15-05-11

Droomdegustatie (deel 2)

Na een lekker restje Ballot-Milot Meursault Perrières 2009 (door Vincent onmiddellijk als dusdanig herkend) kregen we een  donker gekleurd goedje in het glas. Een zéér goedje bleek onmiddellijk. Een uitmuntend goedje! Het aroma barst van de mineraliteit, honingtoetsen, geconfijt fruit, mango, natte stenen. Heerlijke, bijna zoeterige neus. In de mond fris én vettig, lang en prettig. Spectaculair volgens PvdW. En niemand gaf ‘m ongelijk. De Weingutt Knoll Smaragd  1999 was een (natte) kei van een (Durnsteiner) riesling.

DSCN1021.JPG

-het lijkt eerder een Liebfraumilch maar is pure topriesling-

Vorige week deed Vee een pot opgelegde citroenen open die ze nodig had voor een tajine-schotel. Ik was verbaasd toen ik er mijn neus instak. Raar!
Hetzelfde aroma herkende ik in de laatste witte wijn die Kempie ons schonk. Een quasi chemische geur, medicinaal bijna, met citrustoetsen, lijm en denneappel. Later verschenen ook abrikoos, honing en paddestoelen. Zoiets heb ik nog nooit gedronken, dacht ik, maar ik vergiste me. Het was de Clos de la Coulee de Serrant. Vierde keer dat ik deze wijn mocht proeven, vierde keer in een volledig andere gedaante. “Een oud seniel vrouwtje in haar ondergoed verdwaald in een dennebos” volgens Vincent. Ik dacht onmiddellijk aan Maria Thun. Maar voor deze 2001 vraag ik me toch af of Nicolas Joly haar kalender en tips wel correct geïnterpreteerd heeft…


DSCN1024.JPG
-Couléé de Serrant viel me tegen deze keer. Geen enkel gebruik van chemische middelen maar toch een chemische geur...

thun.jpg
Maria Thun na haar wandeling in lingerie door een dennebos

11:37 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

08-05-11

Rooje Roone

Altijd een uitdaging voor de wino om de juiste wijn te schenken bij een gerecht.
We aten een spiesje van scampi, witte pens en courgette, wortelpuree met citroenzeste en dragonsaus. Niet echt een biefstukske met patatten dus.
Eigenaardig genoeg had ik onmiddellijk een gevoel van 'hier moet een kruidige rode bij". Caroline Genez hadden we niet in huis, dus ik ging voor Laurent Charvin. Zijn Rhone 2006 heeft naast de gezochte kruidigheid de perfecte zuren die het gerecht volgens mij nodig had. En al na de eerste hap met bijhorende slok bleek...
BINGO!

DSCN1077.JPG

 Het vervolg van de droomdegustatie is in productie. Knipogen

19:49 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

04-05-11

Droomdegustatie (deel 1)

Mijn beste Champagne ooit omschreef ik als volgt in augustus 2010:

De champagne van
Boulard (Les Rachais 2004) raakte ons diepste gemoed. Vinama vergeleek deze parelende parel met een iéts lichtere versie van de Bollinger Grande Année die hij op het domein ooit dronk. En ook voor mezelf was deze knaller een sensatie. Nooit zulk een complexiteit gevonden in een schuimwijn. Aards, nootjes (niét oxidatief), zacht en lang in de mond, te lekker om uit te spuwen maar ook te lekker om in te slikken. Dus liet ik hem maar smelten op de tong.
Een 96/100, er zijn minder mooie starts gekend in de geschiedenis van de wijnproeverijen (ik denk hierbij aan die ene keer dat een slok van de eerste rode wijn werd uitgespuwd in de karaf van de volgende).

Ik herproefde deze wijn (de enige die we niét blind proefden) samen met de andere leden van Heevie Teusted. Dit was deze keer de tasting note:
Boulard (Les Rachais 2004
Gistachtig, wat citrus, lichte toast, rijp wit fruit. Neus is typisch Champagne (maar redelijk banaal). Zacht en soepel in de mond maar mist wat fraicheur om echt te bekoren. Mooie afdronk.

Hier werd dus nog maar eens bewezen dat goede wijnen niet bestaan. Er bestaan enkel goede fléssen.  En dat geldt zéker voor een biodynamische Champagne.

De fles Boulard was het startschot van wat – zonder overdrijven- een droomdegustatie mag genoemd worden. Kempie vergastte de Heevie-Teusted leden op een avondje puur en onversneden genieten.

François Cotat, les Monts Damnés 2006
In de neus venkel, krachtige vegetale toetsen, mineraliteit, chemische impressies (opgelegde citroen). In de mond verbazend veel materie, zeer mooie, getemde zuren, veel sap en evenwicht. De afdronk is zeer lang en lekker. Deze wijn deed me denken aan de Clos de Beaujeu van Boulay die op het forum werd aangeprezen. Een bijna atypische sauvignon (maar toch herkenbaar voor wie eerder al Boulay en, jawel, Dageneau dronk).
Het restje de derde dag was nog stukken beter, wat doet vermoeden dat deze wijn nog heel veel marge heeft om te verbeteren…
Op het etiket zagen we dat Cotat zijn wijn in Chavignol maakt. Een betere begeleider van de plaatselijke kaas bestaat er dus niet. Na  het woordje Chavignol stond er (Cher). Iemand merkte alert op dat het wellicht om een dure wijn ging.
cool.gif

DSCN1018.JPG

Wordt vervolgd!

12:46 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)