11-10-07

Nuchtere terugblik

Onze respectievelijke katten ruifden ons na vanuit de goot. Het leek wel alsof ze een vermoeden hadden dat er verse katers in de maak waren.
Gezwind en met een lever vol goesting fietsten Petrus67 en ik richting Brunelloland. We hadden het over koetjes en kalfjes, katjes en kolfjes en, zoals het twee oude wijven past, over de verschrikkelijke zomer van
2007. De eindeloze terrasavondjes waar we gedurende de lange grijze winter telkens naar uitkijken hadden we node moeten missen.
Maar het zweet dat op onze hoofden parelde bij aankomst ten huize
Brunello was de voorbode van een perfecte inhaaloperatie. De avond van acht september stilde onze terrasjeshonger en maakte onze zomer goed.
Het thema was kelderresten, maar we begonnen met een horsconcourske.

Een bijzonder frisse, houtgelagerde witte wijn, waar de boter- en getoaste toetsen heel mooi verweven waren met het ruim aanwezige fruit ( perzik) en de mooie zuren. Ik was redelijk overtuigd dat we hier te maken hadden met een perfect gemaakte chardonnay. Ja, ja de klassieke witte druiven beginnen we goed te herkennen, meneer!
Er zat geen druppel chardonnaysap in. Straffer nog, ik had deze wijn ooit al gedronken bij een degustatie in het salon van de heer Thienpont, lid van de gerenommeerde Belgische wijnbouwersfamilie die voor dit heerlijke glas
Les Charmes Godard, Cotes de Francs 2005 verantwoordelijk is. 

De toon was gezet, dit werd een verrassend genietavondje eerste klas.
We begonnen bescheiden aan de rode wijnen met een
Chateau Morin, St Estephe 1998. Een baksteenrode kleur, nog geen bruine tinten. Aardbeien in de neus, lichte neiging naar bos en champignons. De smaak was zeer zacht met op het einde nog prominente maar versmolten tannines. Een wijn die volgens het proefpannel toch niet te lang meer mocht liggen, en zo geschiedde, we dronken de ganse fles die avond leeg.

Er volgde een Margaux uit hetzelfde jaar, Chateau Labégorce. We noteerden hier een zeer fijne, complexe maar fluwelen geur met fruit op z’n Winterslags. Rood en zwart dus.
In de mond een mooie structuur met behoorlijk wat zuren die de wijn frisheid geven. Toch vond men deze wijn op dronk, vooral uit vrees dat bij verder ouderen deze wijn zou verworden tot een sap vergelijkbaar met een Vlaams Belang maatschappij: enkel de zuren zouden overblijven.

De volgende wijn kreeg de titel ‘ Best gekurkte wijn van de avond’.
Inderdaad, de
Chateau Guadet St Julien 1997, eigenaardig genoeg een  St Emilion, had de eerste drie seconden een lichte kurksmaak maar vertoonde nog genoeg body om zijn andere eigenschappen tussen de TCAmoleculen door naar onze smaakpapillen te wurmen. Na het kurkvoorspel hadden we op die manier nog een verrassend lange en harmonieus verouderde St Emilion in de mond. Gerten vond het gepast om hier een aangepaste versie van een Churchill anekdote in de groep te gooien: “Een vrouw zei ooit tegen Churchill: Mocht ik uw vrouw zijn, ik deed vergif in uw wijn.
Churchill antwoordde: Mocht ik uw man zijn, ik dronk hem op.”

Toen iedereen bekomen was van de slappe lach, schonk Brunello allesbehalve slappe kost.
Een
Chateau Bellegrave, Haut Médoc GCC, 1997.
Ofwel is Brunello z’n kelder zó goed dat de wijnen die erin rusten quasi niét evolueren, ofwel is 1997 dan toch het meest onderschatte wijnjaar uit de geschiedenis. Een zeer mooie, evenwichtige Bordeaux waarvan St Canarus vond dat hij zeer veel ‘stofatie’ bezat. Of dit te maken had met het feit dat laatstgenoemde de hele dag was bezig geweest met schuren en kappen tijdens z’n verbouwingswerken? Dit blijft een open vraag waarvan het antwoord ons niet relevant genoeg lijkt om er lang bij stil te staan.

Snel over naar de volgende wijn,  La Tour Carnet, Haut Médoc GCC 1998  Een wijn uit de tijd vóór Bernard Magrez, en dat merkte je door z’n gebrek aan concentratie. Iemand maakte  volgende opmerking: “Eigen braaksel, is dat een faciliteitengemeente?” Of dit met de wijn te maken had kan ik me niet meer herinneren...

Een wijn van 19 jaar oud ontkurken doe je niet elke dag. We hebben jammer genoeg—gelukkig maar ( schrappen wat niet past ) nog niet de leeftijd van wijnliefhebbers die veel flessen uit de 80erjaren bezitten. Vandaag hadden we echter het voorrecht de laatste momenten van een Chateau Corbin uit 1988 te mogen meemaken.
We proefden een ultiem zacht geheel, met aroma’ s van cacao, chocolade, truffel, humus, onderhout. Iemand zei, dit is waarschijnlijk eind jaren 80, ik kan mij niet voorstellen dat dit een St Emilion is. Gerten antwoordde:’ Neen hé, want dat bestaat nog niet zo lang !’
Wij waren ondertussen in een toestand dat we dit allen heel erg grappig vonden.

De rode wijnprocessie eindigde met een piepjonge Chateau Talbot, St Julien 2001. In de neus luxueus hout en bakboter, lang en vol in de mond, zwart fruit en ondanks de dropstop onderscheidden we toch...wat drop. Nog wat hoekig en licht bitter op ’t eind maar met een zeer lange afdronk. In tegenstelling tot de vorige wijnen, veelbelovend.

De afsluiter was Chateau Rieussec, Sauternes 1974. Dit konden we afleiden dankzij de door Brunello’ s schoonvader minutieus bijgehouden factuurtjes, want het jaartal stond NIET op het etiket. Blijkbaar was 1974 in Sauternes zó abominabel dat vele domeinen wijn maakten zonder vermelding van het oogstjaar.
De wijn vertoonde nochtans wel tekenen van botritys maar...dan OP de fles( zie foto). IN de fles was het heel wat minder. Een mooi goudgele kleur, maar een licht chemische neus ( de chemici onder ons ontkenden dit nochtans). In de mond vond ik hem vrij plat en hij vertoonde een dramatisch gebrek aan zuren en complexiteit. Ik spreek hier even voor mezelf ( en enkele anderen) want de meningen over deze wijn waren verdeeld. De vraag werd gesteld, mocht je een volle fles witte mogen kiezen voor welke zou je gaan, de eerste of de laatste? Enkele leden (wellicht onder invloed ) kozen voor de cijferloze Sauternes, ik twijfelde geen moment aan de Charmes Godard 2005.

Plots kwam een clublid nog één maal heel nuchter uit de hoek. Wat een interessante proeverij! Hij had plots het gemeenschappelijke kenmerk tussen de gedronken wijnen ontdekt!
Allen waren we heel benieuwd naar wat we deze avond hadden geleerd en luisterden we aandachtig wat volgens hem de flessen duidelijk bond.

Gerten
poneerde met overtuiging en met een  wetenschappelijk verantwoorde blik de volgende stelling:
Vrienden, dít is het gemeenschappelijke kenmerk van deze flessen:

"Ze zijn allen leeg!"

RIEUSSEC 1974

20:07 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (18)

Commentaren

1997 en bilitis Die 1997 toch ! eerst de onnozelaar uithangen en dan achteraf toch goed blijken te zijn: mooi zo...dood aan de speculanten !
Mooie foto trouwens, die flou doet me wat denken aan bilitis (en nu moet ge al een respectabele leeftijd hebben om dit te begrijpen...en zussen)

Gepost door: Rick | 11-10-07

Bilitis en 1997 Gelukkig heb ik ook nog wat 97 in de kelder liggen. Perfect op dronk nu en aan 1/3 van de prijs!
Bilitis doet me denken aan een dubbel LP die ergens in mijn platencollectie zit. In de binnenhoes hangen twee blote zweedsachtige madammen in de bomen. Of ze Rieussec aan het drinken waren kan ik me niet herinneren?

Gepost door: Venne | 12-10-07

Wat is me dat bilitis? Ik hoop Venne dat die Madammen er niet even beschimmeld uit zien als die fles hier (mooie foto btw) ... .

Gepost door: Amaronese | 12-10-07

niet in de boekskes Bilitis is een film die in 1977 voor bijzonder veel ophef zorgde omwille van de erotische scènes die regisseur David Hamilton er toonde. De wat jongere rukkers die deze blog bezoeken zullen de film misschien niet kennen, maar herkennen ongetwijfeld het kenwijsje van de film. De kunstfotograaf Hamilton maakte zijn handelsmerk van foto's van blote madammen (jonge meisjes eigenlijk) door een lens vol vaseline. Klein roddeltje dat wellicht nog niet in de boekskes gestaan heeft: de dochter van de betreurde acteur Nolle Versyp was ooit (en misschien nog?) de vriendin van deze in 1933 geboren fotograaf. En ook zo profileerde hij zich als de oude bok die nog wel een groen blaadje lust.

Gepost door: PvdW | 12-10-07

Die blog begint hier trouwens meer en meer te lijken op een verzamelplek van nostalgische soft-porno. Wedden dat straks BB opduikt (of kennen jullie die ook niet meer?)

Gepost door: PvdW | 12-10-07

Trouwens dat kenwijsje hoort u hier:

Gepost door: PvdW | 12-10-07

Nostalgische pornosite... mijn leescijfers kunnen er alleen maar wel bij varen.
Bij deze, dank aan Rick om dit even op te halen. Dat van die zussen klopt ook. Mijn zus had 2 Bilitisposters op haar kamer hangen.
Die ik dan weer af en toe stiekem ging bekijken...

Gepost door: vinejo | 12-10-07

op spraak Ik geloof dat ouwe David eigenlijk min of meer in opspraak gekomen is de laatste tijd wegens het bokken- en vooral het jonge blaadjesverhaal. En dat van die vaseline is niet zeker he PVDW, want hij heeft zijn 'geheim' nooit verklapt dacht ik..
Oh en euh.. "onze katten ruifden ons na" HEEEL mooie beeldspraak Vinejo !!

Gepost door: Aardvarksken | 12-10-07

Jongens ... Bilitis? Police? Posters? het is echt wel de week van de nostalgie, wat voel ik me plots oud ;-) Even vergeten ... mannen hebben daar geen last van, ze (sommige) worden net als wijn beter (mooier) met de jaren.

Gepost door: food fan | 12-10-07

@vinejo Hey master,
wanneer komt het vervolg van mijn verjaardagsdegustatie. De man die op deze avond ook aanwezig was zit hier momenteel tegenover mij en wil het vervolg wel eens weten?
Nu aan het genieten van australische kanonnen: Brothers in Arms 98 en Fox creek JSM 99.
Effe gene bordeaux maar o zo goed!!!!

Gepost door: Venne | 13-10-07

Venne, Is dat de shiraz-cabernet van Brothers in Arms? Ik dronk deze ooit op restaurant in Duitsland en vond hem echt zeer goed. Enig idee waar deze te verkrijgen is in onze contreien?

Groeten,

Maarten.

Gepost door: Maarten | 14-10-07

B I Arms Hallo Maarten, het is de 100% shiraz. Vroeger had Ad Bibendum deze in Gamma. Ze kregen geen exclusiviteit meer voor deze wijnen dus hebben ze deze niet meer in gamma. Importeur voor Belgie is Gusto World in Alleur. Je kan hem bv vinden bij Vinas in Peer (€29). Je kan bij Gusto World vragen in welke wijnhandel bij u in de buurt je Brothers In Arms kan vinden.

Gepost door: Venne | 14-10-07

Tsk Ge zijt weer goed bezig Venne. Waneer kom je eens af naar Sint-Truiden. Ik heb nog altijd wat van Pikes liggen dat we eens moeten opentrekken. Btw, die '98, is die nog ergens te vinden. Dat was een verdomd memorabele fles.

@PvdW
Merci voor de duiding. Voel ik me weer minder een '70-nitwit.

@Vinejo
Wanneer passeert de Pin-upclub de revu? We gaan hiereens verzoeknummertjes placeren!

Gepost door: Amaronese | 15-10-07

Colruyt Ik zie de Charmes-Godart Cotes de Francs in de publiciteit van Colruyt, 2006 aan 16,45 euro.
Kijken jullie ook eens, en verklaar eens voor mij: bij de beschrijving van Les Boudalles 2006 CdVentoux staat: "Let ook op de subtiele toetsen van NATRIUMNITRAAT en viooltjes." ¿Que? Hoe ruikt dat? Proef je dat? Is dat niet dat produkt dat men niet aan gehakt mag toevoegen om de kleur mooi te houden?

Gepost door: Marc | 15-10-07

@Venne Vervolg komt eraan, jammer genoeg vertonen mijn notities hier en daar wat gaten...ben zelfs de naam vergeten van die toffe ket die erbij was...

@Amaro: Pin up club--Fransken heeft jammer genoeg de uitzendrechten gekocht.

@Marc : Charmes is dus niet goedkoop maar wel een schitterende wijn.
En dat natriumnitraat is idd heel vreemd, hopelijk ruikt de wijn niet naar gehakt. En al even vreemd zijn die viooltjes. Weet jij hoe een stradivarius ruikt??

Gepost door: vinejo | 16-10-07

NaNO3 subtiele toetsen van Natriumnitraat? Het zou me verbazen. Natriumnitraat wordt door de man in de straat ook wel eens gewoon "mest" genoemd. Vooral zeevogels scheid(t)en nogal deftige hoeveelheden NaNO3 af dankzij het eten van vis. Ik weet niet of je al eens een pamper hebt geroken van een peuter die bij de onthaalmoeder of in de creche vis heeft gegeten.... in elk geval wilt je dit fijne aroma niet associëren met een goei glas wijn.. NaNO3 wordt ook kunstmatig gemaakt in de chemische industrie; veel kans dat de zak kunstmest (NPK) die je jaarlijks over je graszoden uitkapt NaNO3 bevat..
Het bewaarmiddel dat je bedoelt is natrium-, kalium- of calciumsulfiet, het zwavelzout dat verkleuring en bacteriële of schimmelactiviteit tegengaat (en ook wijdverspreid in de wijnbouw wordt gebruikt). Ik heb eens ergens gelezen dat (teveel) sulfiet een stimulerende invloed heeft op het katergevoel.. Vandaar de term koppijnwijn... of bucht van Dunaldy.

Gepost door: Aardvarksken | 16-10-07

Stradivarius Naar potloodpunt?

(zie link)

Maarten.

Gepost door: Maarten | 16-10-07

@amaronese Naar sin trui kom ik graag eens af!! Meestal zit ik daar in het voetbal stadium van de kanaries maar het station is daar niet zo ver vanaf hé? Ik heb nog wel ne 98 voor U van BIA alhoewel de stock aan het slinken is..... :-( Gezien ze daar maar een 500 kistjes van gemaakt hebben gaan we die niet zo vlug terugvinden in den Belgique? :-)
Kaliumchloraat ken ik wel:-). doe daar nog wat geaobsorbeerde koolstof bij en wa zwavel....

Gepost door: Venne | 16-10-07

De commentaren zijn gesloten.