De Chateauneuf “Les Deux Rhones La Ferme du Mont 2007” werd door wijnschrijfster Jancis Robinson met 19/20 een half puntje beter bevonden dan de Clos des Papes van hetzelfde jaar en op gelijke hoogte gesteld met Chateau Rayas, het illustere domein dat onlangs door de RVF werd uitgekozen als beste Chateauneuf tout court.
Uiteraard wekte dit bericht m’n nieuwsgierigheid, maar toen ik de wijn proefde bij Dirk Grandry kwam hij me redelijk zwaar en alcoholisch over. Misschien was dit te wijten aan het feit dat net daarvoor de fantastische, frivole en sappige Cotes du Rhone van Domaine des Tours letterlijk mijn tong had gestreeld, maar ik had toch wat twijfels. Die groeiden nog toen later bleek dat op het etiket van de geleverde flessen geen extra vermelding stond bij het label “Les Deux Rhones” terwijl het huis wel degelijk twee cuvées maakt. Ik verwittigde de Oelegemse leverancier. Een hele uitleg volgde, in- voor een OostVlaming amper verstaanbaar- ABA (Algemeen Beschaafd Antwerps, een taal waarvan ook Crets en Van den Begin lijken te veronderstellen dat de hele wereld ze begrijpt ). De explicoatie was te ingewikkeld om hier uit de doeken te doen, en tegelijkertijd niet duidelijk genoeg om me gerust te stellen.
Zekerheid verkrijgen kon slechts op één manier.
Een vergelijkende test.

De komst van twee beroepsdrinkers met hoge alcoholtolerantie was de ideale gelegenheid om dit experiment uit te voeren.
Ik schonk drie wijnen van 2007 blind (ook voor mezelf, de schenkvolgorde werd dus door toeval bepaald), twee toppers uit de streek (een Gigondas en een CH9) én de Deux Rhones.
De zes vorige wijnen die we achter de kiezen hadden konden naar ons slechts matig beïnvloede oordeel ons beoordelingsvermogen slechts matig beïnvloeden 

De eerste fles vonden we een mooie fraicheur hebben, een goede structuur en dito afdronk. Ik dacht aan de Gigondas.
De tweede zat ook mooi in elkaar , hetzelfde karakter als de eerste, misschien nog iets mooier van bouw en evenwicht.
De derde was een stuk alcoholischer en wat zwaarder op de hand dan de vorige twee. Hm, die herkende ik precies…
Na het proeven van de drie wijnen was ik eigenlijk al zeer tevreden. Geen enkele wijn viel uit de toon, en in de wetenschap dat er een Clos des papes 2007 tussen zat was dit een geruststellende gedachte. Maar de clou moet nog komen.
Ik was redelijk overtuigd van mijn keuze. Zowat met zekerheid durfde ik te stellen dat, door het intensere alcoholgevoel, de derde wijn de Deux Rhones was. KK leek hieraan te twijfelen, hij opperde zelfs dat dit wel eens de Clos des Papes zou kunnen zijn. Nu moet u weten dat KK een topwijn herkent van kilometers ver, maar toch deed zijn oordeel me niet twijfelen. Venne was ondertussen aan het checken, dubbelchecken en driedubbelchecken maar kon niet anders uitbrengen dan “Dedju da zijn lekker wijnen man…”
’t Werd tijd voor de onthulling, we waren heel curieus.
De eerste wijn was… Les Deux Rhones. Véél minder alcoholisch dan ik me herinnerde en een zeer aangename verrassing. De tweede was de befaamde Gigondas "Prestiges des Hauts Garrigues" van Santa Duc. Ik gokte bij deze wijn op de Clos des Papes, blij dus dat ik er nog drie flesjes van heb liggen.
De derde wijn, u raadt het misschien al (ik onderschat mijn lezers niet ), was dus wel degelijk het paradepaardje van de familie Avril.
Nice. We konden met gerust gemoed de betrokken flessen aan verdere testen onderwerpen...

07-02-2010, 21:58:58 vinejo
Chateauneuf 2007   Clos Des papes 2007   Jancis Robinson   Les Deux Rhones   Prestiges des Hauts Garrigues Santa Duc Gigondas  

die toch graag eens kreeft willen eten...

06-02-2010, 10:00:31 vinejo

Poliziano  is één van de bekendste wijndomeinen uit Toscane. Ze maken oa een goede Rosso en Vine Nobile de Montepulciano, maar geen enkele van hun wijnen liet me ooit een grote indruk na. Dat veranderde deze zomer  tijdens ons verblijf in Bandol, toen B&P op doorreis van Italië even langs Le Brulat passeerden. Ze hadden Poliziano bezocht, en sympathieke peer Brunello (sic) was behoorlijk enthousiast over de Mandrone di Lohsa, een IGT die ze maken in Maremma, gelegen aan de Tyrreense zee. Bij het proeven met zicht op het middeleeuwse stadje Vieux Castellet ontplooide deze IGT uit 2005, gemaakt van vooral cabernet sauvignon, zich inderdaad tot een waardig challenger voor de schitterende Bandols van onder meer Gaussen en Lafran Veyrolles. 

In het kader van enkele interessante vergelijkende proeverijen besloot ik vorige week mijn gasten deze wijn blind te schenken naast een Pontet Canet van hetzelfde jaar.
De Mandrone leek eigenaardig genoeg bij aanvang het meest op een Bordeaux. Getoaste toetsen en klein zwart fruit, fris maar vlezig in de mond. Pontet Canet (als Pauillac herkend door Venne) had in eerste instantie wat last van de ‘elevage’, vooral vanille en caramel domineerden het smakenpallet. Na een tijdje besloten beide proevers echter dat ze, hoe goed de eerste wijn ook was, voluit voor de tweede gingen, die per minuut meer eigenschappen blootgaf. Gewoon meer finesse en diepgang, aldus de twee Daerdenadepten.

Voor de duidelijkheid, geen van de wijnen werd op voorhand gekarafeerd. De ervaring leert me dat (relatief) jonge wijnen onmiddellijk na openen heerlijk kunnen zijn maar na enkele uren (en zeker na karaferen) de neiging hebben om zich wat te gaan sluiten, waarbij de tannines, de lagering of de zuren te veel op de voorgrond treden.

Vervolgens schonken mijn twee gasten ook een duo uit, en wat voor één. De ene Bordeaux al mooier, complexer en boeiender dan de andere. Edele wijnen, dat was duidelijk. De ene wijn vertoonde alle kenmerken van een schitterende rechteroever, de herkomst van de andere was minder duidelijk. Bij twijfel over linker of rechteroever gebeurt het wel meer dat het uiteindelijk om…Pomerol blijkt te gaan.
Les Pensées de Lafleur 1999, zelfs de tweede wijn van dit domein heeft iets mythisch. En na het proeven konden we ons bijna niet voorstellen hoe goed die eerste wel moet zijn, zo immens lekker was zijn kleine broer.
Ook Venne had een klepper mee die ik nog nooit had gedronken. L’ Evangile 1997. Ik ben al lang overtuigd van de onvermoede klasse van veel Bordeauxwijnen uit 1997, maar dacht dat dit enkel gold voor linkeroevers. Verkeerd gedacht. Deze L’ Evangile overtrof zelfs nog La Mission Haut Brion van hetzelfde jaar die dezelfde gulle schenker enige tijd terug opende ter gelegenheid van de aankondiging van het feit dat ie binnen afzienbare tijd thuis niet meer de dikste zal zijn…

04-02-2010, 20:44:41 vinejo
Chateau L Evangile 1997   Chateau lafleur   L Evangile   pensées de lafleur   Poliziano Mandrone  

Tasting note van de wijn 

Muziek verder beluisteren 

02-02-2010, 21:26:22 vinejo
Bourgogne 2007   Chicotot  

Het verloren paradijs leek enkele minuten lang op loopafstand te liggen. Zodra je er je schreden naar richt, maakt het zichzelf weer zoek, weet ik ondertussen wel. De schielijke herinnering aan oud geluk dat destijds misschien niet eens zo gelukkig was, heet nostalgie.

Rudy Vandendaele

31-01-2010, 10:35:52 vinejo

“Welk glas verkies je? “Vroeg ik, doelend op mijn set Riedl Bordeaux- en Bourgogneglazen.
“Een vol” was het wijze antwoord van KK.
En daar kon voor gezorgd worden. Dat ook Venne zijn agenda had overhoop gegooid en op de afspraak was maakte de avond nog veelbelovender. Gelukkig had hij vervangkledij mee voor zijn maatpak, we hadden anders het gevoel gehad dat hij ons die avond een of ander contract ging aansmeren waardoor we minstens de helft van onze wijnvoorraad richtin Lovenjoel zouden zien verdwijnen…

De eerste witte wijn had volgens de proevers een aroma dat enerzijds aan Savennieres, anderzijds aan een Jurançon deed denken. En inderdaad, deze wijn combineerde mooi de kenmerken van de chenin en de manseng. Dit gold evenzeer voor het mondgevoel, want de redelijke vettigheid werd mooi omweven door fris tintelende zuren. ‘Huh, wat voor druif mag dat dan wel wezen’ hoor ik de in-meer- dan-het-roesverwekkende-aspect-geïnteresseerde wijnliefhebber in u al monkelen.
Ik ga het zeggen, Walter! 
Moscoudelle! Neen, waarde kandidaat, het was muscadelle!
Jawel, in Bordeaux lopen gelukkig nog een aantal zotten rond die de platgetreden paadjes durven te verlaten. Zo ook deze baron (blauw bloed helpt blijkbaar om de persoonlijkheid op zijn minst onvoorspelbaar te maken) Arnaud de Raignac die zijn Chateau Launay cuvée Elisa 2004 vinifieert van 100% muscadelle. Normaal gezien is deze druif een aanvullertje voor de sauvignon blanc en semillon, maar hier vormt ze op eigen kracht de basis van een zeer mooie, complexe witte wijn.

Ook Venne had een aperitiefje mee. Een wijn die me deed denken aan een muscat, met z’n druivige en bloemige neus. In de mond vol maar zeer fris en mineralig, een waar toonbeeld van evenwicht. De vorige wijn, die op zich zeer goed in elkaar stak, leek er plots zelfs een stuk minder harmonieus bij. KK zat in de juiste richting toen hij aan rousanne dacht. Bij deze druif denkt men vooral aan witte Rhone, ze wordt echter ook op meesterlijke wijze gebruikt om wijn te maken in de Savoie, waar ze ‘bergeron’ heet. De Chignin -Bergeron 2008 van Domaine Vullien kreeg onlangs van La Revue du Vin de France een vermelding als beste wijn uit de streek. Groot was onze verbazing toen Venne de prijs onthulde… zeven euro! Alweer het bewijs dat topwijnen helemaal niet duur hoeven te zijn.

Tijd voor het rode geweld. 
Of nee, da s voor de volgende keer.

29-01-2010, 12:59:54 vinejo

28-01-2010, 10:25:06 vinejo

Westmalle Tripple Zeker na de voorstelling Alabama etc... met Johan Heldenberg en co (fantastisch mooi stuk) smaakt deze tripple me dubbel. Zo zacht, dit bier stréélt je tong. En een afdronk die een GCCwijn waard is.  Mocht ik van de dokter nooit meer wijn mogen drinken, ik troost me elke dag met een trappist  vinejo

Gisteren, 11:41 PM Bericht: #2 |  Venne   Nebukadnezar Berichten: 140 Lid sinds: Dec 2009  Waarschuwingsniveau: 0% RE: Westmalle Den trippel, schitterend eh!  Den deze en blauwe chimay zijn mijn "bekende" favorieten. Andere belgische bieren zijn nog stukken beter maar wel obscuur verkrijgbaar:-) ALBERT! I cook with wine. Sometimes I even add it to the Food WC F

Bericht: #5 |

Matten   Salmanazar Berichten: 69 Lid sinds: Dec 2009  Waarschuwingsniveau: 0%

RE: Westmalle Allez dan toch een stukje reclame  http://matthiasdepoorter01.wordpress.com

Vandaag, 12:12 PM Bericht: #6 |

vinejo   Melchior Berichten: 192 Lid sinds: Dec 2009  Waarschuwingsniveau: 0%

RE: Westmalle Vanaf heden is het toegelaten op dit forum om reclame te maken voor superieure voorstellingen van dit kaliber. Zeker als alle voorstellingen al zijn uitverkocht  Ik kreeg nochtans bij het bekijken van dit clipje onmiddellijk zin om het stuk terug te zien. Fantastisch stuk, fantastische cast, fantastische nummers, fantastische arrangementen en muzikanten. Met een ouwe (bekende) van Matten als virtuoos snarentokkelaar  vinejo

24-01-2010, 15:02:28 vinejo
alabama   broken circle   johan heldenberg   patrick riguelle  

Onderstaande proefnotities staan nu ook in het forum. Op een dikke maand tijd hebben we 51 geregistreerde leden en 1098 berichten in 197 topics. Leuk ook dat je elk lid via het forum een persoonlijke mail kan sturen zonder dat iemands e-mailadres wordt vrijgegeven. 

Ook Eddy Wally trachtte zich reeds in te schrijven!

20-01-2010, 21:28:28 vinejo
wijnforum  

Vrijdag:

Domaine de Chevalier Pessac 2000: zeer expressieve neus met mokka, koffie, boter en mooie minerale toetsen. Zeer fris en lang in de mond, hedonistische wijn met lange afdronk. De tweede dag had hij iets van Marc Eyskens. De scherpte was jammer genoeg verdwenen. 93/100

Domaine de Chevalier Pessac 2006. Bij aanvang énorm gelijkend aan de 2000, verbazend zacht met alweer die mooi boterachtige geur. Soepel in de mond met perfect rijpe tannine. Na een uurtje begon de wijn zich ietwat te sluiten, maar hij bleef verrassend drinkbaar voor zo’ n jonge cru uit Pessac. 91+/100

Kanonkop Sauer Z-Afrika 2005: Grafiet en zwart fruit in de neus, na zuurstof komt de typisch Zuid-Afrikaanse inotiolgeur tevoorschijn. In de mond heel evenwichtig, zonder de nieuwe wereld-opdringerigheid maar meer zalvend dan de Pessacwijnen. 91/100

Brunello di Montalcino Tenuta la Fuga 2003: Leder en rubbertoetsen in de neus naast bosbessen, kruiden en chocolade. Lang maar wispelturig in de mond met ondanks de fraicheur een alcoholgedreven Daerdenafdronk. Minder harmonieus en minder evenwichtig dan de Bordeauxwijnen. 90/100

Chateau Smith Haut Lafitte Pessac 2001: Cassis en frisse geuren van dennenwoud (©Kris) vormen het bouquet. Een ongelooflijke lengte in de mond waar de zuren de boventoon voeren en de fraicheur garanderen. Een ernstige wijn, maar zoals ook bij ernstige mensen zijn zij het soms die voor het meest plezier zorgen. De bouw is perfect, een symfonie van Beethoven waardig. In de 30 seconden lange afdronk krijg je er gratis een kopje koffie bovenop. 92-94/100

Zaterdag:

Christina Ascheri 2007 Langhe Arneis 2007: Eerder al dachten we bij deze Italiaanse druif (arneis) aan een sauvignon blanc en ook nu weer. Discrete neus met pompelmoes en anijs, een mineraliteit die dan weer aan Chablis refereerde. Eerst koel, dan vol in de mond, mooi geheel. Een boeiende wijn voor een luttele 7 euro. 87/100

Sylvain Pataille Le Chapitre Bourgogne Blanc 2007: Bloemige neus, wat ordinaire vanilletoetsen, abrikoos, peer. Hoge zuren in de afdronk. Chardonnay die wat met zichzelf lacht. De rosse van K3. 82/100

Huet Clos du Bourg sec Vouvray 2007: Toast, fumé, ananas. Bijzonder frisse chenin blanc van een tophuis in de Loire. 89/100

Deiss Engelgarten 2004: De Elzas werd hier redelijk snel in herkend maar niemand vond écht de typiciteit van één druivensoort. Voor één keer was onze onwetendheid een troef, deze wijn wordt namelijk gemaakt door ‘moeilijke mens’ Marcel Deiss die het zich permiteert op een perceel verschillende druivensoorten te laten groeien (complantation) en aldus een geheel atypische (door de blend van verschillende druiven, wat normaal not done is) maar poeplekkere Elzasser te maken. 89/100

Stoeffler Gewurtztraminer 2002. Intens aroma met het typische exotische fruit (lychee). Lijkt halfzoet maar is droog gevinifieerd. Goede wijn maar redelijk wat restsuiker dus, een voorbeeld van het soort Elzaswijnen waar droogstoppels zoals wij niet echt pap van lusten.  85/100

Volgende keer de rode wijnen die Thierry ons schonk. Acht mensen beleefden een unieke ervaring.

19-01-2010, 22:15:47 vinejo
2001   brunello di montalcino   domaine de chevalier   Huet Vouvray   kanonkop   marcel deiss   Smith Haut lafitte  

Tja, wat doet een wijnliefhebber met een gigantische snotvalling om zich wat te ontspannen?
Muziek luisteren bijvoorbeeld. Tegenwoordig kan dat via internet, zelfs via je high end speakers. Alleen even de juiste aansluiting kopen om je pc met je stereo te verbinden en hup, snel naar de Luisterpaal. Alwaar je met gerust gemoed (want perfect legaal via streaming) enkele nieuwe releases kan beluisteren. Zoals “Contra” van Vampire Weekend, of mijn persoonlijke favoriet, de even getormenteerde als getalenteerde Scandinaaf Nicolai Dunger. Of wat gedacht van de tribute to Jeffrey lee Pierce, met ondermeer de fantastische Sadies, Mark Lanegan en andere Nick Caves.

De gefrustreerde want droogstaande wijnliefhebber kan ook wat TV kijken natuurlijk. Tenzij hij zo iemand is die enkel boeken leest, moeilijke theaterstukken bekijkt en TV nog steeds vereenzelvigt met het brood en spelen voor het plebs.
Meer dan ooit is dit alesbehalve het geval. Geef toe, u kan toch beter kijken naar een knap gemaakt TV programma of een goede serie dan een boek te lezen van pakweg Hubert lampo? Laatstgenoemde wordt nochtans als cultuurdrager beschouwd, terwijl alles wat op de kijkbuis komt door een hoop pseudo-intellectuelen nog steeds als minderwaardig bekeken -of niet bekeken-wordt. U kent ze toch wel, de mensen die, als het geprek over eender welk televisieprogramma gaat, enkel reageren met een hautain “Ik kijk amper TV”?  Dit als ultieme bewijs van hun superieure smaak en cultuurbeleving.
De nieuwe zender ACHT zou echter ook de meest overtuigde televisiehater moeten kunnen bekeren. Dit kanaal is enkel bereikbaar voor digitale kijkers, maar dat zijn we binnen afzienbare tijd allemaal. En terecht, het verhoogt  het kijkgemak  evenveel dan het gebruik van de afstandsbediening dat doet. Ook een programma opnemen is nu kinderspel, de laatste maanden propte ik de harde schijf van onze digibox vol met HBO-series.    
Naast de obligate Soprano’ s en andere Wires zijn dit voor mij de toppers:

6. Reno 911
Een geschift politiekorps neemt het op tegen nog geschiftere burgers en misdadigers. Hilarisch.

5. Free Agents
Het gevecht van een gescheiden man tegen de zinloosheid, eenzaamheid en de midlife crisis. Lijkt deprimerend maar is bijzonder spits en grappig. 

4. Mad Men
Paffende mannen en onderdanige secretaresses. Een genadeloze kijk op de sexy sixties…

3. Curb Your enthousiasm

Larry david (regisseur van Seinfeld) speelt zichzelf in deze fantastische blik op de kleine kantjes van de mens. Soms pijnlijk herkenbaar…

2. Mind of the married man
Een must voor elk 7+ jaar getrouwd koppel. Alles wat je soms denkt maar nooit durft te uiten komt aan bod. Meestal zonder, maar dan toch weer mét happy ending.
Om de betekenis van deze laatste zin te snappen moet u de serie bekijken…  

1. Shameless
Beste serie ever, over een vierdewereldgezin in het grauwe Manchester. Met een fantastische cast en schitterende verhaallijnen. Frank Gallagher, the man you hate to love… 

13-01-2010, 15:57:00 vinejo
Curb your enthousiasm   free agents   mad man   mind of the married man   shameless  

Reacties (11)