28-02-06

Weinstein

21:59 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

27-02-06

Ban… dólletjes ! ( van lotje deel 3 )

 

Dit is deel 3 van het verslag van mijn eerste bezoek aan een wijnveiling.

Deel één en twee kan u gratis nalezen als u enkele berichtjes naar beneden scrolt.

 

Bij de planning van m’n prooien had ik, als notoir Bandolliefhebber, twee kistjes Bandolwijn opgemerkt. Kistjes, inderdaad, wat me bijzonder weinig budgettaire speling opleverde.

Het vervelende was, het ging om twee topdomeinen in Bandol, dus ik kreeg zowat het gevoel dat m’n 10 – jarig dochtertje had toen ze, ter gelegenheid van Valentijn, kadootjes van 4 verschillende jongetjes kreeg : een keuze maken is NIET gemakkelijk !

 

Domaine La Tour du Bon is een relatief klein domein van hoogstaande kwaliteit, vooral bekend bij insiders of Bandolfreaks. De 2001 die hier werd aangeboden is zowat de beste jaargang ooit, en hoewel het niet om de speciale cuvée ging weet ik dat deze wijn zeer rijk en supergeconcentreerd is. Jammer genoeg kan ik dat niet van mezelf zeggen, dus besloot ik dat  13 euro, kosten inbegrepen, mijn maximumbod zou worden ( vorig jaar, bij m’n bezoek aan het domein, was dit de prijs van de mindere 2002 ).

Bij het andere dozijn flessen ging het om niet minder dan…Chateau de Pibarnon, de Latour van Bandol. Ooit stond ik na een gevaarlijke bergtocht ( oké, met de wagen, maar toch, dit domein is het hoogst gelegen van alle Bandols) met Gerten aan de toegangspoort, maar we waren net op tijd om het sluitingsuur te leren kennen.

Zodus, nooit gedronken maar wel veel over gelezen en dus zéér geïnteresseerd, besloot ik hierop mee te bieden indien de Tour du Bon me zou ontsnappen.

Op het domein kost de nieuwe jaargang 24 euro, dus hier was 20 euro m’n limiet.

 

Maar zover waren we nog niet.

Er stond me nog een moeilijke 100 minuten te wachten, waarin ik, m’n rechterhand aan de stoelpoot vastgebonden, nagelbijtend op de linker de koopjes aan mij zag voorbijflitsen.

 

Ik had het vooral moeilijk toen zowat alle interessante loten – flessen met een heel hoge prijs- kwaliteitsfactor maar niet prestigieus genoeg voor de rijke st..( vul zelf in …oefers, inkers, rontverkopers,.. ) - door een relatief jonge gast ( mijn leeftijd of nóg jonger) werden binnengehaald. Ik vroeg me alleen af hoe hij dit zou vertellen aan zijn vrouw, want hij hield er niet echt de rem op. Bij een gesprekje later bleek dat zijn vrouw de geldschietster was…

 

Dit zijn de wijnen die ik wel had zien zitten mochten ze per fles verkocht zijn geweest ( prijzen kosten inbegrepen ) :

 

-         12 fl. Cap de Faugères cotes de Castillon 2000 aan 13,30 euro

-         12 fl. Chateau d’ Angludet, Margaux 1995, aan 17 euro

-         4 fl. Château Branaire, St Julien 1993 ( jawel !) aan 17 euro

-         3 fl. Pontet – canet, Pauillac 1993 aan 19 euro

-         12 fl. Château Latour Martillac, Pessac 1998 aan 19 euro

-         12 fl. Château Carbonnieux, Pessac 1994 aan 22 euro

-         4 fl. Les Ormes du Pez, St Estephe 1990 aan 24 euro

-         3 fl. Duhart – Milon Rotshild, Pauillac 1996 aan 24 euro

-         3 fl. Château Suduiraut, Sauternes 1996 aan 24 euro

-         6 fl. Château Pichon Baron, Pauillac 1994 aan 27 euro

-         3 fl. Château Sociando – Mallet, Haut Médoc 1989 aan 30 euro

-         12 fl Château Latour, Pauillac 1997 aan 85 euro

 

Uiteindelijk, na drie bezoeken aan het toilet ( de zenuwen slaan me steeds op de blaas ) lagen mijn Bandolflesjes onder de hamer.

De Tour du Bon vertrok aan 8 euro, ik bood éénmaal mee ( op 10 ), maar jammer genoeg was er een jerk die verder bood.

Correctie, een Bandolliefhebber kan nooit een jerk zijn.

Met Pibarnon in het achterhoofd wou ik dit lot enkel kopen indien ik een superprijs kon bedingen.

Mijn sympathieke concurrent haalde hem binnen aan 11 euro. Met kosten zowat 13,3 euro, een prijs die ik nog nét had gegeven.

Shame.

Alles dan maar op Pibarnon.

Ik herinner me niet aan welke prijs hij werd ingesteld.

Ik weet wel dat het kantje boordje was.

De collega Bandolconnaisseur had blijkbaar nog cash over om ook voor de Pibarnon te gaan.

Halsstarrig bood hij mee, en ik was al op de lijst aan het gluren of er bij de laatste paar loten misschien nog dingen waren die de moeite loonden.

En plots vroeg de veilingmeester mijn nummer.

In m’n enthousiasme schampte ik bij het omhoog steken van mijn plakkaatje ei zo na  het oor van mijn buurman.

Afgeklopt aan 18 euro, met kosten 21,75.  Nét binnen m’n prijsfourchette !

De laatste loten liet ik sportief aan me voorbijgaan.

Ik haastte me namelijk naar het centrum van St Niklaas voor een nieuwe zoektocht.

Een bankautomaat, snel !

 

De  top 3 van de duurste loten krijgt u samen met nog enkele andere weetjes ( de oudste wijn, goedkoopste loten, ingehouden loten,…) in de laatste aflevering, alsook hoe ik met pijn in hart ( maar tot geruststelling van m’n lever ) de uiterst zeldzame flessen uit m’n geboortejaar naar verzamelaars uit véél oudere jaren zag gaan. 

18:17 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

26-02-06

RUS' ROES'

Na een verkwikkende nachtrust nog even in een roes na gisteren :

 

Chateau Lagrange, Saint Julien 1997

Chateau Soutard, Saint Emilion 1999

Beaune 1r cru Jean Boillot, Les Epenottes 2002

Château Filhot, Sauternes 1997

 

Proefnotities volgen.

 

Maar momenteel distilleer ik, met de hulp van de nota’ s die ik op de wijnveiling maakte, deel 3 van de veilingstory.

 

Dus snel weer aan het werk, want zoals Stevaert zou zeggen : Rus’ roes’ !

 

11:07 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

24-02-06

Chateau Fauteuil

 
Le ' Crack 2001 ' est arrivé.
 

21:16 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

23-02-06

Evi Hanssen topless !

1. Hoe de ziekte van een overbuurvrouw je een leuke avond kan bezorgen

 

Dinsdagavond, overbuurman D belt aan.

Ik doe open en zeg : ‘Ja ik ga mee.’

Vermits onze muzieksmaak enigszins samenvalt, gebeurt het soms dat ik met D naar een concert ga. En, op mijn schertsende opmerking ( je wist maar nooit dat hij me voor een concert kwam uitnodigen ) reageerde D tot mijn verrassing met ‘ ach da’ s dan oké, rijd jij of ik ?

Hij had 2 kaarten gekocht voor Big Star in de Handelsbeurs, en z’n vrouw lag te bed met ‘iets’ aan haar maag. Ik mocht- enkel voor deze gelegenheid - zijn vrouw vervangen !

Gisterenavond heb ik dus enorm genoten van levende legende Alex Chilton ( herinnert u zich 'The Letter' van The Box Tops ? Dat was Chilton aan z’n 16..),  geflankeerd  door The Posies ( gitaarpopgroepje van Jon Auer en Ken Stringfellow dat me hielp de jaren ’90 door te komen) .

Het voorprogramma van doe het zelver Pascal Deweze, viel dik tegen, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de rinkeltwinkelende kristalheldere gitaarpartijen en de hemelse koortjes van Big Star.

 

Of hoe de ziekte van een overbuurvrouw je een leuke avond kan bezorgen.

 

2. Hoe een cynische opmerking niet altijd gesnapt wordt

 

Vandaag kwam ik Wilfried tegen.

 

Wilfried : Hoe is’ t nog met je ?

Vinejo : Heel goed, volg nu wijncursus en blablabla

Wilfried: Ik drink ook elke dag een glaasje wijn.

V. : Oh, en welke wijn drink je dan meestal ?

Wilfried : Och, altijd dezelfde rode wijn uit Delhaize, van die literflessen .

V. : Welke appelatie ? ?

Wilfried : Och, geen idee, ik denk Frans. Een fles kost twee euro.

V. : Oei, da’ s wel heel goedkoop, daar zou ik toch mee opletten.

Wilfried : Nee hoor, dat valt wel mee, een kennis van me die iets van wijn kent proefde er ooit van en zei dat die wijn zéker even goed is dan de goedkoopste Beaujolais!

 

Of hoe een cynische opmerking niet altijd gesnapt wordt… 

 

3. Hoe een mens blij kan zijn dat hij zich geen dure wijnen kan veroorloven

 

Wijnliefhebber Marc stuurde me volgend berichtje door :

 

Fraude met dure wijnen wordt een ware plaag.We hebben het uit goede bron, want Serena Sutcliffe MW, directeur van Sotheby’s wijndepartment, verklaarde zelf tijdens een seminarie over 'Beleggen in Wijn' dat ze bij veilingen een ‘schrikbarende’ toename van het aantal fraudegevallen had waargenomen. “Gemiddeld moet ik wegens vervalsing voor zo’n 1 miljoen $ aan flessen afkeuren per veiling!” aldus Sutcliffe. Vervalsingen duiken het meest op in Amerika en Azië, maar ze komen wel uit Europa. Over welke wijnen gaat het? Wees gerust, niet over de soort die we in de supermarkt tegenkomen. We spreken over het kruim van deze planeet: topwijnen uit de jaren 1945, 1947 en 1961 en dan nog liefst in magnum-formaat of groter. De omvang van de fraude moet ook veel groter zijn dan gedacht. Een onderzoek wees uit dat er in het jaar 1995 alleen al meer bordeaux uit 1945 werd gedronken dan er ooit werd geoogst! “

 

Of hoe een mens blij kan zijn dat hij zich geen dure wijnen kan veroorloven..

4. Hoe je op linke manier enkele extra lezers naar je blog kan lokken.

De titel van elk berichtje dat via skynet gepost wordt, verschijnt gedurende een tijdje op de skynet - startpagina. Vele bloggers werpen een vluchtige blik op die titels, en durven al 'ns een kijkje nemen op een andere blog. En vermits sex nu éénmaal de drijfveer is van de mens, worden termen in die sfeer sneller aangeklikt.

Of hoe...inderdaad.

 

17:16 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

20-02-06

Witse producten

Al jaren vragen mensen me of ik ‘ Flikken ‘ gezien heb.

‘Nee, ik kijk daar niet naar.’

Het is nochtans goed hoor, en in Gent gefilmd, leuk herkenbaar.

‘Neen, het interesseert me niet, hoe enthousiast sommigen ook zijn.’

 

Geen enkele van de zondagavondfeuilletons heeft me ooit al aan de buis gekluisterd. 

Maar ik begon te twijfelen.Zoveel mensen met goede smaak bleven me interpelleren en aanraden om toch maar ‘ns naar zo'n politiesoap te kijken.

Dus, gisterenavond even blijven zitten na het wekelijkse Eurosong gezinsvermaak.

Het was Witse.

 

De aflevering begon veelbelovend. Een schoolmeisje, Eva, werd gestalkt door een medestudent én had een relatie met een leraar die iets verder ging dan het didactisch- pedagogische ( maar hoe ver dat bleef ons een raadsel ).

Reden genoeg om voor je leven te vrezen dacht ik zo.

En inderdaad, op weg naar huis werd Eva neergekogeld. 

De dader was een verdacht individu met een brommerke en zwarte helm.

 

Wat volgde was zo’n flinterdun verhaaltje dat ik, toen ik rechtstond om een glaasje wijn in te schenken, vreesde dat het van mijn scherm zou waaien.

Die vrees was onterecht. Tenslotte is Rani de Coninck er ook nog nooit van gewaaid.

Zodoende kon ik blijven kijken.

Hoe zou dat wel aflopen ?

Wie had dat mooie meisje vermoord, en waarom ?

Vermits de tijd van zo’n polisjee beperkt is zijn er sowieso niet veel personages. De stalker viel al snel af wegens alibibezit, en ook de leerkracht was dan wel een vettig ventje, maar geen moordenaar.

Bleven over : -de flikken zelf

                    -de ouders

               -één fils à papa student die bloemen was komen afgeven aan de ouders.

 

En wie was de dader denkt u ?

DE RIJKELUISZOON, inderdaad !

 

En WAAROM had ie zijn mooie leventje op het spel gezet door een moord te plegen ? Waarom had ie  zelfs tips naar de politie gestuurd om hen op het goede spoor te zetten ( oa een bijbeltekst over de engel Gabriël, en zijn ACHTERNAAM was Gabriëls, ingenieus, en ja, ook Witse had dit na enige tijd door ) ?

 

VOOR DE KICK ! 

Eva was een TOEVALLIG slachtoffer geweest.

 

MAAR MENS, ZO GOED GEVONDEN !

Alle respect voor de scenarioschrijvers.

En het verplichte hiërarchisch gevecht ( Witse mocht de verdachte niet verder ondervragen want het was de zoon van een logevriend van z’n overste ) hebben ze er ook mooi bijgesleurd.

Bravo !

Steek deze reeks maar in het schap van de Witse producten.

Neen, niet in dat van de witte producten.

Dié staan voor prijs – kwaliteit…

 

Maar nu snel over naar de RODE producten !

 

Vorige week dronk ik met Gerten :

 

Les trois Chenes 2001, Vin de Pays de Var : zelf meegebracht uit de Provence ( 5 euro ) en ongelooflijk rijk voor een landwijn. Vlezig en geconcentreerd, 5 jaar oud maar nog in topvorm. 86 ptn.  

Chateau Montcanon, Canon – Fronsac 2000  ( zowat alle wijnen in die appelatie dragen zo’ n explosieve naam ) : Veel body en fruit, voorlopig echter nog verdrongen door een sterke houtsmaak. Geduld. 86+ 

Saladini Pilastri, Rosso Piceno Piediprato 2003 ( ik drink weinig Italiaanse wijn, het onthouden van die namen is onbegonnen werk..) : 90 van Parker, door ons nogal gewoontjes bevonden. Sympathieke fruitbom maar verveelt snel. 85 ptn. 8, 5 euro, Vinesse.   

Chateau Pavie Macquin, St Emilion GCC 2002 ( 375 cl ) :

Vier woorden :

Fijn

Fluwelig

Fruitig

Fantastisch.

Volgens Parker nog 5 jaar nodig eer hij drinkbaar is maar Gerten en ik vonden hem nu al UITERMATE genietbaar. 91 + !

 

Deze laatste wijn zou zelfs een aflevering van Witse draaglijk kunnen maken.

Of nee, zó goed was ie nu ook weer niet…

17:12 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)

19-02-06

 Maak jezelf gelukkig

Begeef u naar de platenboer.

Koop de cd ‘ I’ m wide awake, it’ s morning ' van Bright Eyes.

Steek het schijfje in de cd – lade en installeer u in de zetel met een glaasje bij de hand.

Laat u aangenaam verrassen door het originele openingsnummer.

Val vervolgens van de ene koude rilling in de andere.

Slik af en toe je krop in de keel door met een lekker slokje godendrank..

GENIET

GENIET

GENIET.

 

En wees gelukkig.

Al was het maar voor 45 minuten.

12:22 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (4)

16-02-06

Eigen lot in handen ( Van lotje part 2)

Vijftien - zestien - achttien - twintig..

Op een bepaald moment ( dacht vanaf twintig maar het kan ook eerder geweest zijn ) begint de veilingmeester  het bod per twee euro te verhogen. Later is dit zelfs 5 euro.

Dan is het meebieden snel gedaan natuurlijk.

Maar daar waren we nog niet.

Aan 22 kon ik nog één maal meebieden.

24.

Eén maal, twee maal ( ‘andermaal’ zei hij nooit )

Verkocht !.

YES, ik had ‘m.

Ik werd voor 24 euro ( + 20 % + 1,5 euro kosten ) de trotse eigenaar van een fles Troplong Mondot 1988, meteen ook de oudste wijn ( die nog drinkbaar is ) uit m’n kelder.

Negentig punten van Parker, te drinken tot 2010, maar zolang ga ik zeker niet wachten.

Nu alleen maar hopen dat hij niet afkomstig is van Tante Meetje die hem zolang in haar tot 25 C° verwarmde living op de chauffage heeft bewaard…

Ondertussen ging de veiling z’n gangetje.

De topwijnen kregen steeds concurrentie van enkele miljonairs aan de telefoon.

Meestal wonnen die telefonische deelnemers het pleit, waarschijnlijk is het makkelijker ( of verleidelijker ) om een bod te verhogen wanneer je rechtstreeks wordt aangesproken door een vriendelijke vrouwenstem.

Een Latour van 1982 ( 100 Parkerptn.) ging 470 euro.

Een pak meer dan mijn budget voor de ganse veiling.

Petrus van 1983 ( 86 ptn, zwak jaar dus) haalde 480 euro.

Leuk, je salade met wijnazijn gemaakt van een Pétrus.

 

Wat vreemd is, dezelfde flessen gaan soms voor significant verschillende bedragen  de deur uit. Zo haalde een lot van drie flessen Petrus 1957 330 euro ( per fles ), terwijl een half uur later twee flessen weggingen aan 280 euro.

Nuja, voor de kopers van die flessen zal 50 euro minder significant zijn dan voor schrijver dezes.

Waar ook enorm op geboden werd waren top Champagnes.

Zo werd er voor een  Dom Pérignon 1978 tot 220 euro gegeven.

Heel ver zal die kurk toch niet meer spuiten vrees ik..

 

En plots, je moet er echt je aandacht bijhouden, was het  tweede van mijn uitverkoren zaakjes aan de beurt.

Op een bijeenkomst van ons wijnclubje proefden wij vorig jaar bij Franklin een superlekkere Sauternes, Chateau Doisy – Dubroca uit 1989. ( Ik zet binnenkort wel eens het verslagje van die avond op het net. )

Doisy Dubroca is de minst bekende van het Doisy - 3tal.

Doisy Daene  en Doisy – Vedrines zijn de andere etiketten die vroeger tot hetzelfde domein behoorden, en deze wijnen worden beschouwd als topSauternes.

Dubroca is even goed maar minder bekend, tenzij…door insiders zoals de nonkel – sommelier van Franklin die hem deze fles 10 jaar terug aanraadde.

En kijk, op deze veiling was er zo n flesje in de aanbieding.

Ook hier ging ik meebieden tot maximum 25 euro, en guess what ?

HEBBES, aan dezelfde prijs als die Mondot.

Goe bezig, hoor ik u denken, 81 euro kwijt voor drie flessen.

Maar da’ s toch nog altijd beter dan wat anderen gaven voor drie glazen.

Of voor drie slokken…

 

In de volgende aflevering ( jaja, dit wordt een ware wijnsoap ) o.a de top 3 van de allerduurste flessen, een bang afwachten of er niet alleen Bordeaux-, Champagne- en Bourgogne- maar ook Bandolliefhebbers bij de aanwezigen zijn, én de loten waarbij ik met pijn in het hart de hand stilhield, maar waarop ik bij een minder precaire toestand van de bankrekening zeker had meegeboden.

  

 

18:17 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

Subjectieve berichtgeving

Dit stond vandaag onder de rubriek ‘ kort ‘ op pagina elf van mijn dagblad.

 

Arabische wereld veroordeelt geweld in cartoonrel 

In de rel om de Mohammedcartoons hebben zestien landen van de Arabische wereld de gewelddadige rellen bij de protestbetogingen tegen de Deense spotprenten veroordeeld. Dat blijkt uit een gezamenlijke verklaring, die de ambassadeurs van zestien Arabische landen bij een ontmoeting met Spaanse parlementsleden in Madrid hebben afgelegd.

Het geweld is “ten zeerste te betreuren”, benadrukten de diplomaten.

Ze spraken zich uit voor de uitwerking van een gedragscode die misprijzen voor religies moet verhinderen. De ambassadeurs verklaarden dat ze voor het recht op de vrijheid van meningsuiting zijn. Daarbij moet wel “respect voor heilige symbolen van alle godsdiensten” gewaarborgd worden.

 

Stond dit ook in uw krant ?

En waarom staat het gedrag van een kleine fanatieke minderheid wel, en dit bericht niét op de voorpagina ?

 

 

14:40 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (10)

14-02-06

Last Waltz

 

 

 

 

 

Ik hou van je kont-toeren

Je mooie fijne lijn

Blijf ziekelijk naar je loeren

Zou dit geneesbaar zijn ?

 

Ik vrees van niet, ik hóóp van niet

Je bent mijn stimulans

Je bent m’n prozac, drugs, m’n eeuw'ge wiet

‘k Word gek van je gedans

 

Ik wil me aan je wagen

Zo vol en toch zo mals

Maar eerst wil ik je vragen

Kom dans je laatste wals

 

 

 

19:06 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (6)

13-02-06

Vervroegde Valentijn

Eergisteren kreeg ik van mijn lieve vrouwtje een vervroegd Valentijnscadeautje.

De film Mondovino én een cunning plan om er samen naar te kijken.

De kindjes waren uitbesteed aan de buren, dus wij konden rustig en geconcentreerd van deze wijndocumentaire genieten.

Én, wat meer is, het was ook de ideale gelegenheid om een exquis flesje te ontkurken..

 

Onze liefde werd voor het eerst bezegeld in 1993, bij de geboorte van onze dochter.

Een mooi moment om een wijntje te drinken dat gemaakt is in hetzelfde jaar.

En ja, Marc, we gingen er 100 % voor, dus haalde ik bij deze gelegenheid ook de Riedlglazen nog eens uit.

 

Onlangs kocht ik een Branaire Ducru ’93 bij Divino voor 15 euro.

Een belachelijk laag bedrag, tenzij deze wijn om zeep was uiteraard.

Negentien93 was namelijk een heel flauw jaar in Bordeaux. In eerste instantie ( na een schitterende augustusmaand ) dachten de wijnbouwers een nieuw ’90 te mogen bottelen, maar uitzonderlijk veel regen in september verstoorde dit  feestje.

Even afwachten dus wat dit flesje brengen zou.

 

De film beantwoordde alvast volledig aan de verwachtingen.

Eigenlijk ging het niet alleen over wijn, maar evenzeer over de globalisering die zich ook op dit gebied manifesteert.

Mooi in beeld gebracht en leuk om volgen, ook voor de iets minder fanatieke wijnliefhebber, hoewel na 90 minuten eventjes de verveling toeslaat. Het zou ook kunnen dat het bijhorend flesje, waarvan het niveau zienderogen daalde ( maar de kwaliteit zienderogen steeg) er iets mee te maken had.

Wat opviel was de pretentie en blasé van veel van de hoofdrolspelers ( de zonen Mondavi  en ‘wonderboy’ Michel Roland op kop ). Eigenaardig, hoe mensen die van wijn houden ( waar ik mij dus enigszins mee identificeer ) toch zulke etterbakken plegen te zijn. 

Parker viel eigenlijk nog best mee, James suckling ( van Wine Spectator ) daarentegen is een arrogante, zelfingenomen neocon waarvan ik vanaf heden de proefnotities compleet zal negeren.. .  

Met andere woorden, Suckling sucks.

De wijn daarentegen was succulent !

 

Chateau Branaire Ducru, St.-Julien 1993 : Kleur verbazend donker, lichtjes, zeker niet overdreven getuilleerd aan de rand. Een heel fijne, mooie neus met typisch secundaire ( en tertiaire ? ) nuances, maar zeker ook nog met een heel mooie fruitigheid.

In de mond fantastisch harmonieus en soepel, quasi tanninevrij, een mooie vulling en op het eind zelfs lichtjes ‘chewy ‘.

Multidimensioneel smaakpallet met naast het nog aanwezige  rijpe fruit ( jawel, ondanks het minder jaar toch rijp fruit maar het jaar was dus enkel minder door de regenval in september die enkel oorzaak zal geweest zijn van enige verdunning  terwijl de druiven dankzij de warme augustusmaand toch mooi waren uitgerijpt – sorry voor dit ingewikkelde tussenvoegsel, deze verontschuldiging maakt het er zeker niet beter op en achteraf bekeken klopt deze redenering niet helemaal denk ik, dus weet u wat, sla dit tussenvoegsel meteen volledig over -) hints van mokka, chocolade, nieuw leer en bospaddestoeltjes. 90 ptn.

 

Heb ik het altijd jammer gevonden dat het geboortejaar van mijn dochter zulk een slecht wijnjaar was geweest voor Bordeaux, dan moet ik dat hier toch even rechtzetten.

1993 : 

Een jaar waarin zowel mooie kindjes als mooie én…betaalbare wijn werden gemaakt !

       
            

16:33 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

12-02-06

It's snowing on Terra Noble

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

15:25 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (3)

11-02-06

Het wijnkonijn

Tip voor morgen of volgend weekend.

U gaat naar Delhaize en koopt daar een konijn, 2 Kriek – Extra’ s, moesappeltjes, jeneverbessenconfituur, patatjes en een fles Domaine Aubert, Madiran 2003 ( met dank aan een obscure bezoeker van deze weblog waarvan me de naam nu even ontsnapt maar het was zeker niet Pieter de Crem of Wilfried Martens ).

Don’t mind het mottige etiket, de wijn is beter.   

 

Vervolgens maakt u of uw lieve partner het konijn, de patatjes en de appelmoes klaar.

( Voor de juiste bereidingswijze kan u bij Vtje terecht.)

U drinkt als aperitief een glaasje Madiran en bent aangenaam verrast van z’n soepele fruitigheid.

U neemt samen plaats aan tafel en begint smakelijk te eten.

Op hetzelfde moment drinkt u van de wijn, en na het inslikken zegt u synchroon : CARAMEL !

En u besluit dat, hoewel u van de meeste wijnen het best kan genieten zonder bijhorende gerechten, in dit geval de wijn nog lekkerder wordt dankzij het eten en omgekeerd.

 

Aldus heeft u op hedonistische wijze alweer iets bijgeleerd.

15:47 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (16)

10-02-06

Van lotje getikt ( Pt 1 )

In hoeverre zouden wijnveilingen het slachtoffer zijn van de concurrentie van E-bay ?

Ik zou het niet weten.

Onlangs bezocht ik er één in St- Niklaas, en dat was alvast een heel andere ervaring dan het virtuele gedoe voor ons computerscherm..

Klik  hier voor de catalogus, lees verder voor het verslag.

   

Bij aankomst kreeg ik een bordje met nummer 39.

Dit leek me niet direct een geluksnummer te zijn, maar het zou me enkel op het eind parten spelen.

Een 50 tal mensen zaten, als bij een lezing in een Koninkrijkszaal van Jehovah’ s getuigen, omringd door kisten en dozen wijn, geduldig te wachten tot de veilingmeester ( een ongelukkige kruising tussen een Dickensiaanse boosdoener en Herwig van Hove ) het eerste lot voorstelde, Chateau de Pomard, 1974.

Die fles liet ik vlot aan me voorbijgaan want ik had op voorhand uiteraard een selectie gemaakt van wijnen waarop ik, met m’n beperkte budget, mijn kans zou wagen.

 

Het tweede lot was een Brunello ’98 die men inzette aan 12 euro. Hé, zo weinig, dus effe meebieden.

12 – 13 – 15 – 17.

 Eén maal 2 maal, verkocht, meneer mag ik uw bordje zien 39 oké, volgend lot.

Ik had één maal mijn hand opgestoken ( nou ja, aarzelend enkele cm bewogen ) en ik had al prijs ! Men zei 12 euro en 3 sec later was het 17 en was de fles mijn eigendom.

Verdorie, dat zal brol zijn, niemand biedt hier meer ’flitste er door mijn hoofd.

U moet wel weten dat er bij elk lot nog 20 % kosten bijkomen + 1, 5 euro ‘bewaring’.

Plots werd ik bloednerveus.

Als ik niet oplet ga ik hier vanavond met een pallet wijn naar huis die meer kost dan onze nieuw bestelde zetels met bijhorende poef.

Dus ik nam me voor om me low profile te houden tot aan het eerste lot dat ik op voorhand had aangestipt.

 

Chateau Troplong Mondot 1988.

Waarom had ik dit lot gekozen, vraagt een mens zich af.

( niemand kiest normaal gezien z’n eigen lot, maar dit was dan ook nog niet mijn lot. )

Ten eerste, het ging om één fles. De meeste loten behelzen meerdere flessen. Let wel, men biedt  per fles, dat had ik pas door na de toewijzing van een paar kisten die mij ongelooflijk goedkoop leken. Je moest dus vermenigvuldigen met het aantal flessen. De man aan wie ik bevestiging vroeg –‘er wordt toch per fles geboden hé’ lachte minzaam. Of lachte me uit, kan ook. )

Ten tweede, Troplong Mondot is een overachievende Saint Emilion GCC die op het randje staat van bevordering naar Premier GRC. 

En ten derde, het jaartal 1988 was uitzonderlijk goed, maar dan weer niet zó goed of bekend dat het even veel wordt gezocht als 1989 en 1990.

Op voorhand had ik mezelf een limiet van 25 euro opgelegd ( + kosten ).

Bij zulke veilingen kan je op voorhand al een bod doen ( op papier ). Dat wil zeggen dat de veilingmeester het bieden laat starten op jouw bedrag. Als niemand hoger gaat is het lot van jou. Dit geeft je enige zekerheid, maar anderzijds blijf je misschien wel zitten met het idee dat je beginbod te hoog was…

Uiteraard heb ik dit niet gedaan, en voor deze fles kwam ook niemand anders op het idee.

De veilingmeester bepaalt dan zelf een startbod, in dit geval 15 euro ( oef, ik kon nog meedoen... )

 

Coming soon : part Two ! 

17:51 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (7)

09-02-06

Troebel in the house

Eegisteren las ik in mijn wijnkalender het volgende :' De oogziekte cataract kan waarschijnlijk voor de helft worden voorkomen door gematigd rode wijn te drinken '
Dus, als u gematigd wijn drinkt zal u de helft minder troebel zien. Als u dan ook nog eens de alcohol vaarwel zegt, dan ziet ook die andere helft scherp.

Of is deze redenering nogal troebel ? Ik heb nochtans geen last van cataract... 

16:17 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (10)

07-02-06

Vrouwen kunnen grappig zijn

Men zegt soms dat vrouwen niet grappig uit de hoek kunnen komen.

Ik wil deze bewering ten stelligste tegenspreken.

Mijn vrouw bijvoorbeeld.

Komt soms heel grappig uit de hoek.

En niet zo maar eens, toevallig, of nu en dan.

Nee, elke keer als ik haar gestraft heb doet ze het weer.

Hoe ze dan, na een uurtje op de knieën en met de handen op het hoofd, met blauw oog en gekloven lip uit de hoek komt…

Hilarisch !

 

Sorry, nog flauwer dan de heer Coppens in een slechte dag, ik weet het. 

Bijna even flauw als gisteren in de wijncursus.

 

Erik : ‘Deze wijn is heel mooi in de finale’

Vinejo : ‘Ik vond hem in de halve finale nochtans ook niet slecht.’

Woeha.

 

Heb de minzame Erik nooit eerder zo scheef zien kijken. 

Genoeg gezeverd, nu wijn !

 

Marchesato degli Aleramici, Rosso di Montalcino 2003 : De Rosso, afkomstig uit Toscane, wordt gemaakt van 100% Sangiovese. Deze druif wordt ook wel Brunello genoemd, naar Rosso’ s grotere broer, Brunello di Montalcino, die niet mag verkocht worden vóór zijn vijfde jaar ( rijping op Slavonisch hout ).

Verrassend lichtrode kleur ( deed aan Beaujolais denken), in eerste instantie tamelijk gesloten neus ( zoals die van PvdW momenteel ).

Ook de smaak was bij aanvang heel stroef, licht fruitig en vegetaal.

Maar na een half uurtje in het glas ( er waren gelijktijdig drie wijnen uitgeschonken, dus dat kon ) bloeide deze Rosse Italiaan héél mooi open.

Heerlijk rood fruit en specerijen, behoorlijke mondvulling met mokka, caramel en toast.

De dag daarop was hij nog beter, een heerlijke begeleider van onze maandagse spaghetti.

Te koop bij traiteur Dewaele in Hamme voor 11 euro.

Een koopje als u het mij vraagt.

 

 

 

20:52 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (10)

06-02-06

Win - Wynn situatie

Op maandagochtend heeft iedereen het wel eens moeilijk.

Zo ook deze jongen deze morgen.

Gelukkig kunnen wij sedert een tijdje genieten van een cd speler in de wagen.

Snel een cd’tje meegegrist en beluisterd aan 120 km/h.

Steve Wynn and The Miracle 3.

Van Dream Syndicate en Gutterball.

Reeds enkele keren live aan het werk gezien, altijd beter dan op plaat.

Not this time !

Drie maal hetzelfde nummer beluisterd.

Amphetamine.

Het gaf me de boost, de energie die ik nodig had om deze werkdag aan te vatten.

Eigenaardig zicht voor andere chauffeurs waarschijnlijk, iemand headbangend, handenklappend en luchtgitaar spelend aan het stuur zien zitten.  

Beluister het even.

Legaal.

Blijf luisteren, tot het uitsterven van de ‘nananana’koortjes

Hier klikken en even ( niet te ver, het staat- gecentreerd- midden in het interview ) naar beneden scrollen tot ‘ audio : Amphetamine.’

 

Uw dinsdag wordt fantastisch.

 

18:08 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (11)

05-02-06

Spartelende Spaanse specimes

In avant première op deze blog en later hier enkele spectaculair spartelende, speelse en spannende Spaanse spirituele specimes die Marc mij gisteren mailsgewijs doorstuurde :

 

‘Omdat PvdW niet spontaan een Spaanse fles meepakt uit de Delhaize, wil ik graag mijn ervaringen met deze soort wijnen even meegeven. Het is een beperkte ervaring, geef ik toe, neem het voor wat het waard is.
Alle wijnen heb ik gekocht ter gelegenheid van het Delhaize wijnfestival voorjaar 2005, thema Spanje (hoe kan het anders..?)'

1- Dominio de la Peseta Crianza 2001, D.O Alicante (6,99 €, met korting 5,82 €)
Geproefd: april 2005:
Donkere zwart rode kleur, brede gekleurde rand.
Neus evoluerend, van etherisch scherp in het begin tot zwoel zwart fruit achteraf. Groots. Eik, onderhout, rood fruit, paddestoelen. Grote neus.
Zwoel, rond en alcoholisch in de mond. Dit is echt een schitterende wijn. Evenwicht, met veel sap, alcohol. Afdronk met fijne tannines, blijft lang na, heel elegant. Echt mooie wijn, een aanwinst. 90/100.

Geproefd: september 2005:
Donkere, inktzwarte kleur. Complexe neus van olieachtig hout, donker fruit, peper en kruiden. Alcohol, confituur.
Romig in de mond, met smakelijk sap en fruit. Schitterend. Afdronk vrij lang, tannines zacht. Prachtwijn, komt mooi op dronk.

Groots. 88/100.

2- Casa de la Ermita 2001, D.O. Jumilla: (7,99 €, met korting 6,66 €)

Geproefd: april 2005:
Baksteenrode, iets matte kleur, dunne witte rand.
Rokerige neus, vineus, donker fruit (kers).
Vol en rond, evenwichtig in de mond. Breed geschakeerd.
Mist op het einde beetje structuur, maar toch heel mooi.
Afdronk half lang, rond. Tannines niet overheersend. Finesse in de afdronk, met vanillestokjes en -pudding.

Schitterend mooie wijn. 88/100

Geproefd: augustus 2005:
Gevulde donkerrode kleur.
Alcoholische neus. Hint van kersen en gekookte pruimen.
Vooral alcohol in de mond, met beetje tannines achteraf.
Afdronk niet heel lang, alcohol en tannine-bittertje.
Nogal lompe wijn, met veel alcohol impressie.
Niet denderend. 70/100

Geproefd: september 2005:
Donkere somberrode kleur. Brede witte rand.
Mooie fruitneus, kers en griotte, pruimen, beetje getoast hout, alcohol, olijven.
Sappig lekker, met mooie zuren en fijne tannines. Afdronk lekker, met fijn bittertje. Retronasaal heel mooi fruit en hout.
Mooie wijn, veel betere fles dan vorige.

Heerlijk. 88/100

De aandachtige lezer merkt op dat één van de drie flessen van laatstgenoemde wijn een steekje liet vallen. Ik vraag me af wat daar de oorzaak van kan geweest zijn. Alle fruitimpressies nagenoeg verdwenen, er bleef overheersend alcohol over, die de wijn uitgesproken lomp maakt. Lomper dan Filip De Winter die het over een multiculturele samenleving heeft, zou je wel kunnen zeggen.

3- Sindo Rueda 2004, wit (4,49 €, met korting 3,75 €)
Helder lichte kleur. Uitgesproken fruitneus: groene appeltjes, licht rood en wit fruit.
Fris en fruitig in de mond, goed evenwicht, voldoende vulling.
Afdronk vrij kort, maar mooi, beetje fruitig en fijn.
Frisse wijn. Lekker crispy. Terrasjeswijn voor de zomer.

Prijskwaliteit top*


Marc

 

*( zoals schrijver dezer proefnotities  vinejo )

10:16 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (5)

02-02-06

 Skynetbug

Eventuele reacties op vorig ( = onderstaand ) bericht kan u hier kwijt. Door een of andere skynetbug kwam er geen linkje onderaan.

Maar ge moet u niet verplicht voelen hé...

 

19:02 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (23)

Gratis en gratuit

 Mocht het mogelijk zijn om er semi - illegaal, via enige kennis van de loodgieterij, voor te zorgen dat er Pauillac of Pomerol uit onze waterkranen stroomt, ik zou het geenszins proberen.

Niet eens uit een soort van politieke correctheid.

Wanneer dit zou kunnen dan zou het product ‘wijn’ voor mij heel wat van z’n aantrekkingskracht verliezen. Wijn zuipen van de kraan, stel je voor…

Wijn moet je eerst en vooral opzoeken. Vervolgens  aan een aantrekkelijke prijs aanschaffen. Wegleggen. Wachten tot het geschikte moment zich aanbiedt om de fles te openen. De fles ontkurken met vrienden en/of geliefden en inschenken. In een mooi glas. De wijn, soms niet gespeend van enige kennis, uitvoerig becommentariëren. Genieten.

Deze redenering volg ik ook wanneer het gaat over het downloaden van muziek.

Ik heb wel ‘ns een cd gekopieerd, ik luister wel ‘ns naar ‘gestreamde’ muziekfiles, maar voor mijn maandelijkse dosis georganiseerd geluid loop ik nog steeds naar de muziekwinkel.

En ook hier geldt voor mij dat de jacht op zijn minst even mooi is dan de vangst.

Wanneer je via de computer gratis en gratuit zowat alles kan binnenhalen wat er bestaat, dan is voor mij het plezier eraf.

Overdaad schaadt en zorgt voor een gebrek aan respect, maar blijkbaar behoor ik tot de laatste generatie die er zo over denkt.

Bart Eeckhout schreef hierover dit mooie stukje in de morgen :

 

Ouder worden doen we elke dag, zolang het God belieft. Oud geworden ben ik sinds gisteren. Voor mijn neus ligt de enquête ‘Singles, Lies and Audiotapes: muziekonderzoek bij jongeren’. Op mijn netvlies staat die ene conclusie gebrand: de jongeren van vandaag zijn niet meer geïnteresseerd in de opbouw van een cd-collectie.

Op muziekconcerten vraag ik me wel eens af waar al die snotneuzen – denk niet aan zestienjarigen maar aan tien jaar en ouder – vandaan komen. En vooral, hoe ze die dure concerttickets kunnen betalen. Het zou in mijn tijd niet waar geweest zijn. De verklaring is simpel: het geld dat pubers uitsparen met gratis downloaden sparen ze voor concerten. Klinkt logisch: een cd is een massaproduct, een concertervaring is uniek, en dus meer geld waard.Maar dat jongeren geen moer geven om een muziekcollectie, dat is even slikken. 

Downloaden, oké, als Marcel Heymans van het IFPI belooft mij niet te vervolgen wil ik toegeven dat ik me daar ook wel eens aan bezondig. Nooit een volledige cd, Marcel! En alleen voor eigen gebruik! Zo’n ouwe zak kan ik dus niet zijn. Wel oud genoeg om nog trots en als een goede huisvader een kloeke cd-collectie te beheren. De collectie is een prachtige vingerafdruk van mijn leven, een muzikale autobiografie, zeg maar. Ik haal er blindelings mijn eerste cd’s uit en zie mezelf met de verzameling groeien: eerst de prille pop, dan de stevige universitaire underground, de vrijgevochten techno en elektro, om tot de jaren van verstand te komen met new jazz en de goede oude pop

Hoe vaak heb ik niet meewarig gekeken naar de platencollectie van mijn ouders. Een beetje verweesd vroeg ik me af waarom ik The Beatles, The Stones, The Velvet Underground of Dylan niet met de paplepel ingegoten kreeg. Het zou mij niet gebeuren. Hoewel ik de groep eigenlijk maar niks vind, kocht ik zelfs speciaal een cd van Radiohead om later de vervelende vraag te vermijden waarom papa niets van Thom Yorke in huis heeft. En nu blijkt dat die snotapen wellicht nooit zullen weten wat een cd is. De ondankbare honden.

In een nachtmerrie zie ik mezelf in 2050 als grootvader met andere bejaarden door piepkleine winkeltjes schuifelen waar ze ons nog een paar cd’s verkopen. Een waanbeeld? Ik dacht het niet.

 


19:00 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)