18-03-06

Email Provencal Spécial

Vraagje van Maya. :" Papa, bestaat dat, een e-mail van een bord ?"

Papa : "Ik begrijp je vraag niet Maya."

Maya : "Dat staat hier in m’n boek. "

 

En inderdaad, op pagina 96 van Spelbreker ( Inge Bergh ) staat letterlijk te lezen :

“…Martines vork kraste over het gebarsten email van haar bord.”

 

Amper vijf jaar geleden had een kind nooit deze vraag gesteld.

 

Amper vijf jaar geleden dacht ik dat Bandol een film was van Pedro Aldomovar.

 

Nu weet ik wel beter.

Deze week dronk ik de Cuvée Fontanieu 1999 van Domaine La Bastide Blanche.

Met behulp van de vacuvin proefde ik hem op drie dagen, en wat eigenaardig was : De eerste dag had deze wijn een wild en lederachtig aroma met chocolade en mokka, de tweede dag kwam het fruit piepen en op de derde dag barstte de fruitexplosie in al zijn glorie los.

Meestal verloopt deze evolutie omgekeerd ( toch ?), wat mij doet besluiten dat dit zeker een wijn is voor de lange termijn. ( 88 ptn ).

Deze 1999 kocht ik op het domein ( 14 euro ), maar de 2001 ( topjaar in Bandol ) is in België te verkrijgen bij Tastevindor ( St Martens Leerne ) en zal binnenkort mijn andere Provencialspeciallekes vervoegen.

 

18:02 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (13)

Commentaren

Bandol Is dat niet dienen dikken sergeant van bij Zorro ?

Gepost door: Gerten | 18-03-06

Bandol Of dienen dikken broer van J. Lozano (die nu zelf ook dik is)

Gepost door: Gerten | 18-03-06

16.666sten bezoeker Als ekik da zijn wat krijg ik dan ?

Gepost door: Gerten | 18-03-06

Nen Duvel

Gepost door: vinejo | 18-03-06

Een ontspannend moment op het web Wijn saai? Wijn niet om te lachen? Vergeet het maar! Als u zin heeft in een beetje ontspanning en u heeft een internetaansluiting, mag het onderwerp “wijn” geen probleem zijn.
De bewoners van het uiterste noorden van de provincie Oost-Vlaanderen zullen zich in nuchtere toestand zelden metropool-allures aanmeten. Het VB komt hier trouwens ook nauwelijks van de (klei)grond, dus wat betreft grootstedelijke verzuring moet het hier bij ons wel meevallen. Maar toch hebben wij hier iets dat wellicht veel wijnliefhebbers uit den grooten stad ons benijden: een Intermarché. De op en top Franse warenhuisketen houdt er wat betreft de verovering van Vlaanderen geen al te strak tempo op na. Er zijn nauwelijks enkele filialen te bespeuren in het Vlaamse land. Maar hiér (zij het twee dorpen en een volle vijf kilometer verder) dus wel. Niet dat onze Intermarché een echt wijnwarenhuis is. Het wijnrayon beslaat naar schatting 10 procent van de totale opppervlakte. Maar het leuke is dat je er andere wijnen vindt dan langs de platgetreden Delhaize- of Carrefourpaden. De gerant heeft inmiddels door dat ik zijn etablissement alleen maar binnenkom voor de wijn. Hij vertelde me onlangs dat zijn Franse bazen afspraken hebben met Franse wijnhuizen om grote ladingen kwalitatieve wijnen op te kopen tegen lage prijzen. “En daar profiteert gij dan van, hé”, voegde hij er niet zonder enig commercieel gevoel aan toe.
Vorige vrijdag ging ik op wijnjacht en bracht onder meer mee:
- Cuvée Champtenaud, Caves de Sarras, Saint-Joseph 2001 (9,59 euro)
- Domaine de la Gayère, Cairanne 2000, Côtes du Rhône Villages (4,29 euro)
Ik zal kort zijn over de kwaliteit van de wijn, want ik moet het nog over het internet hebben.
De Saint-Joseph (100% syrah) is zeer verdienstelijk. Het is een stevige wijn, maar een jaar op vat en vijf jaar flesrijping hebben de scherpe kantjes van de syrahdruif er wat afgevijld. Toch lijdt deze wijn een beetje onder het “coöperatieprobleem”. Wijn die uit een coöperatieve komt, mist dikwijls wat karakter, wat durf. En daarom is die 10 euro te veel.
De Cairanne daarentegen is (voor zijn prijs) een ontdekking. De voor deze streek traditionele grenachedruif is aangevuld met wat syrah. Wat deze wijn bijzonder interessant maakt, is dat hij in tegenstelling tot zijn dubbel zo dure streekgenoot (al zit die veel noordelijker) wél ballen aan het lijf heeft. Cairanne is niet voor niets het leidende dorp van de Villages in de Côtes du Rhône. Dit is geen Castel Mireio (de fantastische wijn – te koop bij Colruyt - die Vinejo me ooit leerde kennen), maar voor goed vier euro mag (en zal) deze wijn straks een aanzienlijk deel van mijn kelderrekken vullen.
Maar ik zou u ook vertellen over de geneugten van het internet. Ik heb de gewoonte om eens te “googelen” rond nieuwe wijnen die ik in huis haal. En een mens kan daar af en toe een fijn avondvullend programma door bekomen.
Toen ik mijn Cuvée Champtenaud opzocht, kwam ik terecht op de website van “Santé Magazine”, het “well-respected magazine for restaurant professionals” uit de Verenigde Staten. Daar omschreef men de Rhônewijn niet helemaal onterecht als “Medium-bodied with slightly tart raspberry, cranberry, black cherry, and light oak. Peppery finish”. Maar het restaurantmagazine moest het natuurlijk ook hebben over het huwelijk tussen wijn en gerecht. En dat is een taak die het blad volop ter harte neemt, want bij de Saint-Joseph wordt aangeraden: “Pizza, hamburgers".
Voor mijn bejubelde Cairanne kwam ik op een Hollandse site terecht, die uiteraard probeerde de Amerikanen wat betreft wansmaak te overtreffen.
Ik had eerder een Franse beschrijving van mijn wijn gevonden, en “den Hollander” van www.mijnwebwinkel.nl had die duidelijk ook ontdekt.
De Franse tekst ging als volgt:
« Que se passe-t-il dans cette bouteille ? Tout ce que l’on attend d’un Cairanne : une robe encore intense sur le grenat ; des arômes épicés , de pruneaux et des cerises à l’eau de vie. En bouche, c’est gouleyant, encore de la fraîcheur, les tanins sont mûrs, bien renrobés, aucune sécheresse à l’horizon »
Onze webwinkelman – die gelukkig voor zijn Nederlandse klanten het Frans machtig is – vertaalde de tekst netjes als volgt :
“Wat gebeurt er in deze fles? Alles wat men van een Cairanne verwacht: een nog hevige jurk op de granaat; gekruide aroma`s, van gedroogde pruimen en kersen in levenswater. In de mond, drinkt het lekker weg, nog meer frisheid, de tannine zijn rijp, goed heringedekt, geen enkele droogte aan de horizon. “
Na zoveel wijze woorden kunnen we alleen bescheiden het hoofd buigen en hopen dat we ooit op een even volmaakte manier wijnen zullen kunnen beoordelen. Maar voorlopig lonkt er enkel olfactieve en gustatieve droogte aan de horizon.

Gepost door: Paul Van de Wijngaard | 19-03-06

Bedankt om m'n (reeds leuke) avond nog wat extra op te vrolijken !
Altijd lachen met die Ollanders !
Hah ! hevige jurk ! briljant !
Levenswater en droogte aan de horizon !
Schitterend !
Morgen op de voorpagina !
Hoofd gebogen !

Gepost door: vinejo | 19-03-06

Viré-Clessé Wie op weg naar t' Zuiden de A6 neemt Dijon-Lyon passeert ten Noorden van Mâcon twee dorpjes Viré & Clessé waar vooral witte wijn wordt geproduceerd en die in 1998 de gemeentelijke appellatie-status viré-clessé kreeg. Naaste buren zijn St Véran en PouillyiFuissé.

In de Colruyt vind je er zo een: de Cave de Viré - Vieilles Vignes (+45 jaar) 2004, 100% Chardonnay , 6,75€. Aan te raden plezant wijntje. Citrus, rijpe peer. Volgens de omschrijving: droge witte wijn, Licht goudgele kleur. Bekorende aroma's van exotisch en citrus fruit.
Mooie frisse en fruitige toetsen met gerookte toets. Vis,gerookte zalm. Daar dronken we hem ook bij bij. Versie 2001 kreeg een vermelding in de Hachette.

Gepost door: Gerten | 19-03-06

Op weg naar Bandol even gestopt in de Elzas... “Den Donck”, is voor menig Gentenaar een bekende plaats. Een meer met een hoog retrogehalte ; je kent zeker de sepia foto’s in de stijl van Blankenberge of “Moeder Ciska” in ‘t Zoute anno 1900. Je weet wel : monsieur et madame ‘De Gruute’ qui se promenent avec Fifi qui fait pipi “dans la grepke”…
Het voormalige hotel waar Sven Bogaert zijn restaurant Elvira onderbracht, roept inderdaad de sfeer van weleer op : ruisende rokken, strohoeden…
Elvira dus, een ruim sfeervol restaurant, met eigentijdse meubilering, waar we vorige vrijdag vergast werden op een huwelijk van wijnen van het huis Bott-Geyl uit de Elzas en de verfijnde gerechten van Sven zelve. Alles overgoten met een verteerbaar educatief sausje aangebracht door Edwin Vandroemme en echtgenote, beide sommelier.

Bij aanvang een mooi frisse Crémant d’Alsace brut met een mooi kroontje, fijne verfrissende belletjes en een aanvulling van enkele lichte hapjes. Als start zeker niet te versmaden.
Het lenteslaatje zorgde al meteen voor een mondvullend palet van geuren en smaken waartegen een pinot Blanc 2002 en een vooral voor de Mechelse asperges typische muscat d’alsace 2001 wat weerwerk dienden te leveren. Een verrijkende combinatie. Waarbij de pinot ondanks afwezige belletjes toch een licht prikkelende impressie bood.

De riesling 2001 en de riesling Grand Cru Mandelberg 2001 werden als danspartners voor de gebakken zonnevisfilet met tapponade van primeurgroenten, oudbrugge kaas, een verrassende risotto van olijven, rozijntjes en verse munt aangewezen. De riesling 2001 liet vlotte danspasjes zien, ontzag de voeten van de partner en kweet zich vlot van zijn taak. De Grand Cru had het meer op frivolere ritmes voorzien, en ging soms als casanova tekeer in het glas.
Voor het Franse duifje met flan van Mechelse asperges, tartin de tomates confits en courgettes en de pommes pond neuf had Sven een verrassing voorzien : een pinot noir 2003 en een opponent : een Tokay Pinot Gris Grand Cru 2001. Deze zonnige pinot miste wat body om het “duifje” te bekoren, maar kon de dans afmaken, de pinot gris kon menigeen bekoren als een zoete verfrissing op het einde van dit deel.

De mousse van mascarpone, de sorbet van passievrucht en vanilleroomijs – alle huisbereid overigens - koelden het smaakpalet wat af om vervolgens een uitdagend spel te beginnen tussen chocolade, kumquats en verse munt versus Gewurztraminer 2001 en een Gewurztraminer Vendange Tardive 2001. Voorwaar geen makkelijke opdracht.

De educatieve intermezzi bracht de aanwezigen enige notie van terroir bij, geografische situering van de Elzas en een verteerbare impressie van vinificatietechnieken. Een zeer fijne avond dus, met complimenten aan de chef, zijn dynamische brigade en de sommeliers van dienst. Met de charmante tafelgenoten erbij, zeker voor herhaling vatbaar !

Gepost door: Jan | 19-03-06

Thanks !!! @ Gerten : viel de Viriele Klets wijn uiteindelijk mee bij die zalm ?

@Jan : De afwezigen hadden blijkbaar ongelijk, bedankt voor t mooie verslag !

Gepost door: vinejo | 19-03-06

Viré Clessé (bis) Ha die Gerten! Lang geleden!
Ik kan je lof voor de nagelnieuwe Mâcon-appellatie alleen maar bijtreden. Viré-Clessé is de jongste maanden uitegegroeid tot een van mijn favoriete witte wijnen. Zeer betaalbaar en aan tafel met héél veel te combineren.
Zelf kies ik meestal voor de Viré-Clessé die Delhaize verkoopt tegen 5,59 euro (nochtans een Delhaize-botteling, maar dat is er kwalitatief niet aan te merken). Ik vind die zelfs nog iets beter dan de Colruyter die jij koos.

Gepost door: PvdW | 19-03-06

Net bedacht Heb je die aflevering gezien van Laatste show waarin Martin Heylen zonder ook maar enige sikkepit van kennis gaat wijn proeven?
Komt die in contact met oude rotten in het vak en zegt hij dingen zoals: hmm, ik proef kruidnagel ..een beetje rode bessen zelfs..

Iedereen trapt er natuurlijk in.

Om maar te zeggen: zo'n dingen als chocolade of 'hout' enzo.. dat smaakn ik dus helemaal niet, maar misschien moet ik het eens heel hard proberen?

Wie weet wat ik nog allemaal ontdek..

Gepost door: Little Witch | 20-03-06

Aan Partij van de Werkmens Wel ik ga zeker van dienen Delhaize-Viré d'er ene in mijn glas cletsen om te zien of ge gelijk hebt.

Alles goe voor de rest ?

Gepost door: Gerten | 20-03-06

Voor de rest alles uitstekend, zelfs.
Hoe zou ik trouwens durven klagen op deze heilige plek van het gegist druivensap, deze kathedraal van vloeibare liefde, deze synagoge van de grand cru's. Klaagmuur? Neen hoor!
Groetjes, hé Gerten. Ik ga nu slapen. Want ik begin raar te doen.

Gepost door: PvdW (alias de sos) | 20-03-06

De commentaren zijn gesloten.