15-03-06

Gerechtvaardigde wijn

Maandagavond hadden we de eerste van twee lessen over de combinatie wijn en gerecht.

 

Bij mossels hoort een Muscadet.

Bij gerookte vis hoort een Sauvignon ( Pouilly Fumé,..).

Bij verschillende vleessoorten hoort zowat elke rode wijn.

 

Maar wat ík vooral hoorde waren…veel verschillende meningen. 

Er zijn basisregels, maar er zijn heel veel factoren die het samenspel van wijn en gerecht kunnen beïnvloeden.

 

Rosengarten en Wesson formuleerden het als volgt :


To become an expert on matching wine and food, there are only three things that you need to know:

  1. The taste of every wine in the world, from every vintage;
  2. The taste of every food in the world, from all producers;
  3. How every wine and every food will taste together in every circumstance.

18:42 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)

Commentaren

Pinot noir: hoe goedkoper, hoe beter Ik weet het: mijn titel zit een beetje in dezelfde sfeer als de “Evi Hanssen topless!”-vondst die Vinejo hier enkele weken geleden lanceerde. Onder het motto “als het maar spectaculair genoeg is, lezen ze het wel”, kan mijn pinot noir-stelling ook tellen. Alleen: de blote borsten van La Hanssen kreeg u hier (voor zover ik weet) niet te zien (godvermiljaar, ik heb ze toch niet gemist, hé…). Maar bij mij klopt de titel wel. Allé, ’t is te zeggen: als u er de woorden “enigszins”, “in bepaalde gevallen” en “naar mijn mening” aan toevoegt.
In het kader van mijn verwoede pogingen om de kenmerken van bepaalde druiven te leren onderscheiden van andere, had ik me de jongste weken in Delhaize een aantal niet-Franse pinot noirs aangeschaft. Spotgoedkope versies van deze monocépagewijn zijn eigenlijk onvindbaar. En dat heeft waarschijnlijk te maken met het adagio van onze wijnleraar: “De pinot noir is een teef van een druif. Ofwel geeft ze schitterende resultaten, ofwel is de wijn die er van gemaakt wordt niet te zuipen. Maar altijd is ze héél moeilijk te kweken.”
De drie wijnen die ik in het assortiment van mijn supermarkt vond waren in ieder geval nog enigszins betaalbaar. In vergelijking met de exuberante prijzen die in de Bourgogne voor een deftige fles aangerekend worden, was mijn keuze zelfs ietwat aan de angstaanjagende kant:
- Wine of Tasmania, pinot noir 2004 (Australië), 4,99 euro
- Ninth Island, pinot noir 2004 (Australië), 9,99 euro
- Southbank, pinot noir 2003 (Nieuw-Zeeland), 12,90 euro
Vergis u niet. De wijnen staan in stijgende lijn qua prijs, maar ik zette ze bewust in dalende volgorde wat betreft kwaliteit. Ik kreeg tijdens het proeven trouwens de indruk dat ze “down under” niet alleen de seizoenen omkeren in vergelijking met onze kant van de aardkloot, maar ook de prijs-kwaliteitverhoudingen…
De duurste wijn – die nochtans komt uit het veelbelovende en koele (dus pinot noir-geschikte) Nieuw-Zeeland – viel al snel door de mand. Pinot noir is van nature bleek van kleur, maar als ook de smaak dat is, hoeft het voor mij niet meer.
De Ninth Island viel me beter mee: een lekkere, zeer fruitige wijn, zonder veel meer. Maar het probleem is dat je voor tien euro (en zelfs veel minder) rekken vol “lekkere en zeer fruitige wijnen” vindt.
De goedkoopste uit de reeks gaf me net dat tikje meer dat ik in een pinot noir-wijn zoek. Naast fruit doken er ook volop kruiden op. En vooral: het aardse zat er in. Voor mij moet je je bij een goede pinot noir altijd eerst de bedenking maken: “Stinkt die wijn nu, of heb ik mijn tanden slecht gepoetst?” Er ligt een dunne lijn tussen de afstotelijke geur van een putje en het genot van een gerijpte pinot, die bijna onbeschaamd maar toch met enige zelfzekerheid zijn geuren lost.
Ik begeef me op glad ijs, maar eigenlijk is dit het verhaal van de geur van winden (neen, neen, geen mistral of passat, maar een – euh – een... tja, een scheet eigenlijk). De geur van de flatulatie van een medemens beweegt zich door de band tussen zeer onaangenaam en weerzinwekkend, terwijl men voor de eigen winden doorgaans toch enig begrip – ja zelfs soms sympathie - kan opbrengen. Of misschien een ander, minder (b)anaal voorbeeld: hoe dun is de lijn tussen de stank van een beschimmeld stuk brood en het zalige aroma van een belegen Stiltonkaas?
Enkele weken geleden dronken we tijdens de les een Cuvée vieilles vignes uit 2002 van Sylvie Esmonin uit het legendarische Bourgognedorp Gevrey-Chambertin. Maak u geen illusies, de Wine of Tasmania-pinot uit Delhaize komt nog niet aan de enkels van deze prachtige wijn. Net zoals de vijf euro die u in Delhaize kwijtspeelt ook geen vergelijk heeft met de dertig euro die je aan die getalenteerde Sylvie betaalt…


Gepost door: Paul Van de Wijngaard | 16-03-06

Bottom line Smaken verschillen.. Dat wil zeggen dan dat d emening van een niet-wijnkenner (maar wel liefhebber) niet meteen als total crap moet geïnterpreteerd worden. .Fijn om te weten.. ;)

Gepost door: Little Witch | 16-03-06

°°°°°°°°°°°°°°°°°°° @PvdW : Inderdaad, zoals de volksmond zegt : " Eigen wind, schoon wind "

@LW : Benieuwd naar je eerste tasting note !




Gepost door: vinejo | 16-03-06

Laatst gedronken .. bij steak met frietjes (mijn favoriete Bordeaux gerecht): Les Cedres de Franc Mayne, St Emilion Grand Cru van 1998. Mannekes mannekes.. Lag reeds 2 jaar te rijpen in mijn kelder en het moet gezegd: die kelder kan er wat van ! (vraag me nu niet naar bloemen- en houtsoorten die ik rook of proefde, ik hou het erop dat ie volledig op z'n hoogtepunt was. )

Gepost door: Aardvarksken | 16-03-06

@PvdW heel herkenbaar, jouw uitleg.Een Pinot noir, zomaar, op goed geluk kopen, durf ik ook al niet doen! En waarom zou ik als vinejo en jij het (zo goed) voor ons doen! Bedankt, ook voor al je andere tips.

Gepost door: wina | 18-03-06

Wijn en gerecht... dat wordt pas interessant, komt dat ook op je blog?
Ja, ik hoor je al denken ""profiteur" en het is wel een béétje waar.
Maar ik doe wat ik beloofde, 'k heb ze(de wijnflessen) al op foto, want dat leeg goed moest hier dringend uit de weg.
Om nog eens terug te komen op de reactie van mevrouw Hakblok: ik had ook Martin Heylen bezig gehoord...én ik ben nog nooit BANG geweest van HEKSEN. Maar toch bedankt voor jouw interventie!

Gepost door: wina | 18-03-06

Ne superieuren Bordeaux Tussen al de gerechtelijk affaires en pinot noires: gisteren en vandaag gedronken, Reserve du Ch Mouton 2003, Bordeaux supérieur van bij deKolruit met volgende omschrijving:
Prachtige wijn met intense kleur, met veel geur van rijp fruit en hout en krachtige, aangename smaak, lange afdronk. Bewaart tot 2006 à 2010. Allemaal min of meer juust. 10€95 niet slecht maar voor die prijs vindt Vinejoske wel wat beter. 2de wijn van de zogezegd bekende chateau maar ik vind er niets van terug.
Kent iemand er meer van ?

Gepost door: Gerten | 18-03-06

De commentaren zijn gesloten.