08-02-09

Stokoud

vignes

Hoe oud kan een wijnstok  eigenlijk worden? Vanaf wanneer noemt men een wijnstok oud? En is oud per sé beter, of bestaat er zo iets als de ideale leeftijd? Deze vragen, die elke wino zich wel eens stelt, worden gedeeltelijk beantwoord door Jean Michel Comme  

JM Comme is wijnmaker bij Pontet Canet en laat op de wijnsite La passion du Vin geregeld zijn licht schijnen over alles wat met wijnmaken te maken heeft.
De vraag over de ouderdom van wijnstokken vindt hij zelf niet makkelijk te beantwoorden. Comme vergelijkt het leven van een wijnstok met dat van een mens. 

Tot 20-25 jaar is de mens op zoek. Vol energie die vooralsnog niet omgezet wordt in grootse daden. Zo ook de wijnstok. Die produceert wel al veel, maar de druiven zijn nog niet van hoge kwaliteit.
Vanaf de leeftijd van 30-40 jaar wordt de mens iets bezadigder, evenwichtiger, heeft hij enige richting in het leven gevonden. Hij denkt meer en beter na, heeft al
  behoorlijk wat ervaring, en in combinatie met zijn nog steeds aanwezige levenslust bereikt hij soms hoge toppen.
Ook de wijnstok is volgens JM Comme tussen zijn dertigste en veertigste levensjaar op het toppunt van zijn kunnen.
  Hij produceert geconcentreerde wijnen en er is nog weinig sprake van ziektes en mortaliteit. 
Voorbij de 50 jaar wordt het aandeel ervaring bij de mens steeds belangrijker. De fysieke krachten en het tempo nemen af, maar de kwaliteit van het werk verbetert nog gestaag (denk aan de ervaren ratten op de werkvloer). Ook dit loopt gelijk bij de wijnstok. Deze zal bij verder ouderen minder produceren, maar kwalitatief meer hoogstaande druiven voortbrengen.
En dan is het afwachten. Sommige stokken zullen, zoals sommige mensen, vroeg uitgeblust zijn en redelijk snel afsterven. Wanneer de wijnstok te lijden heeft gehad van ziektes en barre omstandigheden kan dit uiteraard, net zoals bij de mens, zijn levensduur verkorten.
Anderen blijven verbazend lang jong en halen 100 jaar en meer. Hier verdwijnt volgens mij even de parallel met de wijnstok. Onlangs zag ik la Esterella aan het werk in het rusthuis, maar, met alle respect, haar zangprestatie kon men bezwaarlijk beter noemen dan toen ze jonger was.
JM Comme spreekt over Jeanne Calmant, de Franse dame die de leeftijd van 122 jaar bereikte. Ook de wijnstok is hiertoe in staat en, in tegenstelling tot mensen van 100 jaar en meer zal hij een lage hoeveelheid kwalitatief hoogstaande vruchten voortbrengen. Maar die oudste wijnstokken hebben wel, net zoals hoogbejaarden, heel veel verzorging nodig. En dat is uiteraard duur. Vanaf hier wordt het afwegen voor de wijnbouwer of het resultaat de investeringen waard is.


De ware potentiele levensduur van de wijnstok kan men volgens Comme eigenlijk nog niet bepalen. Dit komt door de aanval van de phyloxera (druifluis) die op het einde van de 19
de eeuw zowat alle wijngaarden in Europa vernietigde. Ouder dan 130 jaar kan een Europese wijnstok dus in principe niet zijn, hoewel er heel wat wijnbouwers beweren dat ze wijnstokken bezitten die de plaag overleefd hebben (francs de pied). Hierover is JMC behoorlijk sceptisch. Hij vindt het opvallend dat de laatste tijd meer en meer wijnbouwers opdraven met de bewering dat zij nog pré-phyloxera-stokken staan hebben. Enigszins cynisch stelt hij zelfs dat hij, gezien het grote aanbod van zulke stokken, er zelfs zou beginnen aan twijfelen of de druifluis ooit bestaan heeft. Al contrario, bij Pontet Canet vindt men geregeld nog sporen van de druifluis, iets wat erop wijst dat deze exterminator zelfs nu nog niet is verdwenen uit de wijngaarden. Hoe zou het dan komen dat al die onaangetaste, niet op resistente stokken geënte planten, toch niet besmet raken, vraagt Comme zich af…

De gedreven wijnmaker bij Pontet Canet is als een vader voor zijn planten .
Zoals koppels bij het verstrijken van de tijd één worden in geest en gedachten, zo kweekt ook de vigneron een band met zijn wijnstokken. Hij verzorgt ze als zijn dierbaren, lijdt pijn als ze afzien, fleurt op als ze openbloeien.
En hij leeft in de hoop om samen gelukkig oud te worden…

 

22:46 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (45)

Commentaren

Inzicht Mooi stukje!
Verschaft wat inzicht in een anders inderdaad nogal subjectief iets : Vieilles Vignes, vaak gebruikt maar slechts zelden juist benoemd.

Gepost door: Carl | 08-02-09

Biezonder interessant, Vinejo!
't Doet me een beetje denken aan vorige zomer, toen we bij "fool on the hill" Patrick Maurel in Pic Saint Loup (zie elders op deze blog) springlevende carignans en oeillades zagen van 80 jaar en ouder. Het lijkt me dat de verzorging en de behandeling tout-court van druivenstokken ook veel bijdraagt tot de levensduur ervan.

Gepost door: PvdW | 09-02-09

@ Vinejo Vorige week donderdag nog eens een flesje Cote Montpezat cuvée compostelle (Cote de Castillon) opengedaan. Tot op vandaag elke dag een glaasje gedronken en 2 dingen geleerd: deze wijn heeft veel tijd en lucht nodig én het is een verdorie, lekkere, sappige wijn (met zeer mooie P/Q). Op dag 1 en 2 domineerde nog een beetje het animale/vegetale in de neus (een bepaalde geur/ smaak die ik maar niet kan thuis brengen, frustrerend...) en bleven de tannines nog lekker stevig plakken aan de tanden, gisteren en vandaag zijn de tannines zeer mooi geïntegreerd met het fruit en de zeer sappige zuren (het animale/vegetale is er ook nog maar iets meer op de achtergrond). Er zit nu nog een zeer klein bodempje in de fles, benieuwd of dit ook nog overleeft tot morgen...

Gepost door: NCO | 09-02-09

Uitwerpselen van stieren Ik denk dat JM terecht de opmerking maakt dat plots overal onge-ente stokken opduiken. Een uitloper van de bio-hype, die veelal moeilijk te controleren valt. Wel meen ik mij te herinneren dat de druifluis op bepaalde ondergrond (zand?) minder voorkomt en dat er daardoor bv in de Loire nog meer wortelechte stokken staan. Een van de volgende Clash of the Titans-proeverijen van Ikwilwijn gaat trouwens over wijn van onge-ente stokken.

Groeten,

Maarten.

Gepost door: Maarten | 09-02-09

Proficiat Hiervoor kom ik elke dag eens kijken op jou blog, voor die echte interessante verhalen, een zaligheid om te lezen. Ik zou zeggen doe zo voort, echt genieten. Telkens ik een stukje lees krijg ik zin in een goed glas wijn, en daar doen we het toch voor hé.

Gepost door: jeroen | 09-02-09

@ NCO Is dat de 2006 die je nu in Carrefour/GB vindt aan 9.95€ ?
@ Vinejo:
Bedankt alweer voor de interessante les. De theorie van de cursus sommelier moet je al niet meer leren: gewoon Vinejo's wijnblog volgen!

Gepost door: Bert | 09-02-09

Zeer interessant stukje over de levensloop van een wijnstok, laat ons inderdaad juist hopen dat echte oude wijnstokken een wat beter resultaat opleveren, dan onze dierbare La Esterella. Na deze wijnles duik ik nu terug mijn cursus in zie.

Gepost door: Michael | 09-02-09

@ Bert Nee, het ging over de 2005.

Gepost door: NCO | 10-02-09

@NCO Blij dat je m'n mening over deze wijn deelt. Hopelijk leest Dust dit mee... :-)

@Jeroen en co:
merci, you made my day!

Gepost door: vinejo | 10-02-09

oude wijnstokken momenteel is het "in" om te zeggen als wijnboer dat je oude stokken hebt. Ik volg hier ook volledig in en hier zit meestal goede kwaliteit achter.
Maar op een bepaald moment gaan die oude stokken toch ook hun geest geven. Hoe gaan deze wijnboeren dat opvangen? Grond bijkopen en daar jonge stokken zetten? Afgestorven stokken rooien en jonge in de plaats zetten tussen de oude rakkers?
Maar als je op een uniek terroir zit (bv Grand Cru bourgogne) kan je niet zomaar een stukje bijkopen... En de boel rooien zou toch een serieuze financiele impact hebben?

Gepost door: Venne | 10-02-09

Lafon Rochet ditmaal geen 2003,
mss. opnieuw voor de rappe,
of is het opnieuw Latour (à Pomerol),
à de primeurprijs van april 2006,
bij Colruyt kelderresten.

Gepost door: Tienne | 11-02-09

Lafon Ik heb gisteren eens gebeld om te zeggen dat ze me die doos dan aan 22.5 mochten leveren. Dat ging dus niet.
Maar als ik kan kiezen, 2003 à 22.5 of 2005 aan 31.5, dan weet ik het wel.

Gepost door: Barre | 11-02-09

@ Tienne Heb het ook gezien
Aanvankelijke score van RP was 91-93. Later herzien naar 90.

Gepost door: Bert | 11-02-09

@ Venne De oude stokken die zo goed als geen rendement meer geven ( of zieke stokken ) worden geleidelijk aan vervangen. Soms her en der eentje , soms zelfs één à twee volledige rijen. Een zichzelf respecterende wijnboer zal deze druiven apart vinifieren en er bijvoorbeeld een premier cru van maken. Clos de tart bottelt zo ( niet elk jaar ) zijn stokken jonger dan 25 jaar onder Morey st denis premier cru ' La Forge de Tart'.

Gepost door: KK | 11-02-09

Heeft hier iemand recente positieve ervaringen met wijn uit 1981, ik weet het dit was geen absoluut super wijnjaar maar omdat dit mijn geboortejaar is zou ik hier wel iets van willen drinken. Heb wel een paar flessen chateau margaux van dit jaar maar nog niet geproefd.

Gepost door: jeroen | 11-02-09

Sorry Jeroen, Nog nooit een '81 gedronken (tenzij misschien aan mijn 18, onwetend)...
maar mss vind je hier wat info:

Gepost door: vinejo | 11-02-09

@KK ok, ik kan volgen. Maar stel dat de gemiddelde leeftijd van de wijnstokken, na de druifluis, in oude topwijngaarden 70 jaar is. Elk jaar kan hij vernieuwen maar de rest wordt weer ouder. Teveel vernieuwen op korte tijd zou een te jonge wijngaard geven. Een gezond boerenverstand zegt me dat we op een bepaald moment toch weer met een gemiddeld jonge wijngaard zitten? Als ge vele hectaren hebt zal dat wel op te lossen zijn.
Ik zou wel eens willen weten hoe de topwijn producenten met beperkt aantal hectaren hiermee omgaan.

Gepost door: Venne | 11-02-09

@Venne Als ge het over topwijngaarden in Bourgogne of Bordeaux hebt ken ik weinig of geen domeinen die wijngaarden bezitten met stokken van een gemiddelde leeftijd van 70 jaar of meer. Ik denk dat de reden hiervoor is dat de wijnboer die zo'n uniek terroir bezit altijd al heeft vooruitgezien en geleidelijk aan stokken heeft vervangen zodat de gemiddelde leeftijd constant blijft of misschien lichtjes varieert. Hij zal zorgen dat de gemiddelde leeftijd altijd rond de 40 à 50 jaar zal schommelen om zo een ideale verhouding te behouden tussen rendement en kwaliteit. Als een groot aantal stokken door één of andere reden ziek worden en moeten worden gerooid hebben we natuurlijk een andere situatie. Maar ik denk dat het perfect mogelijk is om de gemiddelde leeftijd van de stokken in een wijngaard onder controle te houden.

Gepost door: KK | 12-02-09

@ KK en Venne Blijf nog maar rustig verder discussieren :-)- heel interessant!

Gepost door: NCO | 12-02-09

1981 Ja, ik heb eens Phélan Ségur gedronken van 1981, enkele jaren geleden. En die wijn was echt heerlijk, ondanks zijn ouderdom. Mijn oudste nonkel haalde hem op, en zei er bij dat de wijnen uit Saint Estèphe het beste bewaarden...

Ik heb ook nog enkele flessen Magdelaine 1981, maar die blijft daar liggen, aangezien de kracht er uit is. Het is wel een fijna wijn, maar we halen die pas naar boven als er iemand is die graag oude wijn drinkt...

Gepost door: Jean | 12-02-09

@ Jean Ik dronk enkele jaren geleden een Magdelaine uit 1982. Ook voor Saint-Emilion was dit natuurlijk een uitstekend jaar. We kregen een zijdezachte wijn, zeer fijn, zeer tertiair; een immens zachte persoonlijkheid die toch zeker zijn laatste levensjaren tegemoet ging.

Gepost door: Matten | 12-02-09

Aiaiai, Ik heb toch wat problemen met wat Comme hier verkondigt.

Waarom verkondigen verstandige en bekwame mensen als Comme soms zulke apodictische halve waarheden wanneer ze geïnterviewd worden? Comme weet toch evengoed als wij dat de levensduur van een stok niet alleen afhangt van hoe je hem verzorgt en welke ziektes hij doorworstelt. De belangrijkste factoren zitten niet in het fenotype van de stok, maar wel in het genotype en de interactie tussen het genotype en zijn omgeving. Dwz: ouderdom is erg afhankelijk van het druivenras. Bv. sommige clonen van Syrah, Cabernet Franc, Riesling, Primitivo, Casavecchia en Nebbiolo kunnen afgrijselijk oud worden. Dat zit hem gewoon in de genen. Ook het milieu is heel, heel belangrijk: bv. de Phylloxera-luis kan niet overleven in zandgronden.
't Is dus niet omdat zijn Cabernets en Merlot in zijn (dan nog wel lekker warme) kiezelgrond niet stokoud worden en niet bestand zijn tegen druifluis, dat dat elders niet kan.

"[i]Hoe zou het dan komen dat al die onaangetaste, niet op resistente stokken geënte planten, toch niet besmet raken, vraagt Comme zich af…[/i]"

Bv. Franc de pied Cabernet Franc uit de Loire in zandgrond heeft als vaneigens geen Phylloxera gezien. Die overleeft daar niet en de stokken kunnen dus best heel oud zijn (of ze nog renderen is wel een andere vraag en daar zal Comme vast wel gelijk in hebben).

Gepost door: Amaronese | 12-02-09

oeioeioei Ik zie niet in waar Comme een halve waarheid heeft verteld. Hij heeft inderdaad niet over het druivenras gesproken, maar het spreekt vanzelf denk ik dat hierin grote verschillen zitten.
Je schrijft dat oa nebiolo stokken 'afgrijselijk oud' worden. Hou oud is dat dan, en hoe kan jij dat bewijzen? Voor een ééndagsvlieg is twee dagen trouwens al afgrijselijk oud :-)
Comme, al jaren totaal bevlogen door wijnmaken, is zo nederig om te zeggen dat hij het ook niet goed weet.
Dat Phyloxera in zandgrond niet gedijt dat leerden we in de cursus ook. Chili zou daarom oa niet aangetast zijn (omringd door woestijn, oceaan, gebergte). Maar hoé zanderig moeten die gronden zijn om de druifluis volledig tegen te houden? Cabernet franc in zandgrond heeft 'als vaneigens' geen phyloxera gezien, schrijf je. Welk gebied is dat dan in de Loire dat volledig uit zandgrond bestaat en gespaard is gebleven van de phyloxera?
't Is maar een vraag hoor.

Gepost door: vinejo | 12-02-09

1981 (bis) Vorig jaar een Dutruch Grand Poujeaux 1981 gedronken. Was een wijn die eigenlijk zijn toppunt al voorbij was volgens mij, maar nog niet slecht geworden.
Uiteraard is er geen fruit meer in te bespeuren en ik denk dus dat het ideale moment om hem te drinken al gepasseerd was (een aantal jaarkes).

Dus drinken kan nog (zeker een Chateau Margaux), maar zou toch al dringend eens een fles testen, want veel beter zal hij waarschijnlijk niet meer worden

Schol !

Gepost door: Jan VG | 12-02-09

Eieiei :-p

Ik ga niks bewijzen hoor, ik wil alleen maar zeggen dat ik dat afgunstig gepraat over 'hoe kan dat dan, prephylloxera-stokken' meer dan beu ben. Iemand als Comme zou het MOETEN weten. Als wij het al weten, dan zou je dat toch minstens van iemand als Comme mogen verwachten, niet? Anderzijds maak ik ook de bedenking dat heel wat mensen niet over die achtergrondkennis beschikken en dus wat Comme verkondigt als 'waarheid' aannemen en bijgevolg zowat elke boer die beweert dat hij pre-phylloxerastokken bezit wantrouwen of als een leugenaar afdoen (waarmee ik niet wil zeggen dat ongeënte stokken/pre-phylloxerastokken ook dadelijk beter wijn opleveren). Ik verwijt de man gewoon gevoel voor nuance in zijn spreken. Je schrijft trouwens zelf dat hij hierover [u]behoorlijk sceptisch[/u] is. Dat lijkt niet zo genuanceerd. Van heel wat mensen hoef en mag je zoiets niet verwachten, maar van iemand als Comme wel. Dat is mijn punt.


Ik bewijs niets, maar ik antwoord wel op je vragen:

[b]1)[/b] Nebbiolo, hoe oud? Ik heb zelf bloeiende ranken van 138 jaar oude stokken in mijn handen gehad, nog wel in Ghemme, één van de meest onherbergzame wijnstreken die ik ken. Die wijnboer (één van de vele Tizziano's van de streek. De man heette Beppo) kan natuurlijk uit zijn botten gekletst hebben :-D , maar om de één of andere reden had ik wel een beetje vertrouwen in die mens. Hij vond het niet nodig bv. overal zijn [i]mening[/i] over te verkondigen. Als hij iets niet wist zij hij dat ook (bv. ik vroeg hem of de Gatinara/Ghemme-cloon anders was als de Lampia, Michet & Rosé-clonen die nu in Barolo gebruikt worden. Dat wist hij gewoonweg niet. Nochthans iets waar heel wat wijnboeren onmiddellijk een antwoord op zouden hebben. Je kent dat wel: authenticiteit, typiciteit, ... dus anders). Stokoud dus, zelfs voor de eendagsvliegen die wij zijn ;-) ... en eh, de wijn was echt wel geen Florence Foster Jenkins hoor, hij was GEWELDIG. En nu al twee jaar op. Jammer genoeg is de wijnboer overleden en zijn de wijngaarden gerooid voor meer dan de helft, de rest wordt verkocht aan een grote wijnboer, Luigi Dessilani ... grrrr, door zijn schoonzoon, een stuk Genuaans nozem in een maatpak en BMW. Ik dacht dat ik een Kermit Lynch-déjà-vu had.

[b]2)[/b] Casavecchia: druif herontdekt in de jaren '20 van de vorige eeuw. Eerst door de ontdekking van een wijnstok met een diameter van 1 meter. Een doorsnede ervan is nog altijd te zien in het Reggia di Caserta, een museum over o.a. wijn in Caserta: ik telde uit curiositeit de ringetjes - ik geloofde het ook niet -, kon de tel niet houden, maar ben er zeker van dat het minstens 140 ringetjes waren ... . Andere stokken overleefden (zonder onderhoud), verwaarloosd in het Campaanse hinterland de oïdium-plaag in de vroege helft van de 19de eeuw en de daaropvolgende phylloxera-plaag. Deze stokken waren dus zeker meer dan 80 jaar oud. Wat meer is, toen de stokken in het begin van de jaren '90 naar hun DNA onderzocht werden, bleek dat een groot gedeelte van de stalen afkomstig was van stokken die in de jaren '20 al geïdentificeerd waren als Casavecchia ... .

[b]3)[/b] De Zibbibo-stokken in de Kamma-wijngaarden van Donnafugata: in 2000 kocht dit huis een paar verwaarloosde stukken Zibbibo aan in Pantelleria. De eerste oogst - van 2000 nog - was merkwaardig geconcentreerd, rijk en anders dan men verwacht had. Onderzoek van stalen van de stokken aan de universiteit van Piacenza bracht de oorzaak aan het licht: ongeënte stokken, in zanderige grond met een leeftijd van gemiddeld 100 jaar ... .

Er zijn zo nog wat voorbeelden. Maar nogmaals, of het rendement en de kwaliteit van zulke stokken nog interessant is, weet ik niet en ik ben ervan overtuigd dat de [i]Jean-Mi[/i] daar wel een sterk punt heeft.


Jij hebt blijkbaar dezelfde wijncursus gehad als ik ... :-D . En ik moet zeggen: ik heb ook nooit echt geloofd in dat 'phylloxera overleeft niet in zand'-cliché, dat ik van tevoren al kende en dat weer eens in die cursus opdook. Ik weet hoe die luizen in elkaar steken en eh ... ik kan u verzekeren, dat is gene kattenpis, die beesten. Hun ingekapseld tussenstadium stelt hen in staat van wel heel veel te overleven. Dus ik geloofde niet dat zandgrond daar wat aan kon doen. Ik ben het uiteindelijk gaan uitzoeken omdat ik er wat over wilde schrijven, maar daar is het nooit van gekomen.

Resultaat:

[b]1)[/b] Phylloxera overleeft niet, absoluut niet in vulkanische ondergrond. Waarom? Niemand die het weet, maar alleszins speelt de droogte en de zwavel in de ondergrond hier een grote rol (voorkomt ook ander pesten). Beste voorbeeld zijn de Assyrtiko's van Santorini: de enige Europese stokken die Phylloxera-bestendig zouden zijn, zo zegt de overlevering, maar die nemen we best met een korrel zout. Veel waarschijnlijker is het een samenspel van de vulkanische ondergrond van het eiland en de typische verharde buitenzijde van de wortels die het 'm doet.

[b]2)[/b] Phylloxera overleeft wel in zanderige ondergrond zonder meer, maar de verspreiding wordt wel heel sterk vertraagd. Hoe homogener de zandgrond, hoe meer de verspreiding vertraagd wordt. Komen daar nog eens andere behulpzame factoren bij, dan komt Phylloxera NIET voor. Bv.: de Vins de Sables van Listel in de Bouchées du Rhône (Vin de Pays des Sables du Golfe de Lion), de Bosco Eliceo DOC in Emiglia-Romagna (Ravenna, Ferrara) vnl. van Fortana gemaakt, de wijnen van de Grote Hongaarse Laagvlakte of de wijnen van Colares in Portugal. De meeste van deze wijnen zijn afkomstig van homogene zandgronden (meestal van marine origine, behalve in de Grote Hongaarse Laagvlakte: meer alluviaal), d.w.z. zandgrond waarvan de zanderigheid (t.o.v. grind of slib) een verhouding van 80% bedraagt met korrelgroottes die variëren tussen 63µm en 2mm. In al deze streken wordt die zandgrond ook erg droog gehouden door aanhoudende wind en vlakke zon (continentaal mesoklimaat). Ook de mineraliteit speelt een heel belangrijke rol (zie verder). In zandgronden met vergelijkbare condities in Bourgeuil, Saint-Nicolas de Bourgeuil en Chinon vind je ook nog wijngaarden terug met franc de pieds (deze zijn wel niet noodzakelijk pre-phylloxera, ze zijn dikwijls veel jonger). Ongeveer dezelfde ondergrond en enorm veel onderhoudswerk om de stokken gezond te houden, maken dat ook hier ongeënte stokken (vooral van Cab Franc) kunnen groeien (bv. Varennes du Grand Clos Franc de Pied van Joguet, Cabernet Franc de Pied van Pierre en Cathérine Breton, ...).

[b]3)[/b] Hoe komt het dat druifluis hier niet fatsoenlijk overleeft of het heel moeilijk heeft om te overleven?
a) Ik begin maar met een hydrografisch gegeven waarvan ik zelf denk dat het belangrijk is, maar niet zeker weet of het echt effectief is: homogene zandgrond bevat veel minder luchtbelletjes dan bv. klei of leem. Als het waterniveau dus stijgt in de tussenseizoenen blijft er minder lucht in grotere volumes aanwezig in de bodem: druifluizen die al uit hun kapsels zijn verzuipen gewoon. Wortels kunnen tot op zekere hoogte nog opgesloste zuurstof uit water halen, maar druifluizen kunnen dat niet :-).
b) Nogal zeker: zandgrond buffert temperatuursverschillen niet zo goed. Dat betekent dus dat maar een klein gedeelte druivenrassen er goed in gedijen. Voor de druifluis betekent het dat elke niet-ingekapselde luis of elke ingekapselde luis die gewoon dikke pech heeft naar de pieren gaat.
c) Echt zeker: zandgrond en zeker homogene zandgrond plakt weinig als hij vochtig is en barst niet als hij droog is. Dat betekent dat wanneer de grond droogt hij niet van de kleine, zachte haarworteltjes en kleine tussenworteltjes wegbarst en daar kan druifluis niet goed mee leven: de beestjes hebben plaats nodig om zich van de ene naar de andere wortel te begeven en dat geven de dicht tegen de wortel aanblijvende zandkorreltjes haar niet.
d) Heel zeker: in homogene zandgrond (die dus echt arm is) gaan wortels heel diep op zoek naar voedingstoffen. Zo diep dat de haarworteltjes nog net genoeg zuurstof hebben, maar dat de het zuurstofgehalte te gering is voor druifluis om te overleven.
d) Het laatste en waarschijnlijk belangrijkste: in sterk siliciumhoudende zandgrond zijn stokken altijd veel meer bestand tegen druifluis omdat ze Si opnemen uit de bodem. Die zorgt niet alleen voor een versteviging van de buitenzijde van de wortels, zodat de druifluis zich er maar met heel veel moeite kan door boren, maar die zorgt er ook voor dat er mycorrhiza onstaan rond de worteltjes. Dat zijn kleine symbiotische complexen tussen de haarworteltjes en schimmels in de grond. Die zorgen ervoor dat de wortels veel meer mineralen en voedingstoffen opnemen, zodat de plant veel gezonder en sterker is en dus minder snel ten prooi valt aan ziektes of parasieten. Daarnaast leggen ze blijkbaar ook een film rond de wortels die de druifluis niet echt appetijtelijk vindt ... . Gevolg: druifluis kan wel in de bodem voorkomen, maar zal heel, heel weinig schade aanrichten en zelfs zelden niet recupereerbare schade voor gezonde en sterke stokken (natuurlijk hoe ouder, hoe meer de kans bestaat dat de stok eraan ten prooi valt als hij al niet van iets anders bezweken is).


Voilà, u vroeg, wij draaiden ... ;-)
Hopelijk is 't interessant.

Gepost door: Amaronese | 12-02-09

Btw Als ik iemand anders verwijt ongenuanceerd te spreken, dan moet ik mijzelf ook excuseren voor de rethorische overdrijving dat [i]Cab Franc in sommige Loire-streken [b]vaneigens geen[/b] phylloxera[/i] gezien heeft ...

Gepost door: Hij die zich nederig op de borst klopt | 12-02-09

Betoog Daar is die Modrikamen weer!!

Gepost door: Fortis | 12-02-09

O, maar dan toch een Modrikamen die hier geen geld mee verdient bij gebrek aan aandelen in franc de pied-domeinen ...

Gepost door: Een brave huisvader | 12-02-09

@ De brave Huisvader Ik denk dat u met uw aandelen ook niet al te veel geld zal verdiend hebben de laatste maanden of vergis ik mij :-)

Gepost door: Carl | 12-02-09

@Carl Dat hebt u jammer genoeg bij het rechte eind. Gelukkig had ik nog veel Pontet-Canet in de kelder, die heb ik dan maar snel verkocht voor ook de wijnprijzen instortten ... ;-)

Gepost door: Een brave huisvader | 12-02-09

@Amaronese (hij die zich nederig..) Je bent blijkbaar ook emotioneel intelligent. Dat woordje vaneigens was nu net hetgeen me in je betoog wat had gestoord. Plus het feit dat Comme nooit ontkend heeft dat er nog prephyloxerastokken bestaan, hij heeft enkel bedenkingen bij het huidige overaanbod (de biohype zoals Maarten terecht opmerkte)
Verder : Geen idee hoe je dit allemaal weet en kan onthouden (dacht niet dat je geoloog was) maar thx voor de interessante les bodemkunde ;-)

Gepost door: vinejo | 12-02-09

Die link was nog van een vorige reactie

Gepost door: vinejo | 12-02-09

@Vinejo Daar had je gelijk in. Het was meer de overtuiging die hier sprak.
Comme ontkent inderdaad niet dat pre-phylloxerastokken bestaan, maar zijn oorspronkelijke, zeer cynische formulering in het Frans (puike vertaling trouwens!) laat weinig twijfel bestaan over hoe hij er over denkt. Ik begin meestal ook al spontaan te puffen als er weer eens één is die pre-phylloxerastokken beweert te bezitten, maar ik ben er me langs de andere kant echt van bewust dat ze welk degelijk bestaan en wel meer dan we gedacht hadden. 'Pre-phylloxera' is een politiek opgeladen concept geworden in het wijndiscours, aan beide kanten, biohypeaanhanger of niet (mocht je nog twijfelen: ik ben aanhanger van wat er in de fles zit, voor de rest van niks).
Btw: ik heb de indruk dat men franc de pieds en pre-phylloxerastokken dikwijls gelijkstelt. Onterecht dus. Een franc de pied kan evengoed eergisteren aangeplant zijn ... .

Gepost door: Een brave huisvader | 12-02-09

@Jan VG Dutruch-Grand-Poujeaux: 1981 is misschien wel wat heel lang gewacht, maar het is inderdaad echt geen slecht domein. Zeker voor de prijs niet. Ik proefde onlangs nog kort achter elkaar 2003 (tuurlijk zeer warm en rijp, maar geen onrijpe tannines), 2005 (gesloten, maar veel materie en gebalde structuur) en 2006 (elegant, sappig en fris) en moet zeggen dat ik meer dan tevreden was. Hij heeft zelden de (soms wat overdreven) concentratie van zijn grotere broertjes uit de streek, maar is eerder nogal klassiek, fris en fijn. Geen straffe bewaarwijn, maar na een jaartje of drie dikwijls echt lekker: fleske altijd te snel leeg.

Gepost door: Amaronese | 12-02-09

@amaronese en daarmee is je 'brave huisvader' nickname ook ontmaskerd (lol) ;-)

Gepost door: vinejo | 12-02-09

LOL, inderdaad Vinejo een tapsus van Amaronese... Dat zou mij nooit gebeuren, hoor!

Gepost door: Fortis | 12-02-09

tapsus goed gevonden: -)
Maakt me nu wel nieuwsgierig wie je bent natuurlijk...

Gepost door: vinejo | 12-02-09

@Amaronese Ik vind het wel grof dat je hier ongegeneerd pure leugens zit te vertellen! Je bent geen huisvader en zeker niet braaf ;-)

Chapeau voor het discours.

Maarten.

PS @Vinejo: Gezien dat onze blog een nieuw (hopelijk definitief) onderkomen gevonden heeft?

Gepost door: Maarten | 12-02-09

@All Tja, dat was geheel de bedoeling natuurlijk ... ;-)
Idd, tapsus, goed gevonden ... maar ik denk dat we Fortis niet ver moeten gaan zoeken. Er is er zo één die graag advocaat speelt en zo ...

Gepost door: Amaronese | 12-02-09

@ allen al goe gezope precies :-)
Chateau Bibian 2001 opengedaan, smaakt schitterend met speculoos van aerts in sombeke...

Gepost door: Venne | 12-02-09

To the point Aan de verzamelde vitologische specialisten: er brandt me één vraag op de lippen.
Ik heb altijd gedacht dat de onderstok gewoon een doorgeefluik was van voedingsstoffen en water tussen de wortels en de vruchtdragende plant. Met andere woorden: dat de onderstok geen invloed heeft op de aromatische of smaakkenmerken van de druif.
Is dat dan niet zo?
Als dat wel zo is (dus als er effectief geen invoed is - ja sorry het is al laat en ik ben moe) dan versta ik niet om welke reden wijnbouwers kunnen/willen uitpakken met hun stokken zonder resistente onderstam.
Ik ben bijna zeker dat Ama me daar een schitterend antwoord kan op bezorgen ;-)
(chapeau trouwens voor de hele discussie hier - ik meng me dezer dagen ook wel eens in discussies op een VB-forum, en daar is niveau, euh... van een heel ander niveau.)
PS Vanavond op De Wijnzolder Jura "gedaan". Ik ben nu nog aan een kletske vin jaune bezig. Zoudt ge geloven dat ik een gelukkige mens ben?

Gepost door: PvdW | 13-02-09

@PvdW De ongeënte stokken zouden meer suiker naar de wortel laten gaan, zonder de wijnen meer finesse en puurheid hebben en minder zwaar zijn (alcoholisch dan), althans dat is wat men beweert na een vergelijking van Clos Guillot (Bernard Baudry) (geënt en ongeënt). Google hier eens naar en dan zal je een meer uitvoerige informatie vinden. Persoonlijk zou ik het niet kunnen zeggen.

Gepost door: Johan | 13-02-09

@PvdW Nu geen tijd. Leg het wel uit wanneer we mekaar zien. Is heel complexe materie waarvan plantenfysiologie en botanie nog altijd niet het fijne van weten.

Gepost door: Amaronese | 13-02-09

@PvdW - follow-up http://www.peterliem.com/2008/11/ungrafted-vines-its-not-size-that.html

Dit is wat ik bedoelde.

Gepost door: Johan | 13-02-09

@Maarten Goed dat je het zegt, heb (eindelijk) het adres veranderd.

Gepost door: vinejo | 13-02-09

De commentaren zijn gesloten.