29-03-07

Een pakketje schroot

                  
                  Vinejo, 12 jaar                   

vinejo


Een tijdelijke ouderlijke verdwazing ( m’n vader bestreed zijn midlife crisis door, Jehovabetert, plots aan te sluiten bij de Jehova’ s getuigen ) was er de oorzaak van dat  m’n ouders me na het vierde studiejaar van het kleine katholieke schooltje naar het grote, anonieme Atheneum stuurden. Hoewel ik ten tijde van deze beslissing wat traantjes had gelaten, viel de eigenlijke overstap best wel mee. Een kind is ongelooflijk flexibel, in lichamelijke én geestelijke zin.

Wat heel erg hielp was dat ik van bij het begin enkele goede vriendjes maakte, zoals Wim en Luc, maar vooral, vanaf het zesde leerjaar, Michel B.

Michel was afkomstig van een mooie groene Gentse randgemeente, en had samen met een aantal vriendjes uit de buurt de stap naar het atheneum gezet. De meegekomen vriendjes, waarmee Michel vooral Frans sprak, belandden in 6A, Michel zelf belandde in 6C.

De kleine Vinejo zat daar ook, en maakte algauw een plaatsje vrij op z’n bank voor die toffe nieuwe die blijkbaar ook goed op een balletje kon trappen.

Jo sprak dan wel geen vloeiend Frans zoals de vrienden van z'n nieuwe maatje, en Michel gaf dan wel toe dat hij eigenlijk graag bij z’n buurtgenoten in de klas had gezeten, toch klikte het meteen tussen de elfjarige knaapjes.

Samen schoten ze ‘muften’ op het plafond, samen werden ze gestraft en moesten ze tijdens de speeltijd alle natte propjes met de borstel naar beneden halen.

's Avonds oefenden ze via de telefoon hun Franse dialogue in.

Op de speelplaats was een tennisbal voldoende om hun voetbalhonger te stillen. Scoren deed je door op de basketbalpaal te mikken, iets wat wonderwel lukte.

Ook in de klascompetitie waren ze een dodelijk aanvalsduo. Hakje van Jo naar Michel en een vlammend schot in de winkelhaak. Waarna ze elkaar juichend in de armen vielen.

Zo transformeerden de laatste twee jaren lagere school van licht traumatische ervaring naar een speelse periode van ondeugende ontdekking.

We schrijven eind jaren ’70, het eerste middelbaar diende zich aan.

De twee verse boezemvriendjes belandden in 1Ac, de Franskiljonse maatjes van Michel in 1Aa.

Je had nu veel verschillende leerkrachten, je moest al eens van lokaal veranderen en er waren geen vaste plaatsen meer, maar voor de rest veranderde er niet veel. Die ‘grote’ overstap naar het middelbaar viel heel goed mee, en Michel zat nog steeds elk lesuur naast me.

Tot, de tweede week van september, King Kong plots de klas binnenkwam.

Het is nu minder de gewoonte, maar destijds hadden de meeste leraars en studiemeesters een bijnaam. Dat ging van Bobo tot Fozzy Bear.

Studiemeester King Kong kwam een mededeling doen. U begrijpt wel dat deze man beschikte over een vanzelfsprekend natuurlijk gezag.

Streng keek ie op zijn papiertje, en bulderde:

 Michel B, wie is dat ? “

Michel zat naast me, en stak z’n hand op. Het leek me alsof ie minder verrast was dan ik dat z’n naam werd genoemd.

Pak maar uw boeltje, ge moogt naar 1Aa.”

Een fractie van een eeuwigheid stond de wereld stil.

Michel nam z’n spullen, stak ze in zijn schooltas, en zonder me nog aan te kijken verdween hij uit de klas.

Een krop verbijtend bleef ik even naar de deur kijken.

Ik hoorde een licht geroezemoes op de bank naast me.

"Allez ! " fluisterde iemand me toe.

Ik draaide m’n hoofd naar links en keek recht in de ogen van de grijnzende Filip W.
Naast hem zat Wim, die niet goed wist waar ie met z'n schaapachtige blik heen moest.
Maar het was Filip W die de hardvochtigste woorden uitsprak die ik ooit hoorde.

Allez,…Begint !  
Op die manier bereikte hij echter het tegenovergestelde van wat ie had verhoopt. 
Ik viel nog liever dood dan m'n tranen te laten lopen.

                                                             

michel

 

23:45 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (8)

Commentaren

Merk ik daar een teug jeugdsentiment?
Ook rond de 40, zeker?
Tussen haakjes, ben je zeker dat die hardvochtige rotzak niet Filip DE W. heette in plaats van Filip W.? Propere jongen, afkomstig uit het Brugse, haar netjes in de plooi, maar een slecht karakter eerste klas?

Gepost door: PvdW | 30-03-07

Zoentje Weet je wat, Vinejo? Niets is beter om een jeugdtrauma te verwerken dan een stevige pakkerd. Kies er maar eentje uit nadat je op deze link doorklikte naar het spotje: http://www.cm.be/nl/100/zoenertjes/index.jsp. Prachtig teevee-reclamefilmpje met schitterend liedje, dat nu al twee dagen door mijn hoofd spookt. Het blijkt van ene Philippe Bokken te zijn, muzikant bij The Magical Flying Thunderbirds en neen, het is (voorlopig) nog niet in de handel. En nu ben ik een weekje weg. Vele, vele kusjes van uw Weetje.

Gepost door: PvdW | 30-03-07

Amai Vinejo, hier heb je me even stil gekregen. Heel mooi geschreven..
Wij sjotten trouwens ook met tennisballen toen.. En onze meester van het 6de deed mee, maar die had van die rock 'n roll puntbotten aan .. wreed gevaarlijk.
Is het verder nog goed gekomen tussen Michel en de kleine Vinejo ? En jullie zijn toch niet te lang onder het Jehovajuk gebleven hoop ik ?

Gepost door: Aardvarksken | 31-03-07

Jehova Dit kan ik echt niet laten liggen, Vinejo... (en ik weet dat ik weer wat reacties zal losweken)
Nu snap ik waarom je zo dol bent op Bordeaux! Getuigen van Jehova mogen immers niet genieten van wereldse dingen...
(mooi stukje, trouwens)

Gepost door: BDC | 31-03-07

Mooi Mooi pakkend verhaal, Jo. Je zou voor minder aan den drank geraken.
Nog meer nostalgie: www.schoolbord.be .Zoek al die kleine rotzakjes van vroeger terug op. Of je beste vrienden, die je eeuwige trouw zwoor, maar uiteindelijk toch uit het oog verloor.

Gepost door: Marc | 31-03-07

De blijken van empathie pakken mij ten zeerste.
Op den duur ga ik tóch nog huilen.
;-)

@PvdW
t Was niet FdW. Hoewel de beschrijving redelijk klopt zat hij links van mij en niet uiterst rechtss.
Thx voor de leuke link en geniet ervan in de Jura !

@Aardvarken
Uiteindelijk was ik Michel vlug vergeten ( je weet hoe dat gaat bij kids), tot ik in 4wb plots terug bij hem in dezelfde klas zat.
Gans het jaar naast elkaar gezeten.
Op het eind zat ik met een B attest, you know, 4de middelbaar, en daar scheidden onze wegen definitief.
Geen erg, toen kwamen de Michèles van de wereld eraan.

het Jehovajuk daar zijn we al 20 jaar vanaf, mijn vader zag plots in dat het verketteren van rokers en mensen met een baard en het 24 maanden in de gevangenis gaan zitten omdat je geen enkele vorm van vervangende legerdienst mocht doen, niet getuigde van een nuchtere kijk op het leven, de bijbel, religie.

@Bert
Inderdaad, getuigen mochten zich niet met wereldse mensen en dingen inlaten. Maar geef toe, Bordeaux is toch ook echte wereldwijn !

@Marc
Heb jij je ingeschreven ?
Gaan ze zo ver terug in de tijd ?( bestonden er toen al fototoestellen ? Was er al schoolplicht ? )
;-)

Gepost door: vinejo | 01-04-07

Lang geleden... ...dat ik hier nog even verwijlde, hee Vinejo! Maar je verzoekje gisterenavond om tóch eens het laatste berichtje op je wijnblog te lezen klonk zo dwingend, dat mijn nieuwsgierigheid gewekt was. Mijn vermoeden dat ik het verhaaltje al kende bleek juist, je had dit ons al eens verteld. (Ja, beste wijnbloglezers, ik ken Vinejo ruim 24j, en dat in "real life")
Ook ik ben een vat vol nostalgie. (en ook ik draai rond de 40, PvdW)
Zo herinner ik mij zelfs nog die fantàstische zomer van '76. (Ja, Bertje, gij zat nog in de bloemkolen, man!)
Wij speelden thuis met familie en vriendjes in ons zwembad. Dat was slechts 2 fietsbandjes hoog en nauwelijks groot genoeg om met mijn broertjes (ik heb er 2) en zusje in te pootje-baden.
Ach, wat.
Pa had het gras kort gemaaid. Ma bracht de pic nic naar buiten. En terwijl wij met de poppen speelden. Of met de bal. Dronken ons ouders een taske koffie onder de parasol die eruit zag als de eerste strandbal die je tekent. Het schuifraam werd opengezet en op de (bakelieten) radio weerklonk het eurosonghitje 'diiiiiiiing dinge dong'. (Het was immers de tijd dat hardrockgroepen als de Finse Lordi's nog geen mietjes waren).
We konden fietsen zonder fietshelm. Drinken van de tuinslag of aan andere bronnen i.p.v. het water uit flessen. We hadden schaafwonden, gebroken armen en benen, ook uitgeslagen tanden maar nooit werd er iemand aangeklaagd. Behalve jezelf had niemand er schuld aan.
We aten snoepgoed, veel boterhammen. Dronken limonade met échte suiker, maar we hadden zelden gezondheidsproblemen omdat we altijd buiten speelden en aktief waren.
We konden met z'n 4-en limonade drinken uit één glas, zonder dat daar iemand aan doodging.
We hadden geen PS3, Nintendo 64, 99 kabelkanalen, GSM, chatrooms op internet of digitale tv, maar wij hadden kameraadjes!
De jongens speelden voetbal op één doel, wij sprongen touwtje in één touw. En als er eens iemand niet kon of mocht meespelen, kreeg hij geen psychisch trauma of was het geen ondergang van de wereld.
Een paar leerlingen waren misschien niet zo goed als de anderen en moesten blijven zitten. Dat jaar werd gewoon herhaald en iedereen kreeg zijn kans. Niemand werd daarom naar een psycholoog gestuurd. Niemand had concentratieproblemen of was hyperactief.
We hadden vrijheid, tegenslag, successen en taken en leerden daarmee om te gaan.

Maar tóch...
Dat je danig van slag kan geraken door kwetsende woorden van leeftijdgenoten heb ik wel meer in het middelbaar ondervonden. Althans, ik onthoud dat beter. Denk ik.
Zo zat ik in het 4° middelbaar op het medisch onderzoek nog steeds in slip en hemdje (ik had gelukkig nog net mijn opgespeld 'schapulierken' van Maria kunnen verwijderen) in de wachtzaal. Terwijl AL mijn vriendinnen daar in slip en BEEHAA zaten!
Ik zou toen géld gegeven hebben om óók één keer in de maand aan de gymleerkracht te kunnen zeggen : "ik kan niet zwemmen vandaag". Maar, naïef zieltje als ik was (en nog steeds ben) : het kwam gewoon niet in mij op om zelfs nog maar te doen alsof. Gevolg : gegniffel alom, uitsluiting bij bepaalde gesprekjes op de speelplaats, ....

Geef toe Vinejo, ik geef mij hier toch wel een stukske bloot, hee?! Maar geloof me, 't is nog altijd beter dan een striptease in real life op een wijnavondje met mijn ventje Gerten en wijnkompaan Bert. Ondergetekend "meisje van 40" zou u dat gewoon niet kunnen aandoen.


Gepost door: Juf Zwiep | 01-04-07

Weinig bezoekjes maar áls je dan eens komt is 't serieus de moeite.
Schoon verhaal, gelezen met het wijsje van DingeDong in mijn hoofd.
Ik ga het seffens nog eens herlezen.
Maar dan met onderstaand liedje op de achtergrond.

Gepost door: vinejo | 01-04-07

De commentaren zijn gesloten.