16-12-05

U kijkt toch ook ?

Herinnert u zich nog het vroegere  ‘op de koop toe’ ?

Emiel ‘ trekt mijn mond niet teveel’ Goelen leerde u toen alles wat u wou weten over hotelkluizen, geldopbergboxen en bewaarplaatsen voor waardevolle spullen.

Jammer genoeg kon Mielke Muile niet weerstaan aan de verleiding om nu en dan zijn persoonlijke kluis te vullen met kadootjes van producenten van de in het programma besproken producten.

Ondertussen is deze man lid geworden van de partij die, eens aan de macht, ‘al die zakkenvullers buiten zal gooien’.

 

Op de Nederlandse televisie loopt een variant van dit consumentenprogramma, en deze week ging het over wijn.

Men behandelde 3 items, waarvan één mij bijzonder interesseerde. Men ging de herkomst na van een Bordeaux, verkocht in de Lidl.

Hoewel ik de reportage nogal slordig vind en er niet echt een duidelijke clou in het programma zit, is het toch een leuke ( en ontnuchterende ) reportage.

 

U kan deze uitzending hier on line bekijken.  



15:36 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

reportage toch wel een redelijk interessante reportage in drie delen.

bag in box, pseudo proeven in de keuken van ne lidl en op bezoek in de medoc.

Hadden ze de ganse reportage over het bezoekje in de medoc gedaan was deze uitzending een schot in de roos want die praktijken zijn toch op zijn minst ontluisterend.

wel spijtig dat er gene 'clou' is op het einde...

enfin laat mij maar genieten van onze RAIMAT die na 1 dagje vaccuvine nog beter is geworden! yes!

Gepost door: Enos | 16-12-05

Het Tekeningskes-schandaal Stijf, truttig en kleinburgerlijk. Daaraan had ik me verwacht bij het consumentenprogramma van Nederland 3. Mag dit verwachtingspatroon volgens sommige niet onaantrekkelijke Vlaamse vice-premiers misschien slaan op Nederlandse politici, voor programmamakers van over de Moerdijk trek je beter een ander blik bijvoeglijke naamwoorden open. Chaotisch, onbekwaam, onoverzichtelijk en vooringenomen, bijvoorbeeld.
Het idéé om ter plaatse een reportage te willen maken over een ingewikkelde zaak in een land waarvan je de taal niet eens spreekt... Het getuigt van een grenzeloze arrogantie of - aan u de keuze - een onnavolgbare domheid.
Want 'what the fuck is er nou eichenlijk aan de hand? Cheen sak, toch?'
Goed, enkele lepe en luie jongens hebben een prentje gejat. Neen, ze hebben géén vals etiket gebruikt en een wijn een naam gegeven die ze op een ander château haalden. Het misdrijf waar heel Nederland en omstreken onverwijld kennis moet van nemen, luidt: "Het tekeningske klopt niet".
Dat de wijnboer van van Château Lariveaux het niet leuk vindt dat een tekening van zijn kasteel een ander etiket siert, daar kan ik nog inkomen. Maar men had ook zijn náám kunnen misbruiken. Zo'n herrie om een prentje: het is er voor mij wat over.
Wat de naamsverwarring in Chateau Cissac betreft, is de programmamaker er waarschijnlijk nog steeds niet uit. Veel erger is dat de vlotte teeveeman daar ook niet wakker van ligt. De hele clou van het verhaal (is het nu telkens dezelfde wijn met andere etiketten of niet) heeft blijkbaar geen belang.
Volgens mij gaat het zo: de wijn van de anglofiele wijnboer gaat buiten onder verschillende namen, maar niét onder de naam Grand Moulin en Fonpiquière (of zoiets). Waarschijnlijk zijn dit wijnen van een andere wijnmaker waarvoor men ook hetzelfde 'prentje' gebruikt heeft. Veel was duidelijk geworden had men iemand de drie wijnen ook eens naast elkaar laten proeven. Een béétje liefhebber kan meteen zeggen of het al dan niet om dezelfde wijnen gaat.
Maar neen, men laat liever mist hangen (goed voor de botrytis, daar niet van), want dat zien de mensen graag. Het is nu eenmaal "bon ton" om allerlei would-be wijnschandalen bloot te leggen. Na het Oostenrijkse antivriesschandaal en de Duboeuf-fraude in Beaujolais, exclusief: HET TEKENINGSKES-SCHANDAAL!
Nochtans is hier naar mijn bescheiden mening weinig aan de hand. De Nederlandse Omroep heeft een pak geld uitgegeven om aan te tonen dat wijn verkopen te maken heeft met marketing. En natuurlijk heeft de gevierde topjournalist er een ongetwijfeld "onferchetelijke" gratis snoepreis aan overgehouden.
Maar laat één ding duidelijk zijn: met journalistiek heeft dit zoveel te maken als kerstmis met vrede. Cheen ene reet, dus.

Gepost door: Paul Van de Wijngaard | 17-12-05

De commentaren zijn gesloten.