruidigheid en rijp zwart fruit in de neus. De kruidigheid komt terug in het sappige mondgevoel. Dat is wel krachtig en vol maar behoudt een heel mooie fraicheur. Deze schitterende Minervois paste heerlijk bij de farfalle met olijfjes, rode peper en buffelmozarella.
En gelukkig ook  bij mijn acute aanval van  weltschmerz.
chateau maris,stefan zweig,ongeduld,lminervois

image.jpg

12:09 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

Met deze kun je mij altijd een plezier doen!

Gepost door: Lisa | 27-12-13

De commentaren zijn gesloten.