14-03-07

Klap Klap !

Papa, wat moet ik dan gans 't weekend uitrichten ?

Als u dacht dat Vinejo de muren opliep tijdens de pc-loze periode, dan heeft u het mis. Het waren eerder de Vinefilles die de grijze bak niet konden missen. En ondertussen genoot deze jongen van z'n zeeën aan vrije tijd en keerde terug naar één van z'n oude liefdes, die al anderhalf jaar enorm lijdt onder het juk van de bitmachine.

Eindelijk las ik het boek van Jonathan Safran Foer dat al de hele tijd 'Extreem luid en ongelooflijk dichtbij' naar mij lag te lonken.

Een post elf septemberverhaal.

De negenjarige, hoogbegaafde Oscar verloor zijn vader bij de WTC aanslagen en tracht er een zin aan te geven door een… zinloze zoektocht naar de eigenaar van een sleutel die eens z'n vaders bezit was geweest.

Een boek dat blijft hangen tussen huig en sternum, maar evenzeer enkele luchtige passages bevat die het vlot verteerbaar maken.

Ondermeer door de hersenkronkels van Oscar.

 

“ ik las iets heel interessants in National Geographic, namelijk dat er nu meer mensen leven dan er in de hele geschiedenis van de mensheid zijn doodgegaan. Met andere woorden: als iedereen op hetzelfde moment Hamlet wil spelen, zou dat niet kunnen, gewoon omdat er niet genoeg schedels zijn! “

 

Maar wat ik tegenwoordig heb, en meer ouder wordende mensen met mij denk ik ( alsof er jonger wordende mensen bestaan, helaas ): Fictie interesseert me minder. Correctie, ik lees het nog graag, maar ik heb soms het gevoel dat ik m’n gestaag slinkende tijd aan het verspillen ben. Dus Claus, Lanoye en andere Bukowski’s, zelfs Robert Goddard laat ik, evenals de partijprogramma’ s van CD&V, Vlaams belang en andere Open Instellingen aan me voorbijgaan.

Meer en meer ga ik voor non fictie.

Zoals daar zijn, Johnson, Robinson, Hachette en de beste wijnschrijver in het Nederlandstalige taalgebied, Nicolaas Klei.

 

Onze noorderbuur kan op een onvergelijkbare manier ( Gort komt in de buurt maar dan enkel voor het entertainend aspect ) je wijnkennis uitbreiden, maar slaagt erin ( in tegenstelling tot enkele Vlaamse wijnscribenten ) dit zo beeldend, grappig en enthousiast te brengen dat de grootste droogstoppel ( zelfs herman Van Rompuy..of nee ,… toch niet ) dat zelfs de op één na grootste droogstoppel bij het lezen hunkert naar een glas gegist druivenvocht.   

 

En educatief, welzeker, wat dacht u van dit wijnweetje :

Len de l’ el is een witte druif ( jaja beste Syntramedecursisten, ik weet dat jullie dit wisten ) met een heel eigenaardige naam. Hoe komt men erop?

Wel, Len de l’ el is dialect voor loin de l’ oeil, ‘ ver uit het oog’.

Het gaat hier uiteraard niet om het oog uit je hoofd, maar om de ogen van de wijnstok, de knoppen waaruit de twijgen groeien. De tros hangt bij de len de l’ el aan een lange twijg, ver van het oog, vandaar.

Kelk

op de foto ( vorige week genomen  )
ziet u hoe de hunker naar de zomer
bij ons weerspiegeld wordt door het zwembadtrapje.

 

Ps De wijn in het glas was Chateau Capitoul, Rocaille,  Languedoc ‘ la Clape ‘ 2004, een tip van wijnmaatje PvdW.

A gold one bleek de tweede dag, want was deze wijn na openen nog wat stroef, het volgende etmaal bloeide hij fantastisch open, met een verbazend body, fijne fruittonen en een mooie complexiteit. Nu 8,45 € maar gekocht in Colruyt, rode prijs voor ongeveer 7 €.

Applaus voor La Clape!

capitoul

 

 

16:51 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

Commentaren

De tweede dag Steeds vaker kom ik tot de vaststelling dat kwaliteitswijn de tweede dag beter is dan onmiddellijk na het openen van de fles. Ook op de laatste degustatie bij PvdW stelde ik vast dat bepaalde wijnen niet aan de verwachting voldeden. Later hoorde ik van Paul dat sommige flessenresten 's anderendaags charmanter waren dan de avond zelf. Wat moeten wij hieruit concluderen ? De fles 1 dag op voorhand openmaken lijkt mij niet zo evident. Meer decanteren misschien. Meteen een goede oefening voor volgend jaar in Suze.

Gepost door: erik | 14-03-07

Het 'the day after'-syndroom noemen we dat, niet ;-) ? Ik heb het ook dikwijls, dat ik een wijn de eerste dag bijna zou afschrijven, en dat hij dan de tweede dag zo plots echt veel meer blijkt te zijn. Een goede oefening, want ondertussen leer je zo wel wat indicatoren terugvinden die je een aanwijzing geven voor wat wel en niet blijvend is.
Allemaal weer biochemie: oxidatiereacties van o.a. de zeer reactieve fenolen in wijn. Die gaan gemakkelijk elektronen verliezen in contact met zuurstof en dan stevige polymeren vormen die astringentie, bitterheid en hardheid van de smaken beïnvloeden in positieve zin. Ijzer in wijn zou er bv. voor iets tussenzitten, SO2 en een stevige alcholbasis houden het wat tegen. Maar dan nog ... .
Het kan verkeren: ik had overtijd een Fiano di Avellino opengetrokken en tja, dat was me een tegenvaller. Wel die hint van de kastanjesmaak, voor de rest wat ondefinieerbaar fruit en dat was het zowat, op een nukkige (wat we noemen ... maar is dat zo??) alcoholbitter na. Niet meteen kudos dus. Grrr. En ik had me er nog wat van voorgesteld. Door omstandigheden de fles 4 dagen vergeten (met Vacuvin in de frigo). Ik dacht, let's give t a whorl, na die paar dagen. Jep, bingo, WOW: de kastanje was nu full-blown, heerlijk sappige nectarine, acaciahoning en wat passievrucht. Mmm. En deze, tja, daar had ik het dus absoluut niet door ... . Zo zie je maar.
Goed dat je van de pc-perikelen af bent! Die oxideren ook, en veeeeeeeeel te snel naar mijn zin ...

Gepost door: Amaronese | 15-03-07

vroege weekendtip voor lege beurzen We zijn halfweg de maand en dan is het budget van de gemiddelde wijngek al flink geslonken. Daarom deze tip, vorige week voor nauwelijks vier euro gekocht bij Delhaize en me vanavond na een veel te drukke driedaagse zeer veel genoegen verschaffend:
Quinta de Bons-Ventos 2005,
een Portugese Vinho Regional uit de Estremadura ten noorden van Lissabon.
In de neus: voor ruim zeven euro aan rijp zwart fruit, wat kruiden en subtiel hout
In de mond: voor minstens acht euro zachtheid en fluweel (als “suave” Portugees is, dan weet ik nu waar het woord bij past), vrij evenwichtig (naar mijn smaak misschien toch een tikje teveel restsuiker), vrouwelijk zachte maar toch assertieve tannines. Geen unilaterale, vervelende, slaapverwekkende, afstompende of platte wijn, zoals je die maar al te dikwijls in deze prijscategorie tegenkomt. Neen: wie voor vier euro een wijn verkoopt die in neus en mond bijna het dubbele verdient, mag mijn vriendje zijn.

Gepost door: PvdW | 15-03-07

Eigenlijk is dit een wijn in de Ventenac- en de Cazes-suite. Kost twee keer niks, is gewoon lekker en ideaal om te schenken bij het bezoek van nonkel Dirk of nichtje Debby, die wel van een goed glas wijn houden maar geen ambitie hebben om het verschil te bestuderen tussen deze Portugese losse kennis en een Bourgondische boezemvriend.

Gepost door: PvdW | 16-03-07

Ha, nog iemand die dat pareltje ontdekt heeft. Idd, een mooi budgetwijntje. Wij vonden de 2004 ook al veelzeggend: mooie structuur voor een alledaagse wijn, dat vooral. Doe daar nog eens een schep fruit bij en toch een goed evenwicht, en een mens vraagt zich baarlijk af waarom ie het toch dikwijls zo ver en zo duur wil gaan zoeken ...

Gepost door: Amaronese | 16-03-07

Bovenstaande TN en bijhorende reactie kan u nog eens herlezen op
'punt andere wijn'

Gepost door: vinejo | 17-03-07

De commentaren zijn gesloten.