28-09-06

Gekurkt varkensgebraad ( by PvdW )

Ik wens het mijn ergste vijand zelfs niet toe, maar ons is het deze week overkomen. Het was een bijzonder pijnlijk moment, dat in ons collectief gezinsgeheugen gegrift zal blijven. Maar tegelijk was het een mijlpaal en een merkteken, én het ultieme bewijs dat oude spreekwoorden kloppen. Na regen komt varkensgebraad. Of zoiets.

Ik rook het meteen toen ik zondag de kurk trok uit de fles Domaine Cazes 2002, Cuvée Marie Gabrielle (Côtes du Rousillon). Deze schone wijn was het slachtoffer geworden van het TCA-beest. Het meedogenloze crapuul had van mijn gastvrije kelder misbruik gemaakt om het maagdelijke vocht binnen te dringen en er zijn walgelijke zaad te verspreiden. Oftewel: deze wijn had kurk, en nog geen klein beetje.

“Weg met die troep, de gootsteen in”, denk je dan. Maar met een “Cazeke”, zoals de wijn hier familiair genoemd wordt, doé je dat nu eenmaal niet. Wat volgde leek een zwaar risico.

Voor 4 personen: neem een stuk varkensgebraad van ongeveer een kilo. Leg het in de gekurkte wijn en voeg er wat fijngesneden ajuin, een laurierblad, 10 peperbollen, wat peterseliesteeltjes, een snuifje tijm en een grote fijngesneden wortel aan toe. Laat enkele uren (of langer: tot 24 uur) marineren op een koele plek. Draai het vlees halfweg een keer om.

Haal het vlees dan uit de marinade en laat het goed uitlekken. Braad het aan in de braadslee en zet het nadien een dik uur in een over van ongeveer 180 graden. Begiet af en toe met het braadvocht. Haal het vlees uit de pan als het doorbakken is en hou het warm. Zeef de marinade en giet ze (helemaal of gedeeltelijk) in de braadslee. Laat wat inkoken en werk af met wat rode porto, een soeplepel bruine fond, beurre manié (boter gemengd met bloem), een klein beetje fondantchocolade, wat jeneverbesgelei en een ietsje suiker. Eventueel nog afwerken met wat room en op smaak brengen met peper en zout.

Niemand gelooft me als ik het vertel, maar de kurksmaak verdwijnt helemaal en de saus smaakt alsof je een “gezonde” fles wijn zou gebruikt hebben. Zijn wij helden thuis? Zijn wij zo moedig dat we een dergelijk risico durven nemen met een mooi stuk varkensgebraad? Neen hoor: de truuk leerde ik van de chef van een uitstekend restaurant, die overigens ook witte wijn met kurk in zijn gerechten verwerkt. Bij ons gemarineerd varkensgebraadje aten we gestoofde worteltjes en (we zijn hier nogal goede eters) een emmertje kroketten. We waren gelukkige mensen. Want dat andere flesje niet-gekurkte Cazes dat ik nog in de kelder gevonden had, smaakte er uitstekend bij.

pvdw

 

 

19:26 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

Commentaren

Heb je even, PvdW? ...dan dweil ik mijn bureau even droog...

Gepost door: Bert | 28-09-06

Smak Smak Een kookrubriek voor en door PVDW op deze blog. Ik stem Vòòr ! !

Gepost door: Marc | 29-09-06

JanHoetzijnmuseum Janhoetzijnmuseum Ikook !

Gepost door: vinejo | 29-09-06

Die niet-gekurkte Cazes ...was die dan niet leeggelopen in de kelder?

Gepost door: Marc | 30-09-06

LOL !

Gepost door: vinejo | 30-09-06

De commentaren zijn gesloten.