17-06-10

Pontet... Canet nie meer betalen


Pontet Canet 2009

 

De jaargang 2002 van Chateau Pontet Canet, een 5ème grand cru classé uit Pauillac, kostte vier jaar terug een dertigtal euro. Vandaag kan u de 2009 aankopen in primeur aan… 100 euro.

Ondertussen zijn op het Chateaux alle flessen al de deur uit. Nu ja, besteld laat ons zeggen. De wijn wordt op de verschillende verkoopsites aangeboden aan 100 euro of meer. Maar eigenaar Tesseron krijgt slechts 60 euro per fles. Dat is het gevolg van het feit dat de kisten nog langs de courtier en de négociant moet passeren.
In Bordeaux werkt men reeds driehonderd jaar met dit systeem. De négociant zorgt voor de commercialisatie van de wijnen (oa export naar 160 verschillende landen- de kastelen zijn meestal niet in staat hiervoor zelf in te staan), de courtier is de tussenpersoon tussen eigenaar en négociant en zal bepalend zijn in de prijszetting.
Waar de eigenaars en de négociants in de 18de eeuw twee verschillende werelden voorstelden, werden in de 19de eeuw vele négociants eigenaar van de kastelen waarvan ze de belangen behartigden (bijvoorbeeld, Barton van de gelijknamige Leoville). Na de druifluisramp en de daarmee gepaard gaande problemen daagden ook négociants op vanuit andere streken in Frankrijk (Cuvelier, Cordier, Borie…).
Tot de jaren ’20 van de vorige eeuw kochten de negociants de vaten op na één jaar rijping op vat. Vanaf dan waren zij verantwoordelijk voor de verdere opvoeding van de wijn én voor het bottelen. Ze sloten contracten af met de Chateaux, een soort abonnement dat hen garandeerde dat de prijs gedurende een aantal jaren (5) gelijk bleef. Toen waren er, bij gebrek aan de technieken van vandaag, nog écht slechte oogstjaren, zodat de kastelen zekerheid verkozen boven de extra winst die ze in topjaren konden maken.

Maar in het begin van die twintigste eeuw verkochten de négociants op een bepaald moment drie maal meer Bordeaux dan er geproduceerd werd in de regio. Toen al was wijn dus zeer fraudegevoelig. De Chateaux probeerden nog de zaken te reguleren (oa door minder etiketten mee te geven dan het aantal flessen in een vat – wat tussen haakjes voor etiketloze schatten zorgde in de kelder van menig bottelaar), maar na een twintig jaar durende strijd tussen négociants en eigenaars besloten deze laatsten zélf hun wijnen te bottelen.
Bij aanvang was dit enkel weggelegd voor de allergrootste namen. Chateau Margaux en Mouton Rothschild waren in 1924 de eersten, het jaar erop volgden Latour en Lafite dit voorbeeld. Momenteel is de “mise en bouteille” een kwaliteitskenmerk waar zelfs de modale klant op het etiket naar zoekt.
Tot het begin van de jaren ’80 bleven velen nog werken met het ‘abonnementssysteem’. Het moet gezegd dat heel veel Chateaux het op dat moment moeilijk hadden om het financieel te bolwerken. Vele eigenaars hadden een inkomen uit een andere job die hen op de been hield.
Tot plots de verschijning op de markt van de Amerikanen en hun guru (Robert Parker) de domeinen en de négociants de gelegenheid hebben gegeven zich op korte tijd enorm te verrijken.

Heden is het primeursysteem totaal zijn rol voorbijgeschoten. Waar dit in het verleden de kastelen financiële stabiliteit verzekerde en anderzijds de klanten de garantie gaf dat ze elk jaar de nodige flessen konden bemachtigen aan de laagste prijs, lijkt de hele machinatie nu meer op een beursintroductie dan op het aanbieden van een (h)eerlijk product aan de consument.
Men tast de markt af, biedt een beperkte hoeveelheid aan in ‘premier tranche’, en wacht dan af of de kooplustigen toehappen. Is dit het geval, dan werpt men een tweede tranche op de markt aan iets hogere prijs. Het woordje épuissé’ trekt sowieso de koopgrage wijnliefhebber aan. Maar deze laatste zal toch het onderspit delven tegen de bedrijven die zich gespecialiseerd hebben in de verfoeilijke praktijk van het beleggen in wijn.

Reden om ongelukkg te zijn? Spijt dat u nooit (meer) dat grote, prestigieuze etiket op de tafel zal kunnen plaatsen?
Bedenk dan even dat nooit eerder in de geschiedenis de wijnliefhebber méér keuze heeft gehad aan kwaliteitsvolle én betaalbare wijnen dan nu. En dit geldt zéker voor de wijnliefhebber die zijn keuze kan maken op de Belgische markt, op wijngebied één van de meest gediversifieerde van de hele wereld!



met dank aan
Eric Bernardin

 

14:06 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (22)

Commentaren

Interessant artikel met een heel mooi slot. Jammer van al die grote Italiaanse en Franse namen, maar wie al met mij een Duijn, een Gaussen, een Bonny Doon, en ga zo mar door, deelde weet dat er zo véél leuks en groots is aan nog wél betaalbare prijzen.

Gepost door: Rick | 17-06-10

Take or leave it. Ik heb nog het geluk(ongeluk?) gehad die grote, prestigieuze etiketten op de tafel te kunnen zetten en ze ook te drinken. Dan heb ik het wel over de wijnen einde zestiger jaren , de zeventigers en een gedeelte tachtigers.
Stap voor stap begon ik af te haken en van de jaren 2000 is amper nog iets van deze woekerprijzen in mijn kelder beland.
Als je ziet dat door dit speculatief systeem nadat de wijn het Château heeft verlaten dit distributienet ettelijke tientallen euro (zelfs honderden) toevoegt aan de prijs van een flesje wijn zonder dat die er intrinsiek beter er van wordt dan ben ik niet bereid dit spelletje mee te spelen.
En met mijn slecht karakter hoop ik dat al deze kapitaalkrachtige kopers en distributeurs van deze wijnen eens op “hunne bek” zullen terecht komen.

Gepost door: don quichotte | 18-06-10

Mode Heb nooit veel affectie gehad met couturiers. Laat staan wijncouturiers.

Gepost door: Erik | 18-06-10

Slimme typen zullen hier zeker al opgemerkt hebben dat het hier niet gaat over couturiers; couturier of couturière maar wel over de courtier of courtiers.
Toch vind ik het woord couturier (in het Nederlands ook naaister) niet misplaatst. Want wil je nu eens echt “genaaid”worden dan moet ge met dat soort gasten of courtiers maar een onderhandelen.

Gepost door: don quichotte | 19-06-10

Who's the bad guy ? Na derde maal herlezen begin ik mij af te vragen wie nu eigenlijk de "slechterik" is.
De miserie is eigenlijk maar begonnen als Parker groot geworden is.
Ik heb ooit een courtier ontmoet, een zoon van een bekend gepensioneerd wijnhandelaar. Hij wees helemaal met de vinger naar de "kasteelheren".
In the end zijn het degenen die absurde prijzen willen betalen, die hoofdverantwoordelijk zijn.
Want laten we toch eerlijk zijn : als je meer aanvraag hebt dan je kunt leveren, dan is het verhogen van je prijs misschien niet goed te keuren, maar toch enigszins begrijpelijk.

Gepost door: Erik | 19-06-10

@Erik, Je maak daar een snuggere analyse.
Ik denk dat er een pak waarheid in je betoog schuilt en dat uiteindelijk de bereidwillige koper(s)grotendeels verantwoordelijk zijn voor deze absurde prijshouse van de zogenaamde topklasse bordelaise wijnen.
Niet alleen Parker maar ook de media, overname van(gegeerde)domeinen door investeringsgroepen hebben tot deze prijsverhogingen aanleiding gegeven. Maar ook een aantal kasteelheren gaan hier niet buiten als witte schaapjes.
Als potentiële koper heb ik al meer dan een decennium adieu gezegd aan deze prijspolitiek en ben niet meer bereid een van de “players”te zijn in dit vraag en aanbodsysteem.

Gepost door: don quichotte | 19-06-10

Nog eens er is veel héél goeie wijn aan betaalbare prijzen op de markt, en ook in de Bordeaux. Gewoon negeren dus, zij negeren u immers ook. En wie echt schitterende dingen wil drinken heeft vooral een goeie kelder en véél tijd nodig, en niet zozeer veel geld . veel geld maakt ht misschien zelfs minder makkelijk omdat je teveel naar gevestigde namen kijkt.

Gepost door: Rick | 20-06-10

Twee woorden als reactie op dit mooie stukje Shit & Joepie

Gepost door: Bert | 22-06-10

gevonden vandaag op TijdNet De bomen groeien nog maar eens tot in de Bordelese lucht De grote bordeauxwijnen van de veelbelovende jaargang 2009 worden 'en primeur' aangeboden tegen prijzen die vier keer hoger zijn dan in 2008. Gemiddeld liggen de prijzen in de primeurverkoop nu 91,8 procent hoger dan een jaar geleden, becijferde het Britse wijnmagazine Decanter.

Wijnliefhebbers zijn razend enthousiast over het oogstjaar 2009. Dankzij quasi optimale groei-omstandigheden wordt een wijnjaar voorspeld dat vergelijkbaar is met legendarische jaartallen als 1929 of 1959. Primeurproevers zijn tot dusver heel positief, maar wijzen er wel op dat er in de diverse regio's ook tegenvallers voorkomen.

Na een aarzelende start is de primeurcampagne voor de Bordeaux 2009 nu op kruissnelheid gekomen. Wijnhuizen, vooral de grote, tasten eerst de markt af om te zien welke richting het uitgaat. Maar nu maken ook de tophuizen stilaan hun primeurprijzen bekend. Vorige week was het de beurt aan Lafite Rothschild en Mouton Rothschild, en wat zij in petto hadden, zond een schokgolf door de sector.

Lafite Rothschild biedt zijn 2009 'en primeur' aan voor 550 euro per fles, liefst 323 procent meer dan voor de jaargang 2008. Mouton Rothschild vraagt eveneens 550 euro, maar de prijsverhoging is er nog iets groter: 358 procent. In beide gevallen gaat het om de prijzen 'ex négociant'. In de winkel wordt dat dus rond de 7.500 euro voor een kist (of 625 euro per fles), schat Decanter. Ten opzichte van het grote bordeauxjaar 2005 komt de prijsstijging neer op ruim 50 procent.

De astronomische prijsverhogingen zorgen voor grote verontwaardiging, niet alleen bij (gefortuneerde) wijndrinkers, maar ook bij handelaars. De grote wijnhuizen lossen hun 'en primeur'-wijn altijd in tranches. Dat betekent dat handelaars de aangekochte wijn bijhouden tot de prijs voor de jaargan definitief vastligt. Amerikaanse handelaars zijn extra op hun hoede omdat een verdere daling van de euro hen parten kan spelen. In dat geval zou nu aankopen immers een financiële tegenvaller kunnen opleveren.

Topwijnen dienen gerekend tot de meest exclusieve luxegoederen, zodat de prijsevolutie er vaak extreem is. De prijsverhogingen voor cru bourgeois-wijnen of niet geklasseerde bordeauxwijnen zijn veel kleiner. Zo wordt Chasse Spleen 'en primeur' aangeboden voor 16,8 euro, een toename met 24 procent.

Gepost door: Jan | 22-06-10

Nog eventjes aanvullen bij voorgaande post. Recent ten huize van Vinejo haalden we én de weersomstandigheden, de fenolische rijpheid van de druiven, wat economische aspecten en trends aan om onszelf moed te geven naar de pricing van de volgende Bordelese oogst toe. Alles van tafel dus... opnieuw gebakken lucht, andermaal een hype... En zoals Erik aangeeft : 't is wat de gek er voor wil geven, want in alle eerlijkheid staat de smaak, wijn-sensatie nog in evenredigheid met deze prijzenpolitiek ? Niet voor deze jongen ! Gelukkig is de Bordelese regio groot, zijn een aantal domeinen nog klein, en is de wijnwereld nog gigantisch... niet getreurd dus !

Gepost door: Jan | 22-06-10

Felicitaties aan Vinejo met de blog: de nieuwe kaap van 1.000.000 bezoekers is bereikt!

Gepost door: Bert | 25-06-10

merci ' t Is om stil van te worden...
;-)

Gepost door: vinejo | 26-06-10

joeng joeng joeng
1miljoen , je moet het maar doen!
Congra!

Gepost door: Venne | 26-06-10

Parker wordt ouder.....en wijzer ? En het is nu Parker zelf die zich afzet tegen deze 2009 primeur praktijken met uitspraken als:

".....too much great wine ELSEWHERE to get worked up about this greed and arrogance..... "

Gepost door: Vinama | 07-07-10

Vinejo zoutem oep verlof zen?
Warrem eh, seffens nog een goe roseeke opetrekke se.
SKOL

Gepost door: Venne | 08-07-10

Hallo Vinejo

De grote doorbraak van de wijnen "mise au château" kwam er pas met Alexis Lichine, de grote amerikaanse handelaar. Hij moest dan nl. niet investeren in stocks, maar eiste van de kastelen dat zij de kastanjes uit het vuur haalden. Goed gevonden en dubbel kassa. En loste dit wat op, op gebied van garantie op herkomst? Laat mij niet lachen!
Wat met Cruse of met Geens?

Gepost door: dened | 25-07-10

Geachte,

Als je Frans schrijft, schrijf dan correct Frans aub.
Het is: "château", "première tranche" en "épuisé".
De taal van Molière is te mooi om ze te mishandelen.

Dank bij voorbaat en vriendelijke groeten.

Gepost door: Gerda Bové | 23-12-10

Beste Gerda,
Het is misschien wel door pezeweefsters zoals u dat onze jeugd minder bedreven is in deze mooie taal. Hoedjes en accenten zijn hier niet de essentie.
U kan misschien eens op de Franse site "La Passion du vin" gaan klagen over de schrijfkunsten van de Fransen zelf. Daar zal u pas échte kemels ontdekken.
Ginds worden Vlamingen zoals ik eerder gerespecteerd voor de moeite die ze doen om in het Frans te schrijven.

Frappant trouwens, dit is het eerste resultaat in google bij het intikken van uw naam:

"Overdreven reagerende leraren... Klaagbaak/ forum"

Gepost door: vinejo | 24-12-10

Beste Vinejo,

Ok, ik ben dan maar een pezeweefster, maar liever dat dan iemand die maar drie woorden in het Frans schrijft en erin slaagt ze alle drie foutief te schrijven. Even nakijken is natuurlijk voor een gerespecteerd iemand als u overbodig.
Trouwens, ik ben geen lerares, maar ik heb wel veel respect voor andere mensen en ook voor hun taal.

Gepost door: Gerda Bové | 11-02-11

Beste Vinejo,

Ok, ik ben dan maar een pezeweefster, maar liever dat dan iemand die maar drie woorden in het Frans schrijft en erin slaagt ze alle drie foutief te schrijven. Even nakijken is natuurlijk voor een gerespecteerd iemand als u overbodig.
Trouwens, ik ben geen lerares, maar ik heb wel veel respect voor andere mensen en ook voor hun taal.

Gepost door: Gerda Bové | 11-02-11

Ja, en in de titel staat ook een fout, het moet zijn "kan het" niet meer betalen. Dat u dat niet heeft opgemerkt!
U kan misschien in mijn 5 jaar blogberichten even de fouten tegen het Nederlands opzoeken. Ik heb er steeds veel werk in gestoken om ze inhoudelijk zo mooi en boeiend mogelijk te maken, én ik heb véél meer gedaan dan ze telkens "even na te kijken(zoals u zo schamper stelt)" om fouten te voorkomen.
En ja, ik laat die schrijffoutjes tegen de Franse taal mooi staan, zo kunnen eventuele lezers toch nog zien waarover u zich zo druk maakt.

Gepost door: vinejo | 11-02-11

Ik twijfel niet aan uw inzet en de tekst is ook mooi en boeiend, maar zonder die fouten was hij nog mooier geweest en het is niet omdat de Fransen hun taal niet kennen dat wij hen moeten nadoen.
Wat die fout in het Nederlands betreft: dit is eerder een fout door vergetelheid en is totaal iets anders.

Gepost door: Gerda Bové | 11-02-11

De commentaren zijn gesloten.