07-11-05

Santenay 1er cru La Pousse d' Or

Zaterdagavond 5 november, Lichtervelde.

Op bezoek bij twee lieve mensen en hun hond Biggles.

 

H. :“ Zeg Vinejo, ik heb deze wijn geopend maar er is precies iets mee, proef jij eens ?”

Hmm…Eerst even ruiken. Doet me denken aan een Provence wijn.

Even proeven… euh…( in gebarentaal ): Kan ik dit ergens uitspuwen aub ?

 

De gastheer had - ter gelegenheid van de komst van een wijnliefhebber - met een groot hart een wijn geopend van 8 jaar oud.

Een Corbières uit 1997.

Met op de achterzijde zo’ n supermarktetiketje met tekeningetjes en schenktips ( een doorstreepte vis, dus bij vlees drinken, aanbevolen temperatuur 18 c°, .. ).

Ze hadden hem onlangs gekregen van een ander koppel, en waren in de oprechte waan dat het hier ging om een heel goede wijn  ( ha ja, want t was een oude wijn, en wijn verbetert toch met ouderen ?…).

Niet dus, deze wijn had, zoals 90 % van de wijnen, in zijn prille jeugd gedronken moeten zijn.

 

Vliegensvlug dook C. terug in de kelder en kwam boven met een andere fles.

“Kijk, H., die is nog ouder, die heb je nog van je broer gehad.”

Tja, die zal ook wel kapot zijn zeker ?

M’n gretigheid en enthousiasme temperend mompelde ik iets in de trant van “ waarschijnlijk zal hij wel nog te drinken zijn… “

Tien seconden later was hij open.

 

Santenay 1er Cru, Les Gravières, La Pousse d’ or 1993

 

Voor de gastheer was hij te ‘zerp’, heel begrijpelijk voor een beginnend wijndrinker.

De gastvrouw hield het ook bij één glaasje.

Vtje en ik hebben ons opgeofferd en hem op ons beidjes uitgedronken.

 

Martelaarschap kan heerlijk zijn…


00:11 Gepost door vinejo | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.