01-05-13

Sipp of wine... Elzas' divine

De Elzas was jarenlang, tijdens verschillende oorlogen, een speelbal van Duitsland en Frankrijk. En toch, van vijandigheid tussen beide volkjes leek me tijdens ons bezoek aan de streek geen sprake. In de weinstub van Joggerts in Ribeauvillé, was tegelijkertijd met ons een Duits koppel gearriveerd. Men schakelde  zeer vlot over van Duits naar Frans. Dat het meisje van dienst wat show gaf nam je erbij. En dat ze de bal soms behoorlijk missloeg (iets van pinot noir in Bordeaux, ‘k heb er maar niet op gereageerd) kon ons kort bezoekje ginds niet verprutsen. Er wacht haar een mooie toekomst in het amateurtoneel. De wijnen zelf vielen heel goed mee, ook de pinot noir. Maar het wichtje had ons blijkbaar toch iets té veel show verkocht, want ik had slechts nog budget over voor één flesje

P1000021.JPG

P1000025_2.JPG

Op de hellingen naar de vlakte toe liggen dus de wijngaarden. Aan de voet van de Vogezen liggen de pitoreske dorpjes die het hart en de aantrekkingskracht van de streek vormen. Honderden jaren oude dorpjes, die gelukkig niet platgebombardeerd werden tijdens de oorlogen. Dit was  wél het geval voor zovele andere huizen een stuk verder, gelegen op de 50 km lange vlakte naar de Rijn toe.

P1000012.JPG
De voet van de Vogezen

P1000148.JPG
en de wijngaarden...

P1000165.JPG

P1000033.JPG

Maar terug naar de kern van toeristisch Elzas. Ribeauvillé lijkt zowat het centrale dorpje te zijn, de Grande Rue lijkt wel Mainstreet te Disneyland. In en rond Ribeauvillé liggen tal van de allerbeste wijndomeinen van het gebied. Dat van Vincent Sipp (Riquewihr), zoals eerder gemeld, maar ook dat van zijn grootoom, Louis Sipp. Zonder voorkennis deden we de verkoopruimte aan in de straten van Ribeauvillé. De dame van rond de zestig die ons te woord stond was de antipode van het meisje bij Joggerst. Stug en schijnbaar tegen haar zin stond ze ons te woord. “Qu’ est ce que vous voulez deguster?” Hm, elders had ik al “surtout du Riesling” geantwoord, maar hier was mijn spontane reflex “ Bwa, du bon vin?”. Geen glimlach op haar lippen echter, eerder een grimas. Ze keek eigenlijk alsof ik net had gezegd dat dat ik wel zin had in een goed glas Belgisch bier. Het woord “Sip” stond haar op het  gezicht geschreven. Maar plots haalde ze drie glazen boven die ze  vulde met drie verschillende soorten Riesling. Hmm, dat maakt haar plots een stuk sympathieker.

We roken aan ‘t eerste glas. Je doet je best om iets te zeggen, iets van herkenning te tonen. “Pomme vert..?” Ik keek haar aan op zoek naar bevestiging. Mocht ik hebben geopperd dat de wijn naar muffe gordijnen rook, ze zou niet anders hebben gekeken. De dame trok haar ogen op en antwoordde: "Non, monsieur, agrume". Ah, oké, pardon.

Nu, mevrouw was geen Madame Non, eerder een madame No Nonsense. Waarschijnlijk heeft ze na het jarenlang ontvangen van
toeristen die enkel interesse hebben in gratis dronken worden een beetje eelt op haar lachspieren en gezelligheidsgen gekweekt. Want achteraf bleek dat ze eigenlijk wel heel accurate uitleg gaf, dat ze van langsom vriendelijker werd, én vooral dat ze ons bijzonder goede wijnen schonk. Toen ik enthousiast de Kirchberg 2008 besprak (heel strak en mineralig) haalde ze plots een andere fles van onder t schap. Dezelfde wijn, jaartal 1999. Heerlijk complex en evenwichtig. Maar ook verrassend. Wanneer ik sprak over honingtoetsen verklaarde ze dit door het feit dat bij de oogst een klein deel van de druiven gebotritiseerd was. Madame werd vriendelijker met de minuut, en persoonlijk werd ik, bij gebrek aan spuwdwang, ook van langsom.. eh..  plezanter. Gratis! :)

 

P1000028.JPG

 

P1000026.JPG

P1000027.JPG


Toen we vertrokken met een aantal flessen vroeg Vee me dan ook of dit toch niet dezelfde tourist trap was die we ooit in Chateauneuf meemaakten..?(zie hier)  We zaten toch weder in het centrum van een bekend wijnbouwgebied..? Was de wijn die we kochten wel dezelfde als de wijn die we proefden..?
Terug in onze gite (Domaine Schwach te Hunawihr, zeer goede gite, behoorlijke wijnen) zocht ik snel Louis Sipp op en… was opgelucht toen men op het Franse wijnforum LPdV even enthousiast leek over de betrokken wijnen als wij. Volledige zekerheid binnenkort, als ik op een nakende proeverij de 2008 blind naast de 1999 schenk.

 

P1000029.JPG

Ik had me dus eigenlijk niet erg goed voorbereid op de trip. Ik dacht, laat het maar komen, ik proef wel zonder vooroordeel. Wat ik wél had opgezocht, waren de adresjes om te gaan eten. Een tegenvallend restaurant is veel vervelender dan een waardeloos wijndomein.  
Dit waren de tips die ik terugvond, vooral op LpdV:
Winstub du Sommelier te Bergheim
Flamm en Co te Kaysersberg.
l Auberge de Schoenenbourg te Riquewihr
Taverne Alsacienne te Ingersheim.

 

P1000085.JPG
Taverne Alsacienne (er stapt net een knappe bezoeker naar buiten)

We bezochten dus de Taverne Alsacienne, achteraf bekeken tot onze grote tevredenheid. Gelukkig werd dit ons aangeraden, want het was niet onmiddellijk een gelegenheid die we zomaar, op zicht, zouden betreden. Ook binnen was het niet echt een toonbeeld van smaak, maar er heerste wel de bijzonder gezellige drukte van een typisch Franse brasserie. M'n eega vond dat ze moest kiezen voor het typische streekgerecht. Daar heeft ze gelijk in, eigenlijk. Goed voor de foto dacht ik, ik neem zelf wel de entrecôte.

P1000079.JPG

Maar eigenlijk is het vooral de wijnkaart die indrukwekkend was.

P1000076.JPG

P1000075.JPG

Ook de wijnen per glas waren echter niet te versmaden. De Volnay 2000 van Comtes Lafon (9 euro/glas) was zacht en fluwelig, perfect op dronk.
Ook de riesling 'les Elements' van Bott Geyl (5 euro) maakte indruk. Naast minerale tonen veel fruit (lychee, peer en ananas), redelijk mollig maar dankzij de zuren bijzonder fris. Mooie afdronk. We vereerden later dit domein met een bezoekje. Bott Geyl werkt biodynamisch en maakt bijzonder zuivere wijnen.

P1000077.JPG

P1000111.JPG
Toevallige bezoekster bij Bott Geyl

Later gingen we ook nog langs bij Mittnacht Freres, waar we een mooie degustatie en heel wat uitleg kregen. Ook hier werkt men biologisch, ook hier waren de wijnen verrassend droog en bijzonder lekker.

P1000153.JPG

P1000154.JPG
Men was net aan het bottelen

Elzaswijnen staan erom bekend perfect te passen bij Oosterse gerechten. Eén van de broers van dit domein is getrouwd met een Japanse, wiens vader... een sushi-restaurant heeft in Osaka. Het huis bottelt zijn Cuvée des Copains-coppines dan ook onder een speciaal etiket...

P1000157.JPG
P1000160.JPG
Ook de andere etiketten zijn knap gemaaktP1000161.JPG
Elke degustatie werd vergezeld door de typische koekjes

P1000159.JPG
Men wijst ons aan waar de Grand Cru percelen gelegen zijn

P1000141.JPG

Het was een kort maar leerrijk tripje. Toen we vertrokken had ik heel wat wijnen weg te bergen, maar daarnaast ook een aantal vooroordelen. Over pinot noir bijvoorbeeld (zie hier), maar ook over de overmaat aan restsuiker in de wijnen. Quasi geen enkel wijn die ik ginds te proeven kreeg was me te zoet. Blijkbaar is men in de streek gaan beseffen dat de consument eerder een droogstoppel is dan een zoetekauw. Sommige wijndomeinen plaatsen nu zelfs een indicatie op het etiket. 1 is droog, 5 is mierezoet.

foto.JPG
En zo eindigen we waar we deze tocht begonnen. Bij Domaine Agapé. Onvoorwaardelijke liefde durf ik het nog niet te noemen, maar het vuur voor de Elzasserwijnen is alvast serieus aangewakkerd...

P1000151.JPG
P1000087.JPG
Colmar

P1000097.JPG

P1000104.JPG
Colmar is de geboorteplaats van Barholdi, de ontwerper van
het Vrijheidsbeeld

P1000063.JPG
Turckheim

P1000068.JPG

P1000071.JPG
P1000074.JPG
Waf!

15:41 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.