28-04-10

Robert Parker Bordeaux 2009

De scores voor Bordeaux 2009 van Rober Parker en de andere wijnguru' s vindt u hier

Tot 5 jaar terug was een 95/100 van Parker uitzonderlijk. Vandaag kan je er de Bordelese straten mee plaveien. De belachelijk hoge punten zullen in eerste instantie leiden tot even ridicule prijzen, maar kunnen na verloop van tijd misschien wel de trigger zijn voor het einde van een tijdperk. Na Rhone 2007 is er nu ook voor Bordeaux 2009 een overaanbod, en dientengevolge een inflatie, van (extremely) high scores. Tot op heden wou elke nieuwsgierige wijnliefhebber wel eens weten hoe zo' n 100/100 RP smaakte. Net zoals ieder wel eens een Le Pin zou willen drinken. Maar van Le Pin worden een zesduizendtal flessen gemaakt, z'n zeldzaamheid zorgt mede voor de hoge prijs. Wanneer meerdere wijnen nu de maximumscore zullen behalen (en er zullen erbij zijn waarvan er 200.000 flessen of meer  gemaakt worden) zal de meer gefortuneerde wijnliefhebber (of investeerder) zich hiermee overvloedig kunnen bevoorraden. Maar hij zal er minder voor willen betalen. Want hoe minder zeldzaam een product, hoe minder de zot ervoor wil geven. Meer nog, een 97/100 zal misschien zelfs al te min worden voor de etiketten- en puntenkopers. En laten deze wijnen nu net wellicht even goed zijn dan vele anderen met de maximumscore.
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik me de vraag begin te stellen of, in tegenstelling tot wat velen schrijven,
de pensioengerechtigde wijnschrijver hier niet de kant van de consument heeft gekozen? Men zal me naïef noemen, maar zou het ondergraven van zijn eigen puntensysteem (dat al jarenlang de oorzaak is van de exuberante prijzen) geen mooi afscheidscadeau zijn aan de worldwide-wijnliefhebber? Vanwege iemand die in eerste instantie wijnliefhebber was en... dit eigenlijk altijd is gebleven?

11:14 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)

22-04-10

Yes but no but yes but no …

"Est-ce que ce vin est chaptalisé?"
Is er suiker bij de gistende most toegevoegd om het alcoholpercentage te verhogen?
Het lijkt een eenvoudig vraagje, maar wanneer je dit stelt aan een wijnbouwer uit
Bourgogne krijg je een antwoord in de stijl van Vicky Pollard die in bootcamp betrapt wordt op roken...

Er kwam net geen rook uit z’n oren, maar uiteindelijk gaf Pethel Blair (de Amerikaanse ex-journalist die de drukpersen inruilde voor wijnpersen) toch toe dat zijn Beaune Les Blanches Fleurs 2007 een halve graad  bijgesuikerd was. Nee nee, echt niet om het alcoholpercentage te verhogen (17g suiker per liter gistend druivensap geeft 1C° alcohol), maar wel om een langere fermentatie en aldus langer contact van de pelletjes met het sap te verkrijgen... Zijn andere cuvées (uit 2006) waren naar eigen zeggen echter niet bijgesuikerd. En ere wie ere toekomt, de Pommard Les Poutures, maar vooral de Gevrey Chambertin Champeaux waren schitterende wijnen. Peperduur, maar extreem lekkere Bourgogne.
Patrice Rion verraste ons dan weer op een andere manier. Zijn rode is verfijnder dan die van Domaine Dublère (jawel, bovenvermelde heer Blair verkoos een Frans klinkende naam voor zijn wijnen), maar ook de witte Nuits St Georges Terres Blanches combineerde kracht en finesse. Nuits St Georges is quasi enkel bekend om zijn rode wijnen maar er zijn in het gebied ook 3 ha bestemd voor witte wijn. Dé verrassing kwam echter bij de uitleg die we kregen van de wijnbouwer.
Naast Chardonnay bevat deze wijn namelijk niet minder dan 20% pinot blanc! Patrice  vertelde ons verder dat zelfs aan rode wijnen soms wat pinot blanc wordt toegevoegd. En zo leert een mens altijd bij...
Naar het einde van de degustatie toe werden hier en daar nog wat flessen gekraakt. Een perfect zachte Tout Haut Caussan 99,  een prachtige Du Tertre (Margaux) 2005 en een knapperige en complexe La Fleur Cardinale (St Emilion) 2007.
Wat dan weer bewijst dat je, mits goed zoeken en selecteren, Bordeaux 2007 vindt waarbij je verrukt "oow oow seven!" uitroept…


12:45 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

15-04-10

Trilogie (bis)

We schrijven november 2004. In mijn wijngekte besluit ik op een regenachtige vrijdagnamiddag naar Etikhove te rijden en ginds ter plaatse enkele wijnen te halen die verkocht worden door de heer Thienpont (zie hier voor de website van Hof Te Cattebeke)
Jacques Thienpont is sedert 1979 de eigenaar van Château Le Pin, de mytische wijn uit Pomerol. Toen de vroegere eigenares, mevrouw Loubie er in 1979 het wijntje bij neerlegde kon Jacques het piepkleine eigendom (1,6 ha) voor één miljoen Franse frank aankopen.

Le Pin
"Chateau" Le Pin

Tot dat moment werd de wijn verkocht als generieke Pomerol, en mevrouw Loubie had het altijd behoorlijk moeilijk gehad om de wijntjes aan elkaar te knopen.. Eigenaardig genoeg is het feit dat de eigenares over zo weinig middelen beschikte, de reden dat Le Pin heden over zulk een exceptioneel terroir beschikt. Mevrouw Loubie kon zich amper producten en meststoffen veroorloven, wat zorgde voor een blijvend ‘arme’ bodem. En laat dit nou net één van de voorwaarden zijn om uitzonderlijke wijn te maken…
De rest van het verhaal kent u waarschijnlijk wel.  Jacques Thienpont deed alles om de wijn te perfectioneren, en in 1982 kende men een eerste leap forward dankzij het enthousiasme van de jonge Robert Parker die de wijn 100 punten toedeelde. Er volgde vanaf dan een gestage verbetering van de kwaliteit, een overrompeling van de vraag, en uiteraard (en vooral) een enorme verhoging van de prijs. Ondertussen zal u, tenzij u bereid bent het bedrag neer te leggen voor een mooie gezinswagen, waarschijnlijk nooit kunnen pronken met een kist Le Pin in uw kelder.

J. Thienpont
Jacques Thienpont

Enfin, we schreven 2004 en ik reed in slobbertrui en met stoppelbaard richting Maarkedal, deels uit nieuwsgierigheid, maar eigenlijk vooral om enkele flessen Phélan Ségur 2001 te kopen.
In de dorpsstraat sla je linksaf, en je waant plots in een scène van de Ronde van Vlaanderen. Klein weggetje omhoog, eventjes rechts meedraaien, en wat verder rij je het mooie binnenplein van de Familie Thienpont op.

cattebeke
Hof Te Cattebeke

In een soort bijhuisje is het secretariaat gevestigd, de receptie als het ware. Ik werd onthaald door een bijzonder vriendelijke medewerkster, en algauw raakte ik in gesprek over wijn en alles wat met mijn passie te maken had. Even ging het over de maker van Le Pin en plots hoorde ik de woorden” Wil u eens met de heer Thienpont zelf praten?”
Huh?
Is wijn van druiven gemaakt?
Nooit had ik verwacht dat de maker van de duurste wijn ter wereld tijd zou willen vrijmaken voor een simpele, niet bijzonder kapitaalkrachige, Nissanrijdende wijnliefhebber. Vertel dit aan Amerikaanse wino' s en ze weigeren je te te geloven.
Natuurlijk! riép ik bijna uit, en even later kreeg ik een hartelijke handdruk van de uitzonderlijke sympathieke Jacques Thienpont. Hij toonde oprechte interesse voor mijn passie, en gaf wat uitleg bij de wijnen die zijn familie produceerde. Je voelde dat hij genoot van het contact met de eenvoudige wijnliefhebber. Gewoon... omdat hij dat in de eerste plaats zelf ook is. We hadden nochtans niet veel tijd zei hij, want hij verwachtte bezoek.
Dit had hij nog maar net medegedeeld toen er werd gebeld. Jacques opende deze keer zelf de deur, en ik zag in de deuropening de grijns van… Alain Coninx. Alain was in het gezelschap van… Eddy Merckx en Peter van Peteghem. Het programma “Koppen” maakte een reportage over de duurste wijn ter wereld, en beide renners, die als wijnliefhebbers gekend staan, mochten de “Chateau Le Pin” komen proeven (jawel, some guys have all the luck)!
Eventjes, heel eventjes (nadat ik de beroemdste Eddy ter wereld de hand had geschud, waardoor ik plots het gevoel had dat die dag Alles mogelijk was) dacht ik eraan om in de buurt te blijven en achteraf een slokje van de Le Pin proberen af te schooien (of zouden ze de hele fles uitgedronken hebben?). Maar ik vond de namiddag al mooi en boeiend genoeg verlopen, en nam genoegen met de bestelde kist Phélan Ségur 2001. Ook niet slecht, geloof me.

Bij het afscheid bood de heer Thienpont me nog een afspraak aan voor een degustatie met mijn wijnclubje. Een proeverij in zijn woonkamer, met zicht op de Vlaamse Ardennen. Een schitterende ervaring.
Het was ter gelegenheid van dit tweede bezoek dat, net voor het in de auto stappen, de heer Thienpont me nog even bij zich riep. “Hier Jo, ik geef je nog een flesje mee”. In zijn hand, een fles met sober wit etiket waarop de naam ‘Trilogie’. “Dit is onze ‘voor de familie gebottelde’ wijn van Le Pin.”
Bij het naar huis rijden voelde ik me Merckx en Van Peteghem tegelijk.

Ik koesterde dit flesje gedurende jaren, maar toen ik twee weken terug van de heer Thienpont vernam dat de Trilogie in principe niet bedoeld is om lang te ouderen, besloot ik de fles eindelijk te openen.
Een Trilogie consumeer je uiteraard best met z'n drietjes, dus nodigde ik mijn twee trouwste etikettendrinkers uit smilie3.

Trilogie is dus in principe de officieuze ‘tweede wijn’ van Chateau Le Pin. De wijn wordt gemaakt van een assemblage van de jongere stokken van het domein en een gedeelte van de perswijn van de eerste wijn. De naam Trilogie verwijst niet naar het aantal jaargangen die in de fles verwerkt zitten (wat ik eerste dacht, het zijn er slechts twee) maar naar het samenspel van de drie terroirbepalende factoren: de bodem, de ligging en het klimaat.
Er staat dus geen jaartal op de fles (iets wat sowieso trouwens niet verplicht is voor de aoc’ s in Frankrijk), maar rechts onderaan kan je zien uit welke 2 jaren de wijn afkomstig is. L0102 stond er in kleine lettertjes vermeld. Alvast niet de allerslechtste oogstjaren dus. Oké, 2002 was iéts minder, maar 2001 was alvast voor rechteroever een topjaar. Benieuwd wat dat ging geven.

We hadden al Coulée de Serrant 1999 en een fantastische Puligny Montrachet 2001 van Domaine des Lambrays gedronken, alsook een schitterende Morey St Denis premier cru van hetzelfde domein (minder dan dat hebben KK en Venne nooit mee smilie5). De ambiance zat er dus al goed in.
De glazen werden vervolgens ritueel gevuld met druppels gegist druivensap afkomstig van Chateau Le Pin.
Gretig duwden we onze enthousiaste kokkerds in het glas.
De geur was origineel, aards, verfijnd. Opgewonden kreten klonken door het eerste lentebriesje.
We stelden al taterend het genot nog wat uit.
Maar toen we dan eindelijk een slok namen van ons glas Trilogie werd het plots heel stil.
Een gewij(n)de stilte als het ware.
We hadden een nectar in de mond met een structuur die ons tot op heden onbekend was geweest.
We hadden geen woorden om de zachte, satijnen vloeistof te omschrijven.
Een nooit-geziene fraicheur zei KK.
Een nooit-geproefde diepgang, fluisterde Venne.
Een nooit-gedachte gedachte, dacht vinejo.
Nooit was de gedachte bij me opgekomen dat wijn zulk een dimensie kon aannemen. Een andere, onvermoede dimensie.
Deze Trilogie was voer voor de agnosticus.
De agnosticus die stilletjes hoopt dat er toch 'iets meer' is tussen hemel en aarde.

trilogie de Le Pin

10:36 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (13)

11-04-10

Trilogie

 

coulee de serrant

meursault rouge

Fonsalette

Trilogie

FotoFlexer

vinejo

11:14 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

07-04-10

Buikpijn

... van het lachen bij dit filmpje.
François l' Embrouille ontvangt als (fake) sommelier enkele wijnbouwers die hem hun flessen presenteren...

18:15 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

04-04-10

Vers

 

 

houtstapel

Kijken naar de flessen in je kelder
bezorgt je hetzelfde gevoel
als het aanschouwen
van blokken vers gekliefd hout.
Je voelt al ver op voorhand
de warmte
die ze je ooit zullen verschaffen.

wine-bottles2

23:24 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

01-04-10

Tajine met kip, olijven en citroen

Het tweede gerechtje was een zalig lekkere tajine, het receptje wordt u aangeboden door Gerten.

((voor 4 pers)
 
Snij een kippenbil in twee (boven en onderbout)
Snij enkel wortels in plakjes
Snij 1/2 rode en 1/2 groene paprika in reepjes
Snij enkele knoflooktenen in plakjes
Snij een ajuin fijn
Stoof de groenten wat aan
Kruid de kip goed met ras-el-hanout een marokkaanse kruidenmengeling en bak af
Leg in de tajine (of in een kookpot) en overdek met de groenten, voeg wat bouillon toe
Peper en zout, een beetje saffraan
Leg bovenop wat dikke groene ontpitte olijven
Snij een citroen in plakjes, wentel in de bloemsuiker en bedek het gerecht hiermee
Zet het deksel op tagine/pot en steek voor +/- 50 min in de oven
Serveer met brood of couscous

Tajine

Wij dronken er twee maal een rosé bij.
De Itaiaanse rosé van het Brunello tophuis Il Poggione 2008 (100% sangiovese!) deed denken aan een schitterende Provence. Hij vertoonde dezelfde kruidigheid en ultieme droogheid, maar tegelijkertijd had hij ook een mooie en zuivere mineralige ondertoon.
Ook de Domaine Mordorée Tavel 2006 was uitstekend, maar dit is een iets fruitiger type rosé.
Beide wijnen deden het bijzonder goed bij de tajine , maar de voorkeur ging toch bij ruime meerderheid naar de waarlijk klassevolle Poggione.

Mordorée

23:24 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (1)

Pez...cadeau!

Gisterenavond net voor sluitingstijd nog snel de Carrefour binnengestapt voor wat kleine boodschapjes. Een rayon voorbij de visstand zie ik plots tientallen kisten Bordeaux staan met een geel etiket erop. -50% ! Het kan  niet waar zijn, dacht ik bij mezelf, ik check even een verkoper. Het bleek inderdaad niet waar te zijn. De promotie was pas geldig op de dag erop. VANDAAG dus! Meer nog, in combinatie met de 5+1 actie en de 10 % op 24 flessen kom je aan een korting tot 75%!! En het gaat niet om de banale wijntjes die in het normale assortiment zitten (genre Chateau La Truite en Domaine du Carpe d' Or), neen neen, resten van het wijnfestival 2009 (heel wat kisten dus, gezien de weinig succesrijke campagne). Sociando Mallet 06 en 07, Prieuré Lichine 07, Haut Bages Libéral 06 en 07, Chateau de Pez 06 en 07, Les Ormes de Pez 06 en vele anderen aan een euro of 10 (soms zelfs nog minder, zie Poujeaux en co!). Het neusje van de zalm is Chateau Pontet Canet 2006, die met korting (als je zes flessen neemt + 24 in totaal) nog 22 euro moet kosten!! Ik wou al een kist of drie meenemen maar mocht nog niet. “Nee meneer, het zit nog niet in onze computer…” Grmmmblll…
Dus wees snel, de actie is ENKEL VANDAAG geldig, in ALLE Carrefours en GB-filialen!
Zorg dat je niet achter het net vist !

07:15 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (11)