19-12-10

Guillemots

Zoals sommige wijnen tijd nodig hebben in de fles of in het glas hebben ook sommige songs tijd nodig om open te plooien in de oren. Maar geduld wordt in veel gevallen enorm beloond.
Dit is zeker het geval bij deze song van de eigenzinnige (en daardoor relatief onbekende) groep Guillemots. Bij aanvang van het nummer denk je eerder aan een mislukt songfestivallied van Bulgarije, dan hoor je iets van Queen, en wat later komt zelfs Mika even om de hoek kijken.
Maar wanneer je verder luistert ben je plots geboeid. Je aandacht wordt getrokken. Wat komt er hiervan? Waar gaat dit naartoe?
Na een 100-tal seconden weet je het. Dit gaat richting koude rillingen. Het nummer groeit door naar een fantastisch hoogtepunt. De haartjes op je armen komen recht te staan zoals bij het drinken van een zalige Saint Julien uit het jaar '90.
Ik kan alleen met bewondering kijken en luisteren naar muzikanten die zulks mooi uit hun pen, stem en instrumenten halen.
Meerdere luisterbeurten zijn nodig, maar als je die moeite wil doen kan je het enkel met me eens zijn. Dit nummer is niet minder dan geniaal.



En mocht u denken, hoe kan een zanger dit ooit live brengen, klik en bewonder...




10:27 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

Inderdaad, knappe song... mij doet het vooral héél veel aan Manic Street Preachers denken!

Gepost door: Tom Van Cleemput | 19-12-10

MSP, zal daar dus dringend nog eens moeten naar luisteren...

Gepost door: vinejo | 20-12-10

De commentaren zijn gesloten.