31-07-07

Ducru Beaucaillou, Trotanoy en co

Wijn- enthousiasteling Bert
had een (héél) leuk idee en brengt er voor ons verslag van uit, waarvoor dank!

Zo’n vijf weken geleden organiseerde ik nog eens een proeverijtje bij me thuis.

Een voltreffer, zo bleek. Gasten waren wijnkompanen Gerten en Vinejo. 

Als eerste wijn schonk Vinejo een Côtes de Castillon: Château d’Aiguilhe Querre 2000.

Vinejo was na de aankoop van de fles in eerste instantie ontgoocheld daar hij dacht Château d’Aiguilhe te hebben aangekocht (2000 – Parker 90). Château d’Aiguilhe is in handen van de familie Von Neippergh, onder andere ook eigenaar van de ons beter bekende Canon la Gaffelière, Saint-Emilion GCC.

Deze Château d’Aiguilhe Querre 2000 echter, is géén tweede wijn van dit chäteau, maar een volwaardige eerste wijn op zich, eigendom van Emmanuel Querre. De wijnranken (80% Merlot en 20% Cabernet Franc) bevinden zich op een perceeltje van 2.4ha en brengen jaarlijks zo’n 8000 flessen van deze wijn voort. Een micro-cuvée als het ware.

De 2000 kreeg een 88 van Parker ( a ‘sleeper of the vintage’ ) en dit bleek zeker geen onderwaardering, wel integendeel.

In de neus smeulend hout (18 maanden rijping op eiken vaten) maar gelukkig gecovered door zwart fruit, provençaalse kruiden op de BBQ en boschampignons, in tweede instantie ook rijpe kers en rozijn.

Een zachte aanzet in de mond met nog wat hardere houttoetsen die milderen na een tijdje ademen, rook en stevige tannines. Mooie zuren op het eind. Wij lauwerden deze d’Aiguilhe Querre met een unanieme 90.

 

Bij de tweede wijn liet Vinejo even zijn reukorgaan boven het glas met daarin de tweede wijn zweven, nipte een ml en wist meteen te zeggen: “Ha, mijn fles (zie boven) is Frans en de fles van Bert is Spaans.”

En gelijk had hij, want ik schonk een Paciencia 2003 (Spaanse Toro, 100% tempranillo – tinta de toro), met toch een Franse tint: eigenaar is Bernard Magrez van Château La Tour Carnet en Pape Clément en maar liefst 33 andere châteaus en/of domeinen. Intussen is deze Bordeaux-ster zelfs een joint venture gestart met een Japanse wijnmaker, Yuji Aruga van Katsunuma Winery.

Een volle, florale geur met toetsen van ceder en vanille en zelfs selder (ref. Gerten)

Een enorm tanninerijke, volle en geconcentreerde knabbelwijn met toch een geraffineerde finesse (niet te bruut) in de mond. Even kan een streep alcohol zich manifesteren, wat niet ongewoon lijkt met een alcoholgehalte van 15% (!).

Deze wijn is vooral nog jong (iets té expressief) om te drinken. Naar onze mening kan hij nog een aantal jaren mee (lees: veel, zeker meer dan de ergens genoteerde 2 à 3 jaar…) Ook de tweede dag barst deze wijn nog van de tannines. Smaakt zowaar zelfs even naar een single malt whisky

Ook dit edel vocht wordt een unanieme score toebedeeld: 92

 

Gerten bood een ongetwijfeld onderschatte Médoc, Cru Bourgeois Supérieur aan (maar mogen we die benaming nu eigenlijk nog gebruiken, na het schrappen van de 2003 classificatie?):

Château Tour Haut-Cassan 2000 (Vinejo besprak reeds de ’95 die hij dronk in restaurant De Zwadderkotmolen)

Een soepele, evenwichtige en delicaat gracieuze wijn met verse groenten en fruitgebak in de neus. Een overwegend Merlot-gevoel (in werkelijkheid 50% Cabernet Sauvignon en 50% Merlot Noir) We kenden deze pure Médoc 89ptn. toe.

 

We hadden enkele zuur verdiende centjes samen gesmeten om eens een fles aan te schaffen die ons nog hogere vormen van genot zou moeten schenken, een Ducru Beaucaillou 1996, die gelauwerd werd door Parker met een 96/100.

Deze gedistingeerde St Julien met boter, caramel, bos (en even putje en mest) in de neus leek alleszins (en ietwat tegenvallend) véél ouder dan een ’96, vooral dan in de wetenschap dat ie zo werd opgehemeld door de wijnpers. Een (iets té) soepel mondgevoel, rook, tabak en mooi evenwichtig lang, met ook noties van amandel en zeer rijp rood fruit.

Te weinig concentratie/body voor wat een klepper had moeten zijn en dus ‘slechts’ bedeeld met een 89+/90.

 

Ik had vooraf beslist er nog een extraatje tegen aan te smijten en haalde een Trotanoy 1997 uit de kelder.

Zoals u ongetwijfeld weet is deze Pomerol eigendom van de familie Moueix (eigenaars van ook Château Pétrus, Lafleur Pétrus, Hosanna, Magdeleine, Latour) en eigenlijk ook de favoriet van de familie zelf.

Aardse neus met noties van kaas, bakboter en grafiet.

Zeer lange afdronk, perfect evenwichtig, smeuïg met zachte versmolten tannines en zwart fruit. Heeft nog een tijd te gaan en kreeg een verdiende en unanieme – alweer – 93/100 met extra vermelding: “de beste ’97 die ik ooit gedronken heb”.

 

Bert

Degustatie Bert

 

18:32 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (9)

29-07-07

Cazal et al (2)

De vinificatie te Le Cazal:
Over macération carbonique en temperatuursbeheersing: het vervolg van de uitleg door de wijnbouwer himself:

 

23:08 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

27-07-07

Bekorende molen

Gisteren werden we door ons ouders getrakteerd op een etentje in restaurant de Zwadderkotmolen te Mater.

zwadderkotmolen

Even op voorhand de website gecheckt, heel mooie menu’s , een uitgebreide whiskykaart, maar... geen woord over de wijnen.

Correctie, men kan lezen dat elk menu wordt begeleid door aangepaste of geselecteerde wijnen, een formule die menig wijnliefhebber argwijnend doet fronsen.

Maar viel dàt even mee zeg...

Bij het 'Lauw slaatje van licht gerookte Sint-jacobsvrucht en truffelaardappel met paprika, groene olijven, kappertjes en kerstomaat in een kuipje van radicchio begeleid door vinaigrette met truffelolie' (hoe komen ze erop) dronken we een lichtvoetige maar toch gestoffeerde en frisfruitige Chileense Sauvignon blanc.

Bij de 'Groenlandse tarbot met op beuk gerookte zalm met notenolie en bieslook; sabayon van spinazie met waterkers en lasagnechips' schonk men ons een chardonnay (gelukkig niet verprutst door overdreven houtlagering) uit Saint Veran (Maconnais). Minder zuren dan de sauvignon maar een knappe wijn, ideaal bij het gerecht.

Verrassend genoeg (en dat wijst voor mij op de intelligente keuze van de sommelier) dronken we bij het vleesgerecht een Beaujolais. De 'kalfsfilet pur met een korstje van gerookte mozzarella en sjalot gesauteerde krielaardappeltjes, sausje met chorizon geglaceerde jonge worteltjes en een pastinaak gekruid met tijm' werd begeleid door een heel mooie, superjonge en daardoor volfruitige Saint-Amour.

Perfecte keuzes, maar een beetje freak vraagt of hij tóch ook de wijnkaart eens mag bekijken.

“Het is alleen uit interesse hoor, we gaan zeker de wijnkeuze niet veranderen.”

We hébben de wijnkeuze niet veranderd (dat was helemaal niet nodig) maar er stond zoveel betaalbaar moois op ('het moet toch plezant blijven hé' aldus de zaalmeester) dat we het niet konden laten om na het eten nog een flesje extra te bestellen. Een Tour Haut Caussan, Médoc 1995, wijn met een héél goede reputatie die ik ken van jongere jaargangen maar waarvan ik altijd al het gevoel had dat ie enorm veel tijd nodig heeft.

Philippe Courian (ook van Chateau Cascadais in de Corbières) maakt inderdaad een echte bewaarwijn, en deze 1995 was een ideale gelegenheid om deze wijn op dronk te proeven. Hoewel, op dronk, na openen (perfect gedaan door de jonge sommelier) had ie wel nog even tijd nodig om z’n nog ruim aanwezige tannines op adem te laten komen van de plotse zuurstoftoevoer.

Maar na een tiental minuten in het glas vond deze wijn zichzelf terug en bloeide zijn heerlijk koppige persoonlijkheid open tot een supersympathieke, vlotte maar toch diepzinnige gezel aan tafel.

Een restaurant die zulke heerlijkheden kan aanbieden aan 30 € /fles is heel goed bezig.

Ik denk dat ik binnenkort met Gerten eens binnenspring voor een dagschotel.

En dan vragen we er ons een flesje Giscours 2003 bij.(55€).

12:13 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

25-07-07

Cazal et al

Zoals de aandachtige lezer al enigszins kon vermoeden bezochten we de eerste 2 weken van juli de Minervoisstreek. Wij verbleven twee weken in een mooie gite op een domein waar men, wat een gelukkig TOEVAL, ook wijn verbouwt.
En, Bacchus was met ons, het was dan nog extreem LEKKERE wijn...

Le Pas du Zarat

Op Domaine Le Cazal maakt men drie cuvées. Elke cuvée is een blend van de drie traditionele druivenrassen in de streek, grenache, syrah en carignan. Het verschil in de cuvées ligt in de houtlagering én de kwaliteit van de druiven ( verschillende percelen ).
Eigenaardig genoeg (maar later zou tot m’n verrassing blijken dat dit nogal frequent gebeurt in de regio) worden de wijnen gemaakt via de macération carbonique, praktijk die men vooral toepast in de Beaujolais. Later bespreek ik de cuvées, maar eerst wat uitleg over de vinificatie.
Men oogst heel laat (eind september) en plukt de druiven met...
Ach, ik laat het de wijnbouwer zelf maar vertellen...

< 

(Let op het sappige Catalaanse accent en de knappe medewijnbouwster, zus Martine )

(wordt vervolgd)

12:35 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

24-07-07

Oui à Pibarnon

We blijven echter in de eerste plaats Bandolfan...

Hier wat  uitleg + video over Pibarnon

11:26 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

23-07-07

Suite du Minervois

Domaine Barroubiu, cuvée Jean Miguel Minervois 2004 (9,5 €)
Miguel

Dit domein is vooral bekend om zijn schitterende muscatwijnen, maar men maakt ook een meer dan verdienstelijke rode wijn. De Miguel heeft een heel mooi mediumintens kleur en een geur van rood fruit, kruiden en onderhout. Van de 15 maanden houtlagering merk je gelukkig niks. In eerste instantie voelt de wijn zelfs wat hard aan, men zou hier van een onrijpe toets durven gewagen, maar na enige uren plooit dit glas mooi open tot een typische knap gemaakte Languedocwijn. 85 ptn.

 

Domaine Petit Causse, cuvée Andrea, La Livinière 2004 ( 11,5€)

petit causse

Intens donkerrood kleur, in de neus vooral vanille en chocolade. Zéér zacht in de mond, braambes en pruimen, knap evenwicht en een mooie afdronk. Drie dagen later presteerde deze wijn nog beter bij het varkenshaasje. 86+ ptn

 

Hegarty Chamans n° 1, Minervois 2004 (13€)

Hegarty

Ook hier past men gedeeltelijk de macération carbonique toe ( eigenaardig genoeg gebruikt men deze methode frequent bij de betere wijnen uit de streek ).

Deze wijn ruikt naar cassis in het kwadraat. Je zou zelfs vermoeden dat de wijnmaker enkele zakjes cassisextract bij de most gooide (zoals naar ik vernam minder consciëntieuze producenten wel eens durven doen). Maar vanaf de eerste slok besef je dat dit een natuurlijk product is ( ondanks de 20 maanden houtlagering). Dit merk je gewoon door de harmonie en het evenwicht, het mooie samenspel van fruitige, kruidige en houtaccenten. Een wat moeilijkere wijn, maar ik heb van elk glas intens genoten. 88 ptn.

 

Plo Notre Dame NA, Minervois 2004 ( 14€ )

plo

De eerste dag was deze wijn volledig gesloten, je rook wel pruimen en wat alcohol, maar een zuurstofkuur was in hoge mate aangewezen.

Dag twee was hij al heel wat toegankelijker, met zwarte bessen en pruimen, zoethout in de neus. Ook in de mond herken je de trosjes zwart fruit, de wijn is vol maar voelt  soepel  en fluwelig aan.

Eigenaardig genoeg kwamen de derde dag de houttoetsen (vanille, mokka en karamel) tevoorschijn , maar steeds heel puur en uitgebalanceerd.

Deze wijn stond 7 dagen open ( elke dag een glaasje ) zonder vacuvin en behield  al z’n aroma’ s en frisheid. Een echte bewaarMinervois, jammer genoeg uitverkocht maar de 2005 komt weldra op de markt ( snel zijn, 1800 flessen..) 89 ptn.

 

Ps: Alle proefnoties werden ter plekke gemaakt zonder de prijs van de flessen te kennen ( ik betaalde 68 euro voor de doos met de zes coups de coeur van Laurent en Armand )

12:57 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

21-07-07

Bright Eyes in France

Als u NIET geinteresseerd bent in enkele beelden van onze trip naar de Languedoc, start dan TOCH eens het clipje om te genieten van het fantastisch mooie liedje van Bright Eyes.

12:43 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

19-07-07

Minerwadde? Jadadde!

Zo’ n tien jaar en 5 kilo terug dronk ik als beginnend wijnliefhebber vooral Cotes du Rhone ( met name Chateau Bois de la Garde, nog steeds een aanrader uit de Colruyt ) en Vin de Pays de l’ Ardeche.

Deze laatste brachten we telkens mee van onze reisjes naar...hoe raadt u het, de Ardechestreek. Op de terugweg hadden we steeds een fles of zestig in de koffer zitten en daar waren we wel een tijdje zoet mee. De meeste flessen kostten ons rond de 13 Franse frank, maar we durfden wel eens gek doen en hadden nu en dan een 12 tal flesjes ‘duren’ mee. De houtgelagerde cuvée van dezelfde coöperatieve kostte ons wel 20 Franse frank! Een heel bedrag voor een fles wijn!

Toen.

Times they are a changin’.

Een wijn die ik in die periode nooit zou kopen, was een wijn uit de Minervois.

De minerwa ?

De Minervois, een streek ergens uit het Zuiden van Frankrijk waar men ( volgens mij toen ) geen wijn maakt maar bucht, afwaswater van wijnglazen, zwavelzuuroplossingen met toegevoegd druivensap.

Times they are a changin’ bis.

Vandaag maakt men in deze Languedoc-appellatie de meest boeiende, originele en complexe wijnen. Ik kan dit uit eerste glas bevestigen want Minervois was dit jaar de bestemming van ons zomerreisje.

Uiteraard bezochten we een aantal wijndomeinen, meer zelfs, we logeerden er op één. Maar daarover later meer, het eerste wat een wijnliefhebber doet wanneer hij huist in een bepaalde wijnregio is zoeken naar het Maison des Vins.

En dat vond ik in Homps, stadje net voorbij Olonzac, stadje net voorbij Aiges Vives, stadje net voorbij St Maurice, stadje niet zover van...Narbonne.

In Homps stuitte ik op Laurent en Armand,  twee superenthousiaste wijnpassionanten met een eigen website ( bezoek ze hier) die me elk om beurt een coup de coeur voorstelden. Zo ging ik buiten met zes flessen, alle zes aanraders van twee Minervoisfanaten.

Gedurende ons verblijf proefde ik deze flessen en maakte ik volgende proefnota’ s:

 

Chateau de Vergel, cuvée Coste Belle, Minervois 2004:

Costebelle

Zeventig % Syrah en 30% Mourvèdre, dit kan niet misgaan.

Bwah, dat viel toch lichtjes tegen. Groot probleem van deze wijn is de lagering op nieuwe houten barriques die te dominant is.

In de neus toast, vanille en een ganse doos frambozen. Bij proeven eerst weer fruit, romig, eigenlijk wel mooi en zacht maar het nieuwe hout doet soms zelfs denken aan een Bordeaux. Op het eind smaken we een licht ( typisch 2004) bittertje. Ik noteerde ook frambozenlikeur, en de tweede dag rook deze wijn volgens m’n jongste dochter naar scheten.

Een scheet in een fles dus, maar toch 83 punten voor z’n positieve evolutie de vierde(!) dag..  

10 euro.

 

Chateau Cesseras, Minervois La Livinière 2004

cesseras

Ook hier 70% syrah, de overige 30% is een mengeling van carignan ( zeer populaire druif alhier), grenache en mourvèdre. Deze cépages werden gevinifieerd  met de macération carbonique ( later meer daarover ).

In tegenstelling tot de vorige heeft deze wijn geen last van de ( slechts gedeeltelijk op nieuwe vaten gedane ) houtlagering. Een zoete geur met fruit, vanille, chocolade en de 2de dag caramel gaat een fijne mond vooraf, zeer evenwichtig en goed gedoseerd. Voor z’n 10 euro een heel mooie wijn. 85 ptn.

 

De tweede wijn bekoorde me al veel meer dan de eerste, en vanaf dan ging het enkel crescendo.

13:49 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (12)

17-07-07

@Venne

U vraagt, wij drinken!
Alcooliques11

vue avec vin

22:12 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

Vue sur vignes

Zicht op zee !
vragen de meeste mensen
Vinejo en de zijnen
hadden andere wensen...
Vu sur vignes

ps: Antwoord op onderstaande titel was...Kat-haren.
 

08:49 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

14-07-07

RARA 't Ligt hier overal in huis en is synoniem voor Albigenzen?

Net terug van een hemelse trip naar het Kathaarse achterland.
Vineuze verslagjes volgen !
Faim21

Narbonne

Vinejo avec son grand amour

22:04 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

12-07-07

Vintage bones

winebones

22:15 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

09-07-07

Uit Millesimes 1978...

1978

1978bis

1978tris

En zeggen dat ik in die periode voor 300 frank lp' s kocht van Barclay James Harvest...

( Let ook op de prijzen van een 'vin de campagne' en Chateau Margaux. Voor 1 premier grand cru classé had je toen zes flessen landwijn. Nu heb je er zestig. Maar dan moet het al een goede landwijn zijn! )

09:20 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

04-07-07

Ninetyninety one

1991 was één van de slechtste wijnjaren in de Médoc ooit.

Decanter schrijft hierover het volgende.

The year of the frost. Plummeting temperatures on the night of 20 April wiped out up to 70 percent of the crop. Second buds complicated the ripening process of what remained, and rain in late September provoked much rot, resulting in many wines that were dilute as well as not entirely clean. Best Appellations Nonetheless the most ruthlessly selective properties in the northern Médoc made good, slightly beefy wines, generally superior to 1987 or 1992. Merlot fared better than Cabernet. Graves was less badly affected by frost, and some good medium-bodied wines were made..

Ik had het geluk twee weekends terug te mogen vertoeven in het gezelschap van een ervaren rot in het wijnvak, uitgenodigd als special guest door P en A.

Deze genereuze wandelende wijnencyclopedie bracht naast boeiende verhalen over keldermeesters die hun cuves aanpassen aan de proever die men op het Chateau verwacht, enkele flesjes mee ter degustatie.

Ik kreeg ze blind te proeven en moest trachten het jaar te raden. Ik schatte de wijn tussen 1990 en 1995 en somde op wat niet kon: 91,92 en 93.Daarvoor waren de wijnen té goed. Ik gokte op 1990, 1994 of 1995 .

WRONG!

Wijnmeester Johan koopt al decennia lang Bordeaux aan en weet steeds wat er de moeite waard is. In 1993 vroeg hij zijn wijnleverancier naar enkele flessen Montrose uit 1990 ( 100 Parkerpunten!) maar de alerte handelaar beweerde dat ie beter voor een fractie van de prijs de 1991 kon kopen. Die was bijna even goed!

Parker geeft wijnen uit een minder goed jaar consequent lage punten ( denk maar aan 1997), maar net daar zijn de koopjes te doen, vooral bij de topdomeinen die drastisch de opbrengst kunnen beperken.

Dat bleek dus duidelijk bij het degusteren van deze twee wijnen.

Een Montrose en Leoville Les Cases uit...1991.

Allebei blaakten ze van levenslust, heerlijk evenwichtige, knappe knabbelbordeaux.

Mijn voorkeur ging uit naar de Montrose die nog jonger aanvoelde dan de Leoville. Maar beide wijnen waten archetypes van wat een goede Médoc kan bieden.

En gastvrouw An had naast een exquise maaltijd nog een extraatje voorzien.

Na dertig jaar zware trainingsarbeid was ze erin geslaagd een marathon uit te lopen. Een bevriende ( en waarschijnlijk heimelijk verliefde ) dokter had haar hiervoor een flesje wijn beloofd.

Chateau Lafleur Pétrus 1970.

Lafleur Pétrus is niet, zoals velen veronderstellen, de tweede wijn van Pétrus. Moeeix maakt hem wel, maar het is een domein dat gesitueerd is tussen de twee grote Pomerols, Pétrus en Lafleur.vandaar de naam. Zoals we Belgie dus La France- Pays Bas zouden noemen. Klinkt toch veel beter ,niet?

Deze wijn was dan wel 37 jaar oud, maar had nog heel wat te bieden. Fruit en frisheid, maar ook morilles, leder en een heerlijke afdronk.  Een oude dame met onmetelijk veel klasse. Je zou op den duur Franske van Wendy nog begrijpen... 

We eindigden de avond met een heel mooie Sauternes, Doisy Vedrines uit 1990. Toevallig dronk ik deze maand ook een Chateau Lamothe en een Chateau Loubens uit hetzelfde (top)jaar, maar de Doisy stak er met kop en schouders bovenuit. De Loubens ( St Croix du Mont ) mankeerde de frisheid en het toasty aspect van een Sauternes, de Lamothe had een mooie neus maar viel tegen in de mond, met zelfs een redelijk wrange afdronk. Dit in tegenstelling tot de Doisy Vedrines, die zich gedroeg als het terechte orgelpunt van een schitterende avond.

Montrose en co
 

 

08:45 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

02-07-07

***

winepets

22:15 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (1)