26-11-05

Gent rules

 

Gisterenavond reden we gezwind door weer en wind richting gezelligste stad van Vlaanderen.

Onze bestemming, de Sphinx, is een bioscoopcomplex waar  men nog aandacht heeft voor het comfort van de klant. Een gaskacheltje aan de ingang hield ons warm tijdens het aanschuiven, en voor de mensen die niet in het overdekte deel stonden waren er zelfs paraplu’s voorzien.

Kleine dingetjes, maar ze verhogen het gevoel van welbehagen.

En als de film dan nog meevalt, kan de avond niet meer stuk.

Match Point is dan wel de zoveelste Woody Allen film die een komi –filosofische kijk biedt op de zinledigheid van het leven, het egoïsme en de intrinsieke slechtheid van de mens en de  tevergeefse zoektocht naar stabiele relaties en geluk, het thriller elementje dat doorheen de film loopt zorgt ervoor dat  deze prent net dat ietsje meer heeft wat een verplaatsing naar de dichtstbijzijnde cinema verantwoordt.

Het wordt pas echt gezellig, ja zelfs idyllisch als je na de film terecht komt in de eerste sneeuwbuien van het jaar.

De schitterend verlichte Sint Niklaaskerk die zich majestueus oprichtte tussen de vallende sneeuwvlokken deed ons weer beseffen wat we te veel vergeten :

Mocht Gent in het buitenland liggen, we reden er honderden kilometers voor om…

 

De avond kende nog een interessant vervolg met een bezoekje aan een wijnbar, maar familiale verplichtingen nopen mij ertoe dit pas morgen aan mijn wijnlogboek toe te voegen.

Ik zal ze de groetjes doen, daar in het eveneens sympathieke en mooie maar niet half zo leuke en gezellige Brugge.

 


11:46 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

Reconciliation Ik had deze bijdrage vrijdag al willen schrijven. De algemene stroompanne (het snééuwt potdomme een paar centimeter, dus is het toch normaal dat zowat het hele land plat gaat) verhinderde me mijn hete kolen te blussen via deze blog.
Ik heb vrijdagavond Tagliatelle Met Kalfsvlees, Room, Wijn en Parmesan klaargemaakt. Aan de hoofdletters merkt de aandachtige lezer dat het lekker was. En we hebben er ook iets bij gedronken. VENTENAC 2003. Aan de hoofdletters enzovoort.
Het is tijd voor “Reconceliation”, voor de Grote Verzoening. In een eerdere bijdrage liet ik me wat laatdunkend uit over de van de Maldegemse GB afkomstige Ventenac 2002. Ik blijf er bij dat dit een versleten wijn was die nauwelijks enig commentaar waard was. Maar wat ik vrijdag proefde – de 2003 dus uit een “grote” Carrefour - liet het licht schijnen over de eerdere loftuitingen aan het adres van deze wijn. Er is met reden met bloemen gegooid naar deze fles en de twee Hachettesterren zijn absoluut terecht. Marie Gabrielle Cazes stond tot nog toe zeer hoog genoteerd in het nationaal concours "Wie bezorgt Vinejo en Co de beste wijn onder de vijf euro?" (let op het gedurfde rijmschema). Maar ze kan toch maar beter beginnen uitkijken voor de concurrentie!

Gepost door: Pé van de Wé | 27-11-05

De commentaren zijn gesloten.