26-06-09

Voordelen van het sommelierschap

 

Een saint Emilion van ’t jaar zestig plus zes
En Rapet zijn machtigachtentachtig Corton
Een Latour vierenzestig als volgende fles
' t Was een mooie avond in Afsnee, kortom


Latour

Roland

Roland Verbraeken, onze mecenas

 

23:23 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (22)

23-06-09

Tips to taste

Ons fris zomerslaatje met uienquiche werd perfect begeleid door de witte Casa de Mouraz, een Portugese charmeur gemaakt van de druif waar men de legendarische Madeira mee maakt, de  malvasia (80%). Deze wijn uit de Dao combineert de fraicheur en de zuren van een Sancerre met het wulpse en volle van een Bourgogne. Z'n negen euro méér dan waard 89/100 (Wijnhuis Tinto

Update: het derde glas deed me aan... Riesling denken! Casa de mouraz wit


En ook volgende drie wijnen konden m'n goedkeuring wegdragen:

chave, Chinon en Mirambeau Papin

Cotes du Rhone Mon Coeur Chave 2007 : Chave is zowat de grootste (en voor velen ook de beste) noordelijke Rhone-producent. De Hermitages van dit huis zijn onbetaalbaar maar men maakt ook wijnen die men assembleert van aangekochte druiven. Ik was eerder al aangenaam verrast door de kwaliteitsvolle St Joseph Offerus (uiteraard 100% syrah) maar de "zuidelijke" Rhone van het huis bevalt me nog beter. Net zoals de witte wijn hierboven combineerde deze wijn noordelijk aandoende hoge zuren met een genereuze fruitigheid (zwart bosfruit). Na wat zoeken (Chave heeft blijkbaar geen eigen website smilie8) blijkt dat er 50 tot 60% syrah in de blend zit. Schitterend! 91 Verkrijgbaar bij (Grandry, 11,5€)

Clos de la Dioterie, Joguet Chinon 2003 Ooit zet ik deze wijn blind tussen enkele topflessen uit Bordeaux. Benieuwd of men hem van een Cheval Blanc kan onderscheiden. (neen, ik dronk nog nooit CB maar er zit vooral cabernet franc in, net zoals in deze fantastische Chinon.) 93 (VineDevos 23€)

Chateau Mirambeau Papin, Bordeaux Superieur 2005 Vol en mooi gestructureerd, zeer sappig en vlot met genoeg structuur om te boeien, rijp en verleidelijk, een prototype van wat een betaalbare Bordeaux zou moeten zijn. 88 (Portovino 10,5€) 

21:15 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

19-06-09

FFKK

Eén van de triggers van mijn wijnpassie was, naast mijn eerste fles Bandol, een Pichon Longueville Comtesse de Lalande. Gerten schonk in het begin van dit millenium deze wijn uit (ik meen dat het oogstjaar 1994 was) en iedereen aan tafel werd er stil van. Tot op dat moment was ik me niet bewust van het feit dat een wijn zoveel genot kon verschaffen. Genot dat nog werd bestendigd toen de volgend fles op tafel kwam. Lafleur Petrus 1997. Jaja, Gerten had goede klanten destijds…
Maar
 het ging over de ongelooflijk lekkere Pichon. Mijn verwachtingspatroon lag uiteraard heel hoog gespannen toen ik vorig weekend besloot de
2001 van de Gravin te openen. Op het forum van La passion du Vin is er zowat een hype aan de gang over deze jaargang  in Bordeaux. Men durft er zelfs beweren dat 2001 beter was dan het mythische jaar 2000. Kwam daarbij dat de laatste maanden heel wat proevers overtuigd leken dat de 2001 Bordeauxwijnen langzaam maar zeker op dronk beginnen te komen, en mijn besluit om één van mijn twee flessen van deze supersecond te proberen was genomen.
Chateau Pichon Longueville Comtesse de Lalande Pauillac 2001
Dag één:
Drie uur karaf. Mooi typisch Bordeauxkleur met weinig evolutie. In de neus grafiet, zoete kruiden (kaneel, gember) met minerale maar vooral aardse toetsen naast het rijpe zwarte fruit. In de mond een bijzondere fraicheur, heel mooie zuren naast de overvloedige materie die zachtjes wegsmelt. Toch komt er op het eind een bittertje opzetten, in de afdronk hadden we naast koffietoetsen zelfs wat lichte droogtrekking. KK zei dat dit één van de beste wijnen was. Die hij deze week dronk, grapte hij erbij. Maar er zat wel wat waarheid in zijn boutade, deze wijn was nog niet wat je ervan zou verwachten. Mooie Bordeaux, dat wel, maar geenszins één die je van je stoel wegblies. 90/100 gaf ik ‘m, en liefst nog drie jaar extra voor de tweede fles.
Dag twee:
Een kwart van de fles was over, niet in de koelkast, geen vacuvin.
Ik ben er nog niet goed van.
Mannekes, meiskes, menskes toch. Wat een heerlijk goedje, wat een zalig sap, wat een fantastische fles. Een neus, zo mooi, zo origineel dat men er een nieuw woord zou moeten voor uitvinden. Brooddeeg, pruimen, gelei, aardbeien en allerlei soorten gesteente, complexer dan om het even welke staatshervorming ooit kan zijn. Tegelijkertijd in de mond weer die énorme frisheid, een palet aan smaken met fruitigheid, mineraliteit en grandcruclassé-sigaren, maar
  vooral ongelooflijk afgelijnd en evenwichtig, evenwichtiger dan een staatshervorming ooit kan zijn. De afdronk was zo lang dat ik voor het slapengaan minstens vijf minuten met de tandenborstel in de hand heb staan wachten omdat ik het zonde vond om die zalige smaak weg te spoelen. Ondertussen twijfelend of deze wijn een 95 dan wel een 96/100 waard was.
Maar.... ondanks het overvloedige genot dat het legen van deze kwartfles me verschafte had ik spijt. Spijt dat ik nog steeds niet langer durf te karaferen. Geen drie, maar dertién uur was perfect geweest voor deze wijn. In dat geval had ook mijn zondagse gast de ware kwaliteiten van deze fles kunnen ondervinden. En had hij zijn zinnetje niet moeten aanvullen met een boutade...

pichon 2001

FFKK (spreek uit Effe Kaka) is vanaf heden de uitspraak die we doen wanneer we vermoeden dat een wijn (wat langer) karaf nodig had. Frequente Fout: Kort Karaferen.

15:07 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (17)

15-06-09

KKleintje

 

kkleintje

13:08 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

14-06-09

Waar etiket?

Bruno Van Spauwen heeft een naam die hem voorbestemde om van wijn te houden. Of hij geregeld gebruik maakt van de spuwbak weet ik niet, maar hij is ondertussen wel de beste wijnschrijver van België. Van Vlaanderen, excuseer mij Bart. Mijn vader spaart voor mij de bijdragen uit de Standaard magazine, en telkens weer weet Van spauwen mij te boeien. Hij schrijft ook niet vanuit een ivoren toren, Bruno kan zich nog steeds goed verplaatsen in de leefwereld van de modale wijndrinker.
Een aantal weken terug ging het over zijn geregelde deelname aan blindproeverijen. Veelal gebeurt het dat een bepaalde wijn die blind door zowat iedereen als de allerbeste wordt beschouwd
 bij het openbaren van het etiket één van de minder prestigieuze namen blijkt te zijn. En wat gebeurt er dan? Plots is de meerderheid van de proevers minder geïnteresseerd in deze schitterende wijn en verschuift de meute naar de fles met de grote naam. Dat deze wijn totaal niet was opgevallen in de blinddegustatie is van geen belang meer. Iedere proever wil ervan gedronken hebben, en plots hoor je dingen als gesloten, diepgang, finesse enzovoort. De fles wijn waar alle proevers blind zo wild van waren is op het einde van de avond niet eens leeg.
Ik vernam onlangs van een winebroker dat op een Pomerol-degustatie wijnschrijfster
Jancis Robinson zowat op haar eentje de fles Petrus stond op te zuipen. Terwijl zij de eerste is om te wijzen op
 het feit dat de grote namen niet per se de beste wijnen zijn.
Niemand is dus vrij van beïnvloeding door het etiket. Ik probeer het deze avond eens met een fles
Pichon Longueville Comtesse 2001 naast een minder gerenommeerde cru bij wijnmaatje KK. Van spauwen zal echter niet veel in huis komen vermoed ik...

blind-wine-tasting

ps: Zoek de vraag waar Toots Thielemans dineert in de titel van dit stukj

 

14:38 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (19)

09-06-09

Weekend met Wallace

Catherine Wallace is een beetje een buitenbeentje. Als Britse kocht ze een wijndomein in het uiterste zuiden van Frankrijk. Haar Château de Combebelle ligt in de appellatie Saint-Chinian. Dat is in de Languedoc, in de buurt van Béziers en op een boogscheut van de Middellandse Zee. Miss Wallace is behoorlijk bezeten door wijn. Ze studeert als een gek om het felbegeerde diploma van Master of Wine te pakken te krijgen en tegelijk werkt ze met een fanatieke zin voor perfectie in haar eigen wijngaard.

Het resultaat van al dat gezwoeg mag er zijn. Catherine Wallace maakt schitterende Languedocwijnen die in tegenstelling tot veel andere wijnen uit dit zondoorstoofde gebied zeer veel finesse hebben. Ook de internationale pers is laaiend enthousiast over haar resultaten. Ze wordt zowat bedolven onder allerlei prijzen en ze kreeg in 2008 nog een speciale vermelding in het toonaangevende wijntijdschrift Decanter.

Catherine Wallace is op 13 juni in België in het kader van de bioweek. Ze werkt in haar wijngaard op een biodynamische manier en verkreeg het strenge Ecocert-label. Op De Wijnzolder in Sint laureins komt ze een uurtje vertellen (in het Engels, welteverstaan!) over haar werk en haar passie. Na de boeiende uiteenzetting is er uiteraard ook tijd voor een degustatie. Wallace brengt flessen mee van al de cuvées die ze op haar domein produceert. Wie een plaatsje wil reserveren, stuurt best een mail naar info@dewijnzolder.be

Op zaterdag 13 juni kan u Lady Wallace ook ontmoeten bij de degustatie te Wijnhuis Tinto  in Heusden.

En u kan de wijnen van Chateau Combebelle ook proeven op de kleinschalige beurs BioVitis in Ottignies op 14/6 (op een boogscheut van Brussel en Leuven, meer info hier )

wallace at work

 

21:34 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (13)

05-06-09

't Is niet omdat...

...we er even wat minder over schrijven dat we er ook minder van drinken...

flessen!

addon.php

14:35 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (15)